واشینگتنپست: حکومت ایران در چرخهای مرگبار گرفتار شده است
روزنامه واشینگتنپست، در یادداشتی تحلیلی با تاکید بر اینکه انقلابها قابل پیشبینی نیستند، نوشت شکافهای عمیق سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در ایران به نقطهای رسیدهاند که «روشن است که سرانجام جایی، چیزی بهطور کامل خواهد شکست».
واشینگتنپست وضعیت کنونی جمهوری اسلامی را «حرکت در مسیری یکطرفه به سوی فاجعه» توصیف میکند و مینویسد که هر موج سرکوب، بذر اعتراضهای بعدی را میکارد. به گفته او، مقامهای ارشد ایران از جمله اعضای شورای عالی امنیت ملی، خود شاهد ویدئوهایی هستند که خشونت اعتراضها را به جهان مخابره میکند و بهخوبی میدانند که ریشه این ناآرامیها در «پوسیدگی سیاسی و اقتصادی» نظام نهفته است.
نویسنده با اشاره به تکرار سرکوب اعتراضها در سالهای ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ مینویسد حکومت ممکن است بتواند «این آتش» را خاموش کند، اما پرسش اصلی آتش بعدی و بعد از آن است. او تاکید میکند که رژیم ایران اگرچه همچنان ابزارهای امنیتی قدرتمندی در اختیار دارد، اما این ابزارها رو به فرسودگی گذاشتهاند و کارآمدی گذشته را ندارند.
در این تحلیل آمده است که جمهوری اسلامی نهتنها در حفاظت از نیروهای نیابتی خود در غزه، لبنان و سوریه ناکام مانده، بلکه نتوانسته از خود در برابر حملات نظاممند اسرائیل در ماه خرداد نیز محافظت کند. واشینگتنپست این وضعیت را نشانه «روندی از شکستهای پیدرپی» برای حکومت ایران میداند.
واکنش دیکتاتور منزوی تهران به خیزش ملی: ترامپ سقوط میکند
نویسنده با نقل قول از کریم سجادپور، پژوهشگر بنیاد کارنگی برای صلح بینالمللی، جمهوری اسلامی را «یک رژیم زامبی» توصیف میکند که مشروعیت، ایدئولوژی، اقتصاد و رهبری آن «مرده یا در حال مرگ» است و تنها با اتکا به خشونت زنده مانده است. به باور سجادپور، خشونت میتواند فروپاشی را به تأخیر بیندازد، اما توان احیای نظام را ندارد.
در ادامه این تحلیل، به سخنرانی اخیر علی خامنهای اشاره شده که معترضان را «مشتی خرابکار» خوانده است. واشینگتنپست مینویسد رهبر ۸۶ ساله جمهوری اسلامی، با وجود سرسختی، خود نماد فرسودگی نظام است و پس از مرگ ابراهیم رئیسی در سانحه بالگرد در سال ۲۰۲۴، جانشین روشنی نیز برای او دیده نمیشود.
واشینگتنپست همچنین به نقش ایالات متحده پرداخته و مینویسد دولت دونالد ترامپ تهدید کرده در صورت کشتار گسترده معترضان واکنش نظامی نشان خواهد داد، اما بعید است حکومت ایران بهانهای در حد «تیانآنمن» در اختیار واشینگتن بگذارد. در عین حال، بحث بر سر ارسال مخفیانه تجهیزات استارلینک برای مقابله با قطع اینترنت، بهعنوان گزینهای پرهزینه اما مؤثر، بار دیگر مطرح شده است.
به نوشته تحلیلگر واشینگتنپست اعتراضهای اخیر تقریباً همه استانها و گروههای قومی ایران را دربر گرفته، هرچند به باور نویسنده هنوز به شدت خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ نرسیده است؛ خیزشی که به کشتهشدن صدها نفر و بازداشت دهها هزار نفر انجامید. او میافزاید که موج تازه اعتراضها بیش از هر چیز از خشم نسبت به بحران اقتصادی، تورم ۴۲ درصدی و سقوط ارزش پول ملی تغذیه میشود.
تحولات انقلاب ملی ایرانیان را لحظه به لحظه در بلاگ ایراناینترنشنال پیگیری کنید.
پربازدیدترینها
واکنش دیکتاتور منزوی تهران به خیزش ملی: ترامپ سقوط میکند
شاهزاده رضا پهلوی در پیامی تازه از معترضان خواست به حضور خیابانی خود ادامه دهند
تعداد جانباختگان خیزش ملی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی در حال افزایش است
نیوز ایکس: با گسترش اعتراضات سراسری، مقامهای جمهوری اسلامی حریم هوایی تهران را بستند
گزارشها حاکی از «قطعی کامل اینترنت» در ایران است
انتخاب سردبیر
شاهزاده رضا پهلوی در پیامی تازه از معترضان خواست به حضور خیابانی خود ادامه دهند
شبکه خبر و روایتسازی برای دیکتاتور منزوی تهران
فراخوان شاهزاده رضا پهلوی و فصل تازه همراهی شهروندان برای اعتراض
نسل زد، نمادهای ملی را سلاح مبارزه با جمهوری اسلامی کرده است
ایران و «سناریوی ونزوئلایی»؛ آیا «پوستاندازی» برای جمهوری اسلامی ممکن است؟
مطالب بیشتر
هشدار کمسابقه سپاه پاسداران درباره «محاکمه و برخورد قاطع» با هرگونه نافرمانی در پادگانها نشان میدهد که بحران از سطح اعتراض مردمی عبور کرده و به قلب دستگاه بقا رسیده است؛ جایی که تصمیم ارتش میتواند مسیر آینده ایران را برای دههها تغییر دهد.
