یادداشت اخیر محمدحسین حیدری در سایت دولت بهار: نهضت آزادی و ریاست جمهوری یک نظامی
 

یادداشت اخیر محمدحسین حیدری در سایت دولت بهار: نهضت آزادی و ریاست جمهوری یک نظامی

 

منع شدیدالحن ورود نظامیان به سیاست از معروف‌ترین گزاره‌های امام (ره) است که در وصیت نامه ایشان نیز با صریح ترین لهجه مورد تاکید قرار گرفته است. بر خلاف گزاره دیگر امام (ره) مبنی بر منع روحانیون از حضور در مناصب اجرایی، انگاره مخالفت امام (ره) با حضور نظامیان در سیاست هنوز در ذهن مردم زنده و ‌پررنگ باقی مانده.

این روزها که سرداران بازنشسته سپاه در پوشش نماینده مجلس و فعال سیاسی از لزوم ریاست جمهوری یک فرد نظامی سخن می گویند و به اصطلاح مشغول زمینه سازی هستند، به این می اندیشم که اساسا پروژه انحراف از خمینی (ره) و تجدیدنظر در مبانی انقلاب اسلامی جز با شکل گیری اراده ای قطعی برای نشاندن یک نظامی بر کرسی قوه مجریه به کمال نمی رسد.

بسیاری از آن هایی که خود را وارث سنت خمینی (ره) و دیدبان نهضت او می خوانند در برابر لگد مال شدن یکی از مهمترین وصایای خمینی (ره) یا سکوت کرده اند یا خود نیز مشغول بالا و پایین پریدن روی سطور وصیت نامه روح الله هستند. این عده اتفاقا همان کسانی هستند که با گذشت 30 سال از نامه امام خمینی (ره) به علی اکبر محتشمی پور درباره نهضت آزادی و تغییر 3 نسل، به محض اینکه نامی از نهضت آزادی به میان می آید با ارجاع به نامه فروردین ماه 67 می کوشند همان احکام و شرایط گذشته را در قبال این طیف سیاسی برقرار کنند.

روزنامه کیهان که حسین شریعتمداری به عنوان نماینده ولی فقیه سرپرستی آن را بر عهده دارد، اخیرا در واکنش به بیانیه تحلیلی نهضت آزادی، بار دیگر به بازخوانی نامه امام (ره) درباره نهضت آزادی پرداخته است. این روزها که نظامیان بازنشسته در قامت فعالان سیاسی درجه سه با اشاره انگشت به سوی سردار قاسم سلیمانی خواستار اداره کشور توسط یک نظامی هستند، آقای شریعتمداری از چه رو به بازخوانی مخالفت های شدیدالحن و نیز فتوای امام (ره) مبنی بر تحریم ورود نظامیان به سیاست، نمی پردازد؟! آقای حسین شریعتمداری زبان ندارد؟! یا انحراف از خمینی (ره) تا مغز استخوانش ریشه دوانده؟!

البته محمد مهاجری سردبیر دونبش خبرگزاری بنفش خبرآنلاین نیز ضمن استقبال از این پیشنهاد، خاطرنشان کرده که در صورت رئیس جمهور شدن قاسم سلیمانی، چه بسا کفه ترازوی کابینه به نفع اصلاح طلبان (کمونیست های مسلمانی که با فروپاشی شوروی یک شبه مسلمانان لیبرال دمکرات شدند) باشد!

از این دست رفتارهای دوگانه بسیار است و می توان یک فهرست بلند بالا از آن تهیه کرد. روشن است که مساله اساسا نهضت آزادی و قضاوت درباره این طیف سیاسی و دیروز و امروزش نیست. مساله این است که متاسفانه استفاده ابزاری از امام (ره) در کشور صورتی بی شرمانه، کریه و غیرقابل تحمل پیدا کرده است. ما از امام (ره) و یاران شهیدش برای تغییر این شرایط خجالت آور و مبارزه برای اصلاح انحرافات پدید آمده در کشور، برکت و مدد می طلبیم.

منبع:پژواک ایران