مشتاق ديدار مرداني هستم كه آوازي سخت دارند
رضا رشیدی

 

عباس محمد رحيمي جاودانه شد.

با نهايت تاسف دوست عزيزم عباس محمد رحيمي پس از جدالي بزرگ با غول سرطان شب ١٧ ژانويه درگذشت
عباس در سال ٥٩ به دليل مبارزه با رژيم جمهوري اسلامي دستگير و به مدت ١١ سال در زندان بود
در همان سالها پنج تن از اعضا خانواده اش توسط رژيم اعدام شدند،
عباس در زندان همواره با روحيه اي بالا و سربلند زندگي كرد ،به نقل از زندانيان سياسي كه با عباس در دوره هاي متفاوتي هم اتاق و هم بند بودندآمده كه همواره روحيه بخش محفل زندانيان سياسي بوده است. عباس پس از آزادي از زندان براي ادامه مبارزه انقلابي به همراه همسرش به قرار گاه اشرف رفت ،پس از مدتي با سياستها و راه وروش مجاهدين خلق اختلاف پيدا كرد و منتقد سرسخت آنان بود .
پس از حمله امريكا به عراق عباس از كمپ اشرف فرار كرد و مدت چهار سال را در كمپ تيف كه تحت كنترل امريكايي ها بود زنداني بود.
سرانجام عباس خود را به انگلستان رساند و در انجا نيز همواره از مخالفين سرسخت جمهوري اسلامي بود
عباس هميشه ميخنديد بسيار شوخ طبع و مورد احترام زندانيان سياسي و مردمي بود كه او را ميشناختند.

متاسفانه امروز عباس در بين ما نيست تا بگويد بخندد،بخنداند و اميد را در دلها شعله ور سازد.
فقدان عباس را به سپهر عزيز پسر عباس مادر سونا، و خانواده گرامي عباس و همچنين به زندانيان سياسي و دوستان عباس تسليت ميگويم
زنده باد ياد و خاطره عباس محمد رحيمي

رضا رشيدي

منبع:پژواک ایران