در حالی که ایران وارد فاز گستردهتر از اعتراضات سراسری شده و جمهوری اسلامی یکی از حساسترین بزنگاههای سیاسی خود از زمان انقلاب ۱۳۵۷ را تجربه میکند، نشانهها حاکی از آن است که نگرانی حاکمیت صرف خیابانها، اعتصابها یا شعارها نیست؛ بلکه در عمل وفاداری نیروهایی که بقای نظام به آنها گره خورده است، میتواند تشویشی بزرگ محسوب شود.
صدور بیانیه تند سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در روز جمعه، که در آن هرگونه «سرپیچی، ترک خدمت یا نافرمانی» در میان نیروهای نظامی با «محاکمه و برخورد قاطع» مواجه خواهد شد، دقیقا از همین نقطه ضعف پرده برمیدارد.
حکومتها زمانی زبان تهدید را به درون پادگانها میبرند که مطمئن نیستند دستورها در لحظه بحران اجرا خواهد شد. تجربه تاریخی نشان میدهد که چنین هشدارهایی نه نشانه اقتدار، بلکه علامت تزلزل است. بدون شک اگر وفاداری نیروهای مسلح بدیهی و تضمینشده بود، نیازی به این سطح از هشدار علنی وجود نداشت.
همانطور که در مقاله تحلیلی رسانه هیل در گزارشی تحت عنوان «ارتش ایران ممکن است از رژیم جدا شود» آمده، ایران امروز، به نقطهای نزدیک شده که از زمان انقلاب بیسابقه است. سقوط شدید ارزش ریال، کمبودهای گسترده آب و برق، فلجشدن اقتصاد روزمره و انسداد کامل اصلاحات سیاسی، جامعه را به مرحلهای رسانده که ترس دیگر ابزار کارآمدی برای حکومت نیست. اعتراضات گذشته ممکن بود سرنگونی به همراه نداشتهاند، اما یک دستاورد تعیینکننده داشتهاند: فرسایش قدرت در نظام و افزایش همگرایی در مردم.
در چنین شرایطی، نقش ارتش و نیروهای مسلح تعیینکننده میشود. برخلاف سپاه پاسداران که هویت و منافعش بهطور مستقیم با بقای جمهوری اسلامی گره خورده، ارتش نهادی قدیمیتر است؛ نهادی که پیش از جمهوری اسلامی وجود داشته و از نظر ساختاری و فرهنگی، کمتر ایدئولوژیک و بیشتر متکی بر مفهوم کلاسیک دفاع از کشور است. همین تفاوت است که امروز برای حاکمیت نگرانکننده شده است.
برای دههها، یک توافق نانوشته برقرار بود: ارتش سکوت کند و سپاه سرکوب داخلی را بر عهده بگیرد. این الگو در اعتراضات مختلف، از دی ۱۳۹۶ تا آبان ۱۳۹۸ و خیزش ۱۴۰۱، کموبیش تکرار شد. اما استمرار بحران اقتصادی و تداوم اعتراضات، این معادله را فرسوده کرده است. وقتی سربازان وظیفه از خانوادههایی میآیند که خودشان در صف نان و دارو ایستادهاند، وفاداری دیگر یک دستور ساده نیست؛ یک انتخاب اخلاقی و وجودی است.
حاکمیت این را میداند. هشدار اخیر سپاه بیش از آنکه برای مهار نافرمانی باشد، تلاشی برای پیشگیری از آن است. تجربههای تاریخی نشان میدهد که رژیمهای اقتدارگرا درست در همین نقطه میشکنند: زمانی که مردم به خیابان میآیند و نیروهای مسلح به این نتیجه میرسند که ادامه وضع موجود، برای کشور، خطرناکتر از تغییر است.
رومانی در سال ۱۹۸۹ نمونهای کلاسیک است. تصاویر چائوشسکو در حافظه جمعی مانده، اما آنچه دیکتاتوری را پایان داد، تصمیم ارتش برای توقف تیراندازی بود. در مصر ۲۰۱۱ نیز، میدان التحریر نماد اعتراض شد، اما سقوط مبارک زمانی قطعی شد که ژنرالها به این جمعبندی رسیدند که حفظ او برای بقای دولت و منافع خودشان پرهزینهتر از کنار گذاشتنش است.
ایران امروز در وضعیتی مشابه قرار دارد، با این تفاوت که یک تجربه تلخ تاریخی نیز بر دوش ارتش سنگینی میکند. پس از انقلاب ۱۳۵۷، صدها افسر ارتش در دادگاههای شتابزده اعدام شدند. ارتش آن زمان، به امید جلوگیری از جنگ داخلی و حفظ ثبات، سکوت کرد. آن سکوت، نهتنها ارتش را نجات نداد، بلکه به پاکسازی، تحقیر ساختاری و تبدیل آن به نهادی حاشیهای زیر سایه سپاه انجامید. بدون شک این حافظه نهادی هنوز زنده است.
امروز، پرسش اصلی برای سران جمهوری اسلامی این است که با تداوم اعتراض مردم؛ ارتش و نیروهای مسلح چه زمانی به این انقلاب میپیوندند. البته پیوستن ارتش به مردم به معنای دموکراسی فوری شاید نباشد و نباید آن را رمانتیک کرد. اما میتواند یک اثر قطعی و روشن داشته باشد: شکستن توهم تداوم جمهوری اسلامی. نظامی که بقایش بر این تصور بنا شده که هیچ بدیلی درون ساختار قدرت وجود ندارد، چرا که برای حفظ اقتدار یک جریان الیگارش هر نیروی نظامی وفادار به میهن پیشتر قلع و قمع شده است.
هشدار سپاه نشان میدهد که این شکاف دیگر یک فرض نظری نیست؛ یک نگرانی واقعی است. اکنون، ارتش ایران با انتخابی تاریخی روبهروست: تکرار سکوتی که یکبار در سال ۱۳۵۷ هزینهاش را کشور پرداخته، یا ایفای نقشی که شاید آخرین فرصت برای جبران دههها انفعال و جلوگیری از فروغلتیدن ایران به چرخهای طولانیتر از خشونت و فروپاشی باشد.
به نوشته فارینپالیسی، بحران عمیق اقتصادی و سقوط بیسابقه ارزش پول ملی ایران در هفتههای اخیر، به شکلگیری بزرگترین موج اعتراضات علیه جمهوری اسلامی از زمان سرکوب خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ انجامیده است.
فارینپالیسی مینویسد این اعتراضات در شرایطی رخ میدهد که حکومت ایران، هم در داخل و هم در سطح منطقهای، ضعیفتر از هر زمان دیگری از زمان تاسیس خود در سال ۱۳۵۸ به نظر میرسد.
بر اساس این تحلیل، شبکه نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی در خاورمیانه، از حزبالله لبنان تا حکومت بشار اسد در سوریه، بهشدت تضعیف شدهاند و توان موشکی ایران نیز در جریان جنگ ۱۲روزه با اسرائیل ضربه قابل توجهی خورده است.
همزمان، کمبود گسترده آب، خاموشیهای برق، تورم افسارگسیخته و افزایش فقر، زندگی روزمره میلیونها ایرانی را با بحران مواجه کرده است؛ بحرانی که اکنون به خیابانها کشیده شده است.
فارینپالیسی جرقه اصلی اعتراضات اخیر را به مناقشه بر سر حذف نرخ ترجیحی ارز نسبت میدهد؛ نرخی که سالها بهعنوان ابزاری برای توزیع رانت در اختیار شبکههای نزدیک به حکومت بوده است.
به نوشته این نشریه، پیشنهاد دولت برای حذف این نرخ، در شرایطی که هیچ جایگزین شفافی ارائه نشده بود، به وحشت ارزی، جهش قیمتها و اعتصابهای گسترده در بازار بزرگ تهران و دیگر شهرها انجامید.
اعتصاب بازاریان، از نگاه ناظران، اهمیت نمادین ویژهای دارد؛ چرا که بازار در انقلاب ۱۳۵۷ نقشی کلیدی ایفا کرده بود.
گسترش اعتراضات و واکنش جهانی؛ رسانهها از مرحله تازه بحران در ایران میگویند
در ادامه گزارش آمده است که برخلاف دورههای پیشین، اینبار تنها کسبه خرد یا اقشار کمدرآمد به اعتراضات نپیوستهاند، بلکه بخشهایی از طبقه متوسط و حتی متوسطِ روبهبالا نیز که پیشتر حامی ثبات بودند، اکنون زیر فشار اقتصادی به معترضان پیوستهاند.
روایتهایی از ناتوانی خانوادهها در تامین ابتداییترین اقلام غذایی، از جمله گوشت و مرغ، به نمادی از فروپاشی معیشتی بدل شده است.
با این حال، فارینپالیسی تاکید میکند که اعتراضات کنونی لزوما به معنای فروپاشی قریبالوقوع حکومت نیست. نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی همچنان توان سرکوب گسترده را در اختیار دارند و انتصاب چهرههایی چون احمد وحیدی در ساختار فرماندهی سپاه، نشانهای از آمادگی نظام برای تشدید برخوردها تلقی میشود.
همزمان، دستگاه قضایی نیز با صدور هشدارهای صریح، پیام روشنی درباره «عدم مدارا» با معترضان ارسال کرده است.
این نشریه در عین حال به شکافها در میان مخالفان حکومت اشاره میکندو مینویسد، اپوزیسیون ایران بیش از پیش دچار تفرقه شده و اختلافات میان جریانهای سلطنتطلب و دیگر گروههای مخالف، مانعی جدی بر سر راه شکلگیری یک رهبری منسجم به شمار میرود.
در چنین فضایی، خشم عمومی فراوان است، اما هماهنگی و سازماندهی، همچنان کمیاب باقی مانده است.
در بخش دیگری از گزارش، واکنشهای بینالمللی، بهویژه مواضع دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، مورد توجه قرار گرفته است.
تهدیدهای ترامپ درباره واکنش شدید در صورت سرکوب خونین معترضان بر محاسبات تهران سایه انداخته، هرچند بسیاری از ایرانیان نسبت به هرگونه «تغییر از بیرون» بدبین هستند و خواهان گسستی واقعی از ساختار کنونی قدرتاند.
فارینپالیسی در جمعبندی مینویسد جمهوری اسلامی امروز در ضعیفترین وضعیت تاریخی خود قرار دارد، اما ضعف لزوما به معنای سقوط فوری نیست.
آینده این نظام، به توان معترضان برای تداوم اعتراضات، گسترش اعتصابها، ارائه چشماندازی روشن برای «روز بعد» و شکستن ائتلافهای اقتصادی و امنیتی حاکم بستگی دارد؛ مسیری که به باور نویسنده فارینپالیسی هنوز با موانع جدی روبهرو است.
این روزنامه در گزارشی تفصیلی درباره انقلاب ملی جاری در ایران که جمعه ۱۹ دی منتشر شد، به نقل از همین مقام ارشد افزود: «رهبر ارتباط نزدیکتری با سپاه دارد تا با ارتش یا پلیس، زیرا معتقد است احتمال ریزش در سپاه تقریبا صفر است، در حالی که در دیگر نهادها پیشتر چنین اتفاقی افتاده است. او سرنوشت خود را به دست سپاه سپرده است.»
یک مقام دیگر جمهوری اسلامی نیز به این رسانه گفت: «رهبر تهران را ترک نخواهد کرد، حتی اگر بمبافکنهای بی-۵۲ بالای سرش پرواز کنند.»
این مقام افزود: «شهرهای موشکی زیرزمینی سپاه که در جنگ ۱۲روزه دستنخورده باقی ماندند، همگی در آمادهباش کامل هستند. اینبار شرایط کاملا متفاوت خواهد بود.»
تلگراف نوشته است که مقامهای جمهوری اسلامی اصرار دارند که خامنهای هیچ برنامهای برای ترک ایران ندارد و به گفته نزدیکانش «ادعاهای مرتبط با برنامه او برای ترک کشور» به شخصیت او شبیه نیست.
-
واکنش دیکتاتور منزوی تهران به خیزش ملی: ترامپ سقوط میکند
به گزارش این رسانه بریتانیایی، سپاه پاسداران از سال ۲۰۱۵ تاکنون از چهار شهر موشکی زیرزمینی رونمایی کرده است. گمان میرود بخشهایی از این پایگاههای محرمانه در غرب ایران قرار داشته باشد تا امکان حمله احتمالی به اسرائیل فراهم شود.
یکی از مقامهای جمهوری اسلامی در گفتوگو با تلگراف «احساس تهدید» در حاکمیت را بیسابقه خواند و تاکید کرد که در حال حاضر نگرانی اصلی حکومت اعتراضات نیست، «تهدیدهای دونالد ترامپ» است.
او افزود: «ما دیدهایم که او در ونزوئلا چه کرد. اما آن سناریوهای سینمایی در اینجا [ایران] صدق نمیکند. آنچه در ونزوئلا رخ داد معترضان را جسورتر کرده است. برای نخستینبار، آنها واقعا باور دارند که تغییر بزرگ ممکن است.»
نشریه آتلانتیک، در تحلیلی که به تحولات اخیر ایران اختصاص یافته، نوشته اعتراضات کنونی در شرایطی جریان دارد که جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری از زمان تاسیس خود در سال ۱۳۵۸، هم در داخل کشور فرسوده و هم در برابر فشار خارجی آسیبپذیر شده است.
آتلانتیک تاکید میکند که این وضعیت، امکان فروپاشی حکومت علی خامنهای را از یک سناریوی نظری به یک احتمال واقعی نزدیک کرده است.
آتلانتیک با اشاره به ویدیویی از اعتراضات بروجرد مینویسد زنی میانسال که در کنار دیگر معترضان راهپیمایی میکرد، با وجود خونآلود بودن صورتش فریاد میزد که «نمیترسم» و «۴۷ سال است که مردهام».
به نوشته این نشریه، این جمله بازتاب احساس مشترک بخش بزرگی از معترضان است؛ مردمی که پس از نزدیک به نیم قرن حاکمیت دینی، خود را در آستانه نوعی تولد دوباره ملی میبینند.
در این تحلیل آمده است که ایران در دو دهه گذشته بارها شاهد اعتراضات گسترده بوده؛ از جنبش سبز در سال ۱۳۸۸ گرفته تا اعتراضات بنزین در ۱۳۹۸ و خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱.
هرچند همه این موجها با سرکوب شدید مواجه شدند، اما به باور تحلیلگران آتلانتیک، تفاوت اعتراضات امروز در بستر آن است: حکومت نهتنها با بحران عمیق اقتصادی و اجتماعی روبهروست، بلکه همزمان تحت فشار بیسابقه خارجی قرار دارد.
-
واکنش دیکتاتور منزوی تهران به خیزش ملی: ترامپ سقوط میکند
نشریه آتلانتیک مینویسد در دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ، جمهوری اسلامی با تحریمهای سنگین، فشار دیپلماتیک و در نهایت اقدام نظامی مستقیم روبهرو شد؛ از جمله مشارکت آمریکا در مرحله پایانی حملات اسرائیل به تاسیسات هستهای ایران در خرداد ۱۴۰۴.
نتیجه این روند، به گفته نویسندگان، تضعیف جدی پایههای اقتصادی و امنیتی حکومت بوده است.
با این حال، آتلانتیک هشدار میدهد که نباید تصور کرد این افول بهخودیخود به سرنگونی منجر میشود، چرا که حکومت ایران بارها نشان داده برای بقا به خشونت گسترده متوسل میشود.
این نشریه تاکید میکند سیاست «فشار حداکثری» تنها زمانی میتواند به تغییر واقعی منجر شود که با «حمایت حداکثری» از اعتراضات داخلی همراه شود.
آتلانتیک مینویسد حضور میلیونها نفر در خیابانها، امکان تغییر حکومت را بدون تکرار تجربههای پرهزینه اشغال نظامی در عراق و افغانستان فراهم کرده است.
در ادامه این تحلیل آمده است که ایالات متحده باید از اقداماتی که ناخواسته به تبلیغات جمهوری اسلامی کمک میکند پرهیز کند؛ از جمله استفاده از ادبیاتی که اعتراضات را به «آشوب» تقلیل میدهد یا باز کردن دوباره مسیر مذاکراتی که حکومت از آن برای خرید زمان استفاده میکند.
به باور آتلانتیک، پیامهای صریح درباره حمایت از مردم و هشدار به حکومت در برابر سرکوب، نقش مهمی در تضعیف ترس و تقویت روحیه معترضان دارد.
این نشریه همچنین بر ضرورت تشدید فشار اقتصادی تاکید کرده و مینویسد بخش انرژی ایران، شریان اصلی تامین مالی سرکوب است و باید بیش از گذشته محدود شود.
آتلانتیک افزوده است که قطع دسترسی حکومت به منابع مالی، بهطور مستقیم توان نیروهای امنیتی را کاهش میدهد.
در پایان، آتلانتیک نتیجه میگیرد که حتی اگر موج فعلی اعتراضات فروکش کند، بحرانهای ساختاری حلنشده باقی خواهد ماند.
به نوشته این نشریه، هر اعتراض تازه در ایران از نقطه توقف موج قبلی آغاز میشود و به همین دلیل، «فوران بعدی» نه یک احتمال دور، بلکه مسالهای اجتنابناپذیر در آینده نزدیک است.
پایگاه خبری واینت، جمعه ۱۹ دیماه، در تحلیلی با عنوان «آزمون تهران» نوشت اعتراضات جاری نخستین موج ناآرامیها در ایران پس از جنگ اخیر و عملیات موسوم به «طلوع شیران» است، عملیاتی که به گفته ناظران، ضربههایی بیسابقه به ساختار قدرت جمهوری اسلامی وارد کرده است.
واینت تاکید کرده این اعتراضات همزمان با دوره تازه ریاستجمهوری دونالد ترامپ در آمریکا رخ داده؛ رییسجمهوری که بهنوشته این رسانه، در تهران بهعنوان سیاستمداری شناخته میشود که بخشی از تهدیدهایش را عملی میکند.
این گزارش میافزاید بحران عمیق اقتصادی، عامل اصلی خشم عمومی توصیف شده؛ بحرانی که با تورم افسارگسیخته، سقوط ارزش پول ملی و فروپاشی خدمات پایه همراه است.
واینت رسیدن نرخ دلار به حدود یکونیم میلیون ریال را نشانهای روشن از بنبست اقتصادی دانسته است.
به نوشته این رسانه، بحران آب و مشکلات زیستمحیطی، بهویژه در تهران، به نماد ناکارآمدی حکومت تبدیل شده و حتی طرحهایی مانند جابهجایی پایتخت نیز مطرح شده است.
شب دوم فراخوان شلوغتر از شب اول؛ میلیونها ایرانی مخالف حکومت خیابانها را فتح کردند
همزمان، تجربه تاریخی نشان میدهد اعتراضات اقتصادی در ایران بهندرت در همین سطح باقی میماند و بهسرعت به مطالبات سیاسی گسترش مییابد؛ روندی که اکنون نیز با شعارهای مستقیم علیه علی خامنهای قابل مشاهده است.
واینت تاکید میکند حکومت تلاش کرده با وعدههایی مانند پرداختهای نقدی محدود و کاهش قیمتها، دامنه اعتراضات را مهار کند، اما این اقدامات در برابر عمق بحران، تاثیر محسوسی نداشته است.
با این حال، کارشناسانی که این رسانه به آنها استناد کرده، نبود رهبری سازمانیافته و ساختار منسجم مخالفان را مانع اصلی تغییر بنیادین میدانند.
در ادامه این تحلیل آمده است که جمهوری اسلامی اکنون با همزمانی تهدیدهای داخلی و خارجی روبهروست؛ وضعیتی که پیشتر تجربه نکرده بود.
با این حال، واینت مینویسد حکومت از پیامدهای هرگونه ماجراجویی خارجی آگاه است و میداند چنین اقدامی میتواند به ضربهای تعیینکننده منجر شود.
جمعبندی این گزارش آن است که حتی در صورت فروکش کردن موج کنونی، زمینههای نارضایتی همچنان باقی خواهد ماند.
به نوشته واینت، هر اعتراض تازه از نقطه پایان اعتراض قبلی آغاز میشود و به همین دلیل، فوران بعدی نه یک احتمال دور، بلکه مسالهای اجتنابناپذیر است.
ویدیوهای رسیده از داخل ایران، با وجود اختلال شدید اینترنت و قطع تماسهای بینالمللی، نشان میدهد که معترضان در تهران، کرج، اصفهان، شیراز، سنندج، رشت و سایر شهرها روز جمعه و بهویژه در شامگاه جمعه ۱۹ دی بار دیگر به خیابانها آمدند.
این حضور دوباره در حالی رقم خورد که دیکتاتور تهران ساعاتی پیشتر معترضان را «آشوبگر» و «مزدور» خوانده و خواستار برخورد قاطع با آنان شده بود؛ موضعی که بهسرعت در تیتر و تحلیل رسانههای جهانی بازتاب یافت.
تهدیدها مردم را متوقف نکرد
بخش قابل توجهی از رسانههای بینالمللی، از جمله اکونومیست، گاردین و اسکای نیوز در گزارشهای جمعه ۱۹ دی خود تاکید کردند که تهدیدهای آشکار رهبر جمهوری اسلامی و تشدید سرکوب نهتنها مانع اعتراضات نشد، بلکه حضور مردم در خیابانها را معنادارتر کرد.
این رسانهها نوشتند ادامه اعتراضات پس از سخنان خامنهای نشان میدهد که شکاف میان حکومت و جامعه عمیقتر از آن است که با ادبیات امنیتی و ارعاب پر شود.
گزینههای حکومت رو به پایان است
نشریه اکونومیست در تحلیل ۱۹ دی خود نوشت که تداوم اعتراضات، بهویژه پس از قطع اینترنت تهدیدهای رهبر جمهوری اسلامی، نشان میدهد حکومت ایران وارد مرحلهای شده که ابزارهایش برای مهار بحران محدودتر از گذشته است.
این نشریه تاکید کرد که نه سرکوب گسترده و نه امتیازهای مقطعی اقتصادی، تاکنون نتوانسته خشم عمومی را فروبنشاند و ادامه اعتراضات در شرایط امنیتی، نشانهای از عمق نارضایتی اجتماعی است.
اکونومیست با اشاره به شعارهای آشکار سیاسی در خیابانها نوشت که اعتراضات اخیر دیگر تنها واکنشی به فشار اقتصادی نیست، بلکه به چالشی مستقیم علیه ساختار قدرت تبدیل شده است.
گاردین نیز نوشت افزایش شدت برخوردها و تهدیدهای قضایی، مانع بازگشت مردم به خانهها نشد و حضور دوباره معترضان در خیابانها نشان میدهد جنبش اعتراضی وارد فاز پایدارتری شده است.
قطع اینترنت؛ نگرانی از سرکوب در «تاریکی»
یکی از محورهای اصلی پوشش رسانههای بینالمللی، قطع سراسری اینترنت در ایران است. اسکای نیوز با تیتر «حکومت تهدید به مرگ میکند»؛ گزارش داد که این اقدام حکومت، علاوه بر مختلکردن ارتباط معترضان، امکان اطلاعرسانی مستقل را نیز بهشدت کاهش داده و نگرانیها درباره پنهانماندن سرکوب را افزایش داده است.
این شبکه بریتانیایی به نقل از نهادهای پایش اینترنت و یک پژوهشگر در اندیشکده واشینگتن نوشت که قطع اینترنت میتواند «جهان را از دیدن اعتراضات» محروم کند و همزمان «پوششی» برای خشونت نیروهای امنیتی ایجاد کند.
بیبیسی انگلیسی نیز در گزارشهای خود نوشت که اختلال اینترنت، کار راستیآزمایی را دشوار کرده، اما شواهد موجود نشان میدهد اعتراضات در چندین شهر ایران ادامه دارد.
سخنان خامنهای در قاب رسانههای غربی
سخنان خامنهای در روز جمعه، یکی از پربازتابترین موضوعات خبری جمعه ۱۹ دی بود. واشینگتنپست در این خصوص نوشت که رهبر جمهوری اسلامی با نسبتدادن اعتراضات به «دشمنان خارجی»، تلاش کرد روایت امنیتی حکومت را تقویت کند؛ اما همزمان ادامه حضور مردم در خیابانها نشان میدهد این روایت برای بخش بزرگی از جامعه پذیرفتنی نیست.
این روزنامه آمریکایی همچنین به همزمانی سخنان خامنهای با قطع اینترنت و افزایش گزارشها از کشتهشدن معترضان اشاره کرد و نوشت که این ترکیب، فشار بینالمللی بر تهران را تشدید میکند.
خبرنگار فاکسنیوز: سنتکام تحولات ایران را «از نزدیک» زیر نظر دارد
یادآور سقوط دیوار برلین
در اروپا، واکنشها ترکیبی از هشدار سیاسی و نگاه تاریخی است. یودونیوز انگلیسی با انتشار تصاویر رسیده از ایران، فضای اعتراضات را با لحظات تاریخی تغییرات بزرگ در اروپا، از جمله روزهای منتهی به سقوط دیوار برلین، مقایسه کرد و نوشت تداوم حضور مردم در خیابانها، حتی در شرایط قطع ارتباطات، پیام روشنی درباره عمق نارضایتی اجتماعی دارد.
همزمان، مقامهای اروپایی در اظهارنظرهایی خواستار خویشتنداری نیروهای امنیتی ایران و احترام به حق اعتراض مردم شدند.
جرقهای که به بحران سیاسی تبدیل شد
تحلیلهای رسانهای بارها به نقش بحران اقتصادی و سقوط ارزش ریال در شکلگیری اعتراضات اشاره کردند. وبسایت فارین پالیسی در گزارشی نوشت که سقوط ارزش ریال و فشار بیسابقه بر معیشت مردم، جرقه اصلی اعتراضات بود، اما آنچه امروز در خیابانها دیده میشود، عبور جامعه از مطالبات اقتصادی است.
به نوشته این نشریه، سرعت عبور اعتراضات از مقوله معیشت و ادامه آن پس از تهدیدهای مستقیم رهبر جمهوری اسلامی نشان میدهد شکاف میان حکومت و مردم از سطح سیاستهای اقتصادی فراتر رفته و به بحران مشروعیت رسیده است.
خیزش ملی ایرانیان و داوری جامعه درباره اصلاحناپذیری جمهوری اسلامی
مرور پوشش رسانههای بینالمللی در سیزدهمین روز اعتراضات مردم در ایران و دومین روز فراخوان شاهزاده رضا پهلوی نشان میدهد روایت غالب حاکی از ادامه اعتراضات با وجود سرکوب و قطع اینترنت، تغییر ماهیت مطالبات از ماهیت اقتصادی به سیاسی و قرارگرفتن حکومت ایران در موقعیتی که گزینههایش برای مدیریت بحران محدودتر از هر زمان دیگری است.
رسانههای بینالمللی تداوم حضور مردم در خیابانها را نشانه فرسایش ابزارهای سرکوب و ورود بحران ایران به مرحلهای تازه ارزیابی کردند.
دامنه این واکنشها از اعلام همبستگی آشکار با معترضان تا هشدار درباره سرکوب، قطع اینترنت و احتمال تغییر موازنه قدرت در ایران را دربر میگیرد.
واکنشها به سخنان علی خامنهای
پس از آنکه علی خامنهای، دیکتاتور تهران، معترضان را «مزدور» خواند و دونالد ترامپ را به سرنوشت دیکتاتورهای تاریخی تشبیه کرد، کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا در واکنشی صریح در ایکس نوشت: «تو یک دیکتاتور ۳۷ ساله هستی که بر پیکر ایرانیانی ایستادهای که خواهان تغییرند.»
در بریتانیا، تام توگندهات، نماینده پارلمان و وزیر سابق امنیت، با نقل آیهای از عهد عتیق خطاب به خامنهای نوشت: «روزهایت شمرده شده، سنجیده و مردود تشخیص داده شدهای.»
سناتور تد کروز: خامنهای قاتل است و جمهوری اسلامی، ضعیف
ایالات متحده؛ هشدارها و مواضع کنگره
در آمریکا، دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، چندین بار هشدار داد در صورت کشتار معترضان «ضربه سختی» به جمهوری اسلامی وارد خواهد شد. او گفت این حکومت «احتمالا در حال سقوط است». ترامپ همچنین در مصاحبهای دیگر از قصد خروج خامنهای از ایران خبر داد.
مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، با بازنشر هشدار ترامپ در ایکس نوشت جمهوری اسلامی هنوز درک نکرده با چه کسی طرف است. او تاکید کرد ترامپ به گفتههایش عمل میکند. هاکبی در گفتوگو با آی۲۴نیوز هم از مواضع ترامپ حمایت کرد.
حساب فارسی وزارت امور خارجه آمریکا نیز با اشاره به تهدیدهای رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی نوشت تهران بهجای رسیدگی به ریشههای ناآرامیها به «ارعاب» متوسل شده است. وزارت امور خارجه آمریکا به رهبران جمهوری اسلامی هشدار داد: «جهان نظارهگر است.»
در کنگره، ماریا الویرا سالازار، قانونگذار آمریکایی، ابراز امیدواری کرد سال ۲۰۲۶ «سال دموکراسی در ایران» باشد و نیکول مالیوتاکیس، نماینده کنگره از نیویورک، نیز در ایکس نوشت: «در کنار مردم شجاع ایران ایستادهایم.»
در همین حال، وبسایت اکسیوس به نقل از مقامهای آمریکایی گزارش داد ارزیابیهای اولیه اطلاعاتی درباره ناتوانی اعتراضات در به چالش کشیدن ثبات حکومت، اکنون در حال بازنگری است. یک مقام ارشد آمریکایی در همین باره گفت: «این اعتراضات جدی است و ما آن را رصد میکنیم.»
مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل، نیز در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که جمهوری اسلامی بهجای «گوش دادن به مطالبات مردم، بار دیگر به سرکوب خشونتبار شهروندان خود متوسل شده است».
او با اشاره به مواضع دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، تاکید کرد واشینگتن تحولات ایران را بهدقت زیر نظر دارد.
والتز افزود ایالات متحده «در کنار مردم ایران» در تلاش آنان برای دستیابی به کرامت انسانی و آزادیهای بنیادین ایستاده است.
-
خیزش ملی ایرانیان و داوری جامعه درباره اصلاحناپذیری جمهوری اسلامی
حمایت مقامهای سیاسی غرب از معترضان ایرانی
در بریتانیا، کمی بیدناک، رهبر حزب محافظهکاران، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ما در کنار مردم ایران ایستادهایم که خواهان آیندهای سکولار و دموکراتیک برای ایران هستند.»
او با اشاره به حضور شجاعانه مردم در خیابانها گفت معترضان بهخوبی میدانند حکومت «به زندان، شکنجه، ناپدیدسازی و اعدام متوسل میشود».
بیدناک افزود قطع اینترنت تلاشی برای خاموشکردن حقیقت است. او همچنین جمهوری اسلامی را رژیمی توصیف کرد که «همزمان با سرکوب داخلی، ترور و افراطگرایی را به خارج صادر میکند.»
کییر استارمر، نخستوزیر این کشور، نیز اعلام کرد لندن از «حق معترضان در ایران برای اعتراض مسالمتآمیز» حمایت میکند.
همزمان، پریتی پاتل، وزیر امور خارجه دولت سایه و نماینده حزب محافظهکار بریتانیا، در شبکه ایکس اعتراضات را «لحظهای جدی برای خاورمیانه» خواند و گفت سرکوب خشونتبار مردم ایران از سوی «رژیمی مستبد» غیرقابل قبول است و دولت بریتانیا باید در کنار معترضان بایستد و برای همه سناریوها آماده شود.
مواضع اتحادیه اروپا و کشورهای عضو
در اتحادیه اروپا، کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه، با استناد به تصاویر منتشرشده از تهران گفت نیروهای امنیتی ایران واکنشی «نامتناسب و بهشدت سرکوبگرانه» داشتهاند.
او تاکید کرد خشونت علیه معترضان مسالمتجو غیرقابل قبول است و قطع اینترنت همزمان با سرکوب، نشان میدهد رژیم از مردم خود هراس دارد.
در هلند، دیلان یشیلگوز زگریوس، وزیر دادگستری، اعتراضات را «شجاعانه» توصیف کرد و خواستار قرار گرفتن سپاه پاسداران در فهرست تروریستی اتحادیه اروپا شد.
همچنین دیوید فانویل، وزیر امور خارجه هلند، با انتشار پیامی در ایکس کشته و زخمی شدن معترضان را «غیرقابلقبول» خواند و تاکید کرد معترضان مسالمتجو حق دارند صدای خود را به گوش جهان برسانند.
در پارلمان اروپا، هانا نویمان، نماینده آلمان، قطع اینترنت را «سلاح حکومت برای پنهانکردن وحشیگری» توصیف کرد و هشدار داد سکوت اروپا به معنای ممکن کردن سرکوب است.
او خواستار اقدام فوری، از جمله قرار دادن سپاه در فهرست تروریستی و توقف اخراج پناهجویان به ایران شد.
در همین چارچوب، روبرتا متسولا، رییس پارلمان اروپا نیز در واکنش به اعتراض سفارت جمهوری اسلامی در بلژیک نوشت آزادی بیان و دسترسی آزاد به اینترنت همان چیزی است که مردم حاضر در خیابانهای ایران خواهان آن هستند.
فرانسه؛ از دولت سابق تا جریانهای سیاسی
در فرانسه، گابریل اتل، نخستوزیر پیشین، اعلام کرد مردم ایران بار دیگر علیه ستم به پا خاستهاند و «همه نگاهها باید به سمت ایران باشد.»
در ادامه واکنشها برونو روتایو، وزیر کشور سابق فرانسه، نیز خواستار حمایت پاریس از مردمی شد که برای رهایی از «حکومت تروریستی» مبارزه میکنند.
همچنین دومینیک دو ویلپن، نخست وزیر پیشین فرانسه، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت مردم ایران در «لحظهای سرنوشتساز» قرار دارند و جمهوری اسلامی که به گفته او در سرکوب و خشونت فرو رفته، «بیش از هر زمان دیگری متزلزل شده است».
دو ویلپن با ستایش از شجاعت مردم ایران از جنبش سبز تا «زن، زندگی، آزادی»، خواستار محکومیت صریح کشتار معترضان و هشدار نسبت به توهم مداخله نظامی خارجی شد و تاکید کرد جامعه جهانی باید بهجای ماجراجویی نظامی، با فشار هدفمند بر دستگاه سرکوب و حمایت از جامعه مدنی، برای یک گذار مسالمتآمیز به رهبری خود ایرانیان تلاش کند.
در سوی دیگر طیف سیاسی، مارین لوپن، رهبر حزب راستگرای اجتماع ملی، تاکید کرد سرکوب خونین نتوانسته شتاب جنبش مردمی ایران را متوقف کند و رژیمی که بر پایه خشونت بنا شده، نمیتواند برای همیشه آرمان آزادی را خاموش کند.
کانادا: این بار متفاوت است
راب الیفانت، دبیر پارلمانی وزیر امور خارجه کانادا، در گفتوگویی اختصاصی با ایراناینترنشنال گفت این اعتراضات با گذشته متفاوت است و اینبار از مادران و پدران تا مغازهداران و سالمندان برای پایان دادن به سرکوب به میدان آمدهاند.
سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری
در سطح بینالمللی، فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، ۱۹ دی در بیانیهای رسمی در ژنو اعلام کرد از گزارشهای مربوط به خشونت، کشتهشدن معترضان و قطع سراسری اینترنت «عمیقا نگران» است.
او خواستار تحقیق «سریع، مستقل و شفاف» درباره همه مرگها شد و درباره قطع اینترنت و ارتباطات سراسری نیز هشدار داد که چنین اقداماتی آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات را تضعیف میکند و بر مستندسازی نقض حقوق بشر و دسترسی به خدمات ضروری و اورژانسی اثر منفی دارد.
کمیته حمایت از روزنامهنگاران (CPJ) نیز از جمهوری اسلامی خواست فورا دسترسی کامل به اینترنت را برقرار کند و نوشت قطع اینترنت در اعتراضات، الگویی تکراری برای خاموش کردن صدای معترضان و مختلکردن پوشش خبری است و جامعه بینالمللی باید ایران را برای پایبندی به تعهدات حقوق بشری پاسخگو کند.
سازمان عفو بینالملل نیز با صدور بیانیهای نسبت به قطع سراسری اینترنت در ایران هشدار داد و اعلام کرد این اقدام با هدف «پنهانکردن ابعاد واقعی نقض فاحش حقوق بشر و جرایم بینالمللی» صورت گرفته است.
ربکا وایت، پژوهشگر آزمایشگاه امنیت عفو بینالملل، گفت قطع کامل اینترنت نهتنها پوششی برای سرکوب مرگبار معترضان است، بلکه «خود یک نقض جدی حقوق بشر» به شمار میرود.
او با یادآوری تجربههای آبان ۱۳۹۸ و خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ تاکید کرد که قطع اینترنت همواره برای ایجاد «تاریکی دیجیتال»، خاموشکردن اعتراضها و تضمین مصونیت عاملان خشونت به کار رفته است.
عفو بینالملل با اشاره به گزارشها درباره افزایش شمار کشتهشدگان، خواستار اقدام فوری دیپلماتیک جهانی شد و هشدار داد تداوم قطع اینترنت، خطر خونریزی بیشتر را در شرایطی که نیروهای امنیتی زیر پوشش خاموشی ارتباطات عمل میکنند، بهشدت افزایش میدهد.
عفو بینالملل و دیدبان حقوق بشر از «سرکوب خونین» اعتراضات در ایران خبر دادند
اتریش؛ درخواست برای «خنثیسازی» نیروهای جمهوری اسلامی
در تازهترین واکنش، گونتر فهلینگر یان، رییس «کمیته اتریشی گسترش ناتو» در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا میخواهم ارتش و نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی را خنثی کند تا مردم ایران آزاد شوند.»
این موضعگیری، از نظر ادبیات و مضمون، یکی از صریحترین درخواستها برای اقدام مستقیم علیه ساختار امنیتی جمهوری اسلامی در میان واکنشهای منتشرشده است.
واکنشها در فضای رسانهای و فناوری
در حوزه فناوری، نیکیتا بیر، رییس بخش محصولات شبکه اجتماعی ایکس، اعلام کرد ایموجی پرچم ایران در این پلتفرم با نماد شیر و خورشید جایگزین خواهد شد؛ اقدامی که به گفته او پس از درخواست کاربران در دستور کار قرار گرفته است.
از سوی دیگر، افغانستاناینترنشنال گزارش داد وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان به رسانهها دستور داده از انتشار اخبار حمایتی از معترضان در ایران و همچنین اخبار منفی درباره جمهوری اسلامی خودداری کنند. این رسانه به نقل از مدیران رسانهای در کابل نوشت چنین دستورالعملی به چند رسانه خصوصی و نیز رسانه ملی افغانستان ابلاغ شده است.
بازتاب گسترده در رسانههای بینالمللی
اعتراضات ۱۸ دی و پیامدهای آن، از جمله قطع اینترنت و واکنشهای سیاسی، بهطور گسترده در رسانههای بزرگ جهانی بازتاب یافته است.
یورونیوز انگلیسی در گزارش ۱۹ دی خود، بر گستردگی اعتراضها پس از فراخوان شاهزاده رضا پهلوی و سپس «خاموشی سراسری اینترنت» بهعنوان یک نقطه عطف تمرکز کرد و آن را در چارچوب تشدید سرکوب بررسی کرد. این رسانه همچنین واکنشها و مواضع اروپا درباره حق اعتراض و قطع ارتباطات را برجسته کرد.
ایندیپندنت در پوشش زنده خود، تحولات روزانه اعتراضات را بهصورت لحظهبهلحظه دنبال کرده و به همزمانی اعتراضات خیابانی، فشار امنیتی و مسدودسازی اینترنت پرداخت.
سیبیاس نیوز ضمن پرداختن به سخنان خامنهای، موضوع قطع اینترنت را به عنوان بخشی از راهبرد حکومت در سرکوب اعتراضات دانست. این رسانه همزمان، به هشدارهای ترامپ درباره برخورد حکومت با معترضان پرداخت.
اسکای نیوز گزارش خود را با تمرکز بر روایت رسمی جمهوری اسلامی درباره نقش «عوامل خارجی»، نوشت حکومت تلاش میکند اعتراضات مردم را به آمریکا و اسرائیل نسبت دهد.
منبع:ایران اینترنشنال