احمد رضا احمد پور روحانی منتقد و وبلاگ نويس و از اعضای جبهه ی مشارکت که در آخرين محکوميت خود در سال 90 به سه سال حبس تبعيدی در زندان سپيدار اهواز و ده سال تبعيد در شهر ايذه محکوم شده بود به علت شرايط بحرانی خود به دليل بيماری دست به اعتصاب غذای نامحدود تا رسيدن به خواسته های خود زده است وی که در سال 88 نيز به يک سال حبس محکوم شده بود بعد از اتمام محکوميت خود به دليل نوشتن نامه به سازمان ملل به خاطر بی عدالتی های دادگاه ويژه روحانيت منجر به محکوميت جديد برای وی شد و در حال حاضر نيز در حال سپری کردن محکوميت خود است . احمد پور که از جانبازان جنگ تحميلی است و به خاطر شيمايی بودن وی زير نظر پزشکان بوده است از آغاز دوره ی محکوميت جديد خود شرايط جسمانی اش وخيم تر شده و آلودگی هوای اهواز به علت گرد و غبار شديد باعث تشديد بيماری وی شده است . همچنين لازم به ذکر است که با توجه به معاينات پزشک قانونی اهواز و پزشک متخصص دستور اکيد داده اند که احمدپور بايد از هوای آلوده اهواز دور بماند ولی عليرغم تمام اين مستندات مسئولين هيچ گونه اقدامی را جهت بهبود اوضاع جسمانی او نکرده اند . احمد پور چندی پيش نيز با انتشار دو نامه به رهبر جمهوری اسلامی با شرحی از اوضاع جسمانی خود و بی عدالتی ها ی دستگاه قضا سخن گفته بود که خود اين نامه ها نيز به محکوميت جديدی برای احمد پور تبديل شد .
وی از روز 25 ارديبهشت سال 91 با انتشار نامه ای و ارسال آن به رئيس زندان سپيدار اهوار آغاز اعتصاب غذای خود را اعلام کرده و گفته است که تا رسيدن به خواسته هايش دست از اعتصاب غذا بر نخواهد داشت حتی اگر منجر به مرگ وی شود . نامه ای را که وی منتشر کرده است به شرح ذيل می باشد :
بسمه تعالی
رياست محترم زندان سپيدار اهواز
سلام عليکم
احترما پيرو نامه مورخه 20 ارديبهشت سال 91 به آگاهی ميرسانم ضمن سپاسگزاری از زحمات و مساعدت منطقی و قانونی حضرت عالی بدينوسيله آغاز اعتصاب غذا در اعتراض به برخورد نا عادلانه ی مبتنی بر دشمنی و شکستن حريم قانون و شرع توسط مسئولان تصميم گيرنده داد سرای ويژه روحانيت و نا اميدی از هر گونه رسيدگی قضايی به دادخواهی ها و تظلم خواهی ها در داخل کشور را اعلام می نمايم و تاکيد می شود اين اعتصاب غذا تا آزادی بدون قيد و شرط يا مرگ تداوم خواهد داشت و از آنجايی که هيچ رفتار خردمندانه يی حاکم بر دستگاه ويژه روحانيت نسبت به آزادی ام و وضعيت بيماری و به دور از خانواده ام مشاهده نمی گردد مرگ خود را حتمی دانسته و اين مرگ را قصد عمدی از سوی عوامل اصلی دست اندرکار دادسرای ويژه روحانيت می دانم که جز برخورد کينه توزانه انتقام جويانه و مبتنی بر هب و بغض ها هيچ حريم قانونی و منطقی نمی شناسم .
آنچه لازم و وظيفه بود در دو نامه خطاب مقام رهبری نوشته ام که خود به پرونده ی جديد عليه من تبديل شد و حتی اقدام به اعاده دادرسی در خود دستگاه ويژه غير قضايی نمودم که متاسفانه هيچ کدام کار ساز نبوده و گوش شنوايی پيدا نشد ؟
حال اميد دارم مرگ سخاوت گونه و معترضانه ام به عنوان يک روحانی مورد ستم وفدايی حوزه های علميه قم ، نجف ، مشهد و مراجع تقليد و مردم فهيم ايران و به خصوص ايل غيور بختياری به خود آورد و بيشتر از اين در لاک سکوت نروند و فکری به حال بی عدالتی ها و قانون شکنی های دادسرای ويژه روحانيت و تظلم خواهی ها کنند .
درود خدا بر آزاد انديشان و عدالت جويان عرصه دين و دانش ، اميد است مورد توجه و مغفرت خدای مهربان قرار بگيرم از همه گان طلب بخشش دارم .
سيد احمد رضا احمد پور
زندان سپيدار اهواز
91/02/25

منبع:پژواک ایران