PEZHVAKEIRAN.COM بخت مجتبی در نشستن بر کرسی ولایت فقیه
 

بخت مجتبی در نشستن بر کرسی ولایت فقیه
مجید محمدی

mohammadi_090322.jpgمجید محمدی - ایندیپندنت فارسی
از سال ۱۳۸۴ که مهدی کروبی به نقش مجتبی خامنه‌ای در انتخابات مهندسی شده آن سال اشاره کرد و پاسخی که از علی خامنه‌ای گرفت («ایشان آقا است و نه آقازاده»)، مشخص بود که هم او به کرسی ولایت فقیه نظر دارد، هم بخشی از نیروهای درون حاکمیت به او در حکم جانشین خامنه​ای نگاه می‌کنند. خود علی خامنه‌ای نیز وی را به اندازه کافی جاه‌طلب و خونریز برای کسب این مقام تلقی می‌کند. توجه داشته باشید که هواداران خامنه‌ای از او با عنوان «آقا» یاد می‌کنند. خامنه​ای بر خلاف خمینی در سال‌های اولیه رژیم، هیچ‌گاه رسما فرزندانش را از تلاش برای کسب قدرت منع نکرده است.
مجتبی خامنه‌ا​ی در دو دهه اخیر کوشیده است نه تنها شرایط فقهی رهبری را، مثل اجازه اجتهاد و حوزه درس خارج، به دست آورد، بلکه از مجرای «بیت رهبری» بر نفوذ خود بر سازمان سرکوب و ماشین تبلیغات تحت نظر این نهاد بیفزاید. پیر و فرسوده و بیمارتر شدن علی خامنه‌ای، فضا را برای مداخله‌های او (مثل شرایط احمد خمینی در سال‌های پایانی خمینی) آماده‌تر کرده است.
با همه این توصیفات و تلاش‌هایی که برای زمینه‌سازی رهبر شدن او انجام می‌گیرد (آیت‌الله خوانده شدن او در سایت رسا آخرین آن‌ها است) پرسش این است که شانس عملی و واقعی مجتبی برای کسب کرسی ولایت فقیه چقدر است. در این نوشته به چیزهایی که در این مورد می‌دانیم و چیزهایی که نمی‌دانیم اشاره می‌کنم.
آنچه می‌دانیم
در مورد فرایند تعیین جانشین برای علی خامنه‌ای چهار موضوع بسیار روشن است:
۱. کسانی که بالاترین مقام‌های نظامی و امنیتی و سیاسی را در ایران در اختیار دارند، موضوع رهبری را به دست حوادث نمی‌سپارند. آن‌ها شش دهه است کوشیده‌اند ایران را اشغال کنند، منابع آن را به خود اختصاص دهند، و برای بسط امپریالیسم شیعی برنامه دارند؛ و بدیهی است که همه این‌ها را به دست رهبر آینده با مواضع و شخصیتی نامعلوم، با قدرتی که دارد، رها نمی‌کنند.
۲. با توجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۴۰۱ با برنامه‌های گسترش سلاح‌های کشتار جمعی، ترور، سرکوب و گسترش‌طلبی در منطقه تعریف می‌شود، در قیاس با روحانیت و دستگاه‌های تبلیغاتی، نیروهای نظامی و امنیتی دست بالاتر را در تعیین رهبر خواهند داشت. جمهوری اسلامی ایران سال ۱۴۰۱ از حیث کیفی و کمی با جمهوری اسلامی ایران سال ۱۳۶۸ تفاوت دارد. روحانیت شیعه امروز تنها یکی از عوامل تعیین‌کننده سیاست‌ها و خط مشی‌ها است و نه تصمیم‌گیر نهایی.
۳. رهبر آینده حتما در شرایط امروز در هیولایی که در ۳۳ سال گذشته در پاستور ساخته شده است، نقش دارد. به هسته مدیریتی این هیولا با انبوهی از اطلاعات سری و پنهانی، کسی از بیرون راه داده نخواهد شد. بر خلاف انتقال رهبری از جماران به پاستور، این بار رهبری در نهادی که در پاستور فربه شده و زمام همه امور و منابع کشور را در اختیار گرفته است، خواهد ماند؛ حتی اگر برخی مهره‌ها در آن تغییر یابند.
 
۴. رهبر آینده در روز انتصاب، به احتمال بسیار زیاد در دهه پنجاه زندگی‌اش خواهد بود، چون نیروهای امنیتی برای پیشبرد بدون دردسر برنامه‌های خود، به ثبات رهبری برای یک دوره ۳۰ تا ۴۰ ساله نیاز دارند. این همان ثباتی است که آن‌ها در برابر دمکراسی‌ها، بدان افتخار می‌کنند. آن‌ها نمی‌خواهند در یک تا دو دهه آینده دوباره درگیر بحران جانشینی شوند. سابقه اجرایی در این میان اهمیتی ندارد، چون علی خامنه‌ای در مقام رئیس جمهوری عملا نقش اجرایی نداشت و بیشتر درگیر مسائل امنیتی بود و حلقه نزدیکانش نیز بیشتر عوامل امنیتی بودند. کسانی که نمی‌خواستند واقعیت علی خامنه‌ای را در آن سال‌ها ببینند، به دمخور بودن او با شاعران و روشنفکران و پیپ کشیدن وی اشاره می‌کردند.
موارد دوم تا سوم، شانس مجتبی برای رهبری را افزایش می‌دهند: او خانه‌زاد پاستور و فرایند بسط قدرت و ثروت آن است، ۵۳ سال سن دارد، و رابطه نزدیکی نیز با نیروهای امنیتی داشته است که می‌توانند ۸۶ عضو خبرگان را با یک پیامک در صبح تصمیم‌گیری در مورد رهبر آینده «قانع» کنند.
آنچه نمی‌دانیم
در مقابل عوامل شناخته‌شده و افزایش‌دهنده بخت مجتبی برای رهبری، باید به عواملی که نمی‌دانیم و ممکن است بخت او را کاهش دهند، نیز اشاره کنیم:
۱. چهار تن از سران قوا، شخصیت‌هایی روحانی‌اند که حدود چهار دهه در مقام‌های اجرایی حضور داشته‌اند. این‌ها عبارتند از علی جنتی (رئیس مجلس خبرگان و دبیر شورای نگهبان)، صادق لاریجانی ( رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام)، غلامحسین محسنی اژه‌ای (رئیس قوه قضاییه)، و ابراهیم رئیسی (رئیس قوه مجریه). دو تن از این‌ها را نه صرفا روحانی، بلکه باید امنیتی تلقی کرد. نظر این چهار تن حتما در تعیین یا تسهیل رهبر شدن هر نامزدی نقش خواهد داشت. مشخص نیست که نظر این چهار تن، که مشخص است دو تن از آن‌ها با رفتارهایی که دارند، به رهبری نظام هم چشم دارند (لاریجانی و رئیسی)، در مورد رهبر شدن مجتبی چه خواهد بود.
۲. از نقش موثر مجتبی در سازمان سرکوب (جمع کردن اعتراضات سال ۸۸ و سرکوب آبان ۹۸) و ماشین تبلیغات (نگاه کنید به اظهارات محمد سرفراز، رئیس سابق سازمان