PEZHVAKEIRAN.COM تاریخی که با خون شکل می‌گیرد، حافظه‌ای فراموشی‌ناپذیر دارد!
 

تاریخی که با خون شکل می‌گیرد، حافظه‌ای فراموشی‌ناپذیر دارد!
بهروز فتحعلی

این روزها, در برابر موج تازه اعدام جوانان این سرزمین، شاهد سکوتی سنگین هستیم؛ سکوتی که از سوی همان دلواپسانی صورت می گیرد که همواره با کلیدواژه‌هایی چون "حفظ زیرساخت" و "مقابله با دخالت خارجی" میدان‌داری کرده‌اند. امروز, همان‌هایی که در هر بزنگاه، با هشدار درباره تهدیدهای خارجی، سعی در کشاندن افکار عمومی به مسیر دلخواه خود داشته‌اند, در برابر جان‌هایی که به ناحق گرفته می‌شوند، خاموش مانده‌اند. چنین سکوتی, هم بی‌شرمانه و هم غیرقابل‌توجیه است؛ چرا که انتخابی است آگاهانه, برای ندیدن و نشنیدن!

این جریان‌های چپ فلسطین‌محور, ضداسرائیلی و ضدآمریکایی که دشمنی و تقابل با ایالات متحده آمریکا و اسرائیل, همواره در اولویت فعالیت های آنان قرار داشته است, بطور مذبوحانه در تلاشند تا توجهات را از جنایاتی که در داخل کشور می‌گذرد، منحرف کنند. این در حالی است که ادعای همیشگی آنان, دفاع از عدالت و مردم بوده است؛ ادعایی که در چنین بزنگاه‌هایی, بیش از هر زمان دیگری به آزمون گذاشته می‌شود.

وقتی پای جان انسان‌ها در میان است، هیچ شعاری نمی‌تواند جای حقیقت را بگیرد. نمی‌توان با برجسته کردن "خطر خارجی", چشم بر خشونتی بست که در داخل کشور جریان دارد. نمی‌توان صورت مسئله را پاک کرد و با کشاندن بحث به حاشیه‌ها، از مواجهه با واقعیت گریخت. این‌جا دیگر بحث تحلیل و تفسیر نیست؛ این‌جا سخن از جان‌هایی است که گرفته می‌شود، بی‌ آنکه صدایی درخور, از مدعیان همیشگی شنیده شود.

اما آنچه این سکوت را سنگین‌تر و معنادارتر می‌کند، حافظه ای است که به فراتر از اکنون راه می یابد. ملتی که رنج را تجربه کرده است، روایت خود را فراموش نمی‌کند. تاریخی که با خون نوشته شود، حافظه‌ای فراموشی‌ناپذیر دارد. حقیقتی است که در ذهن یک ملت, در تجربه و در روایت‌های او حک می‌شود و برای درس‌آموزی به نسل‌های آینده انتقال می‌یابد. ممکن است آنان که امروز, چشم بر اعدام هم‌میهنان خود بسته و در مقابل این جنایت, سکوت اختیار کرده‌اند, گمان کنند که می‌توان حافظه تاریخی را نادیده گرفت و یا با گذر زمان, آن را کمرنگ کرد، اما واقعیت آن است که سکوت امروز آنان, هرگز از یادها نخواهد رفت. ملتی که رنج را تجربه کرده است، دوستان راستین و دروغین خود را فراموش نخواهد کرد. سکوت امروز این مدعیان، بخشی از همان تاریخی است که در حال ثبت‌شدن است. تاریخی که حافظه‌ای فراموشی‌ناپذیر دارد. تاریخ امروز, به وقت خود و به مدد همین حافظه, به قضاوت یاران و مدعیان خواهد نشست

منبع:پژواک ایران