خاک مرا به باد مده!

سیمین بهبهانی

گر شعله های خشم وطن / زین بیشتر بلند شود
ترسم به روی سنگ لحد / نامت عجین به گند شود

پر گوی و یاوه ساز شدی، / بی حد زبان دراز شدی
ابرام ژاژخایی‌ی تو / اسباب ریشخند شود

هرجا دروغ یافته‌ای / درهم چو رشته بافته‌ای
ترسم که آنچه تافته‌ای / بر گردنت کمند شود

باد غرور در سر تو، / کور است چشم باور تو
پیلی که اوفتد به زمین / حاشا دگر بلند شود

بر سر کله گشاد منه، / خاک مرا به باد مده
ابر عبوس اوج - طلب / پابوس آبکند شود

بس کن خروش و همهمه را، / در خاک و خون مکش همه را
کاری مکن که خلق خدا / گریان و سوگمند شود

***

نفرین من مباد تو را / زان رو که در مقام رضا
دشمن چو دردمند شود، / خاطر مرا نژند شود

خواهی گر آتشم بزنی / یا قصد سنگسار کنی
کبریت و سنگ در کف تو / خاموش و بی گزند شود

سیمین بهبهانی
۲۵ خرداد ۱٣٨٨

---

منبع: مدرسه فمینیستی

---

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook

Yahoo

Google

Twitter

Delicious

دنباله

بالاترین

   

نسخه‌ی چاپی  
ارسال مقاله به دوستان

دیگرنوشته‌های سیمین بهبهانی    در آرشیو سایت   پژواک ایران:



 *   بگو چگونه بنویسم یکی نه پنج تن بودند   

 *   جای حضور فریاد است   

 *   اين مادران که دختر دردند / شايد بهار سبز ببارند    

 *   چو تخته پاره بر موج رها رها رها من   

 *   پسرانم! برادرانم! آه...   

 *   سجاده، فرش عنف و تجاوز   

 *   پاسخ سیمین بهبهانی به احمدی نژاد : شنیــدم باز هم گوهر فشــاندی    

 *   هوشنگ ابتهاج(سايه) به روايت سيمين بهبهانی   

 *   «مگو حکایت از باران، که دل ز گریه سیر آمد»   

 *   یک دریچه آزادی بازکن به زندانم    

 *   از سرد و گرم فصل ها    

---

No press releases currently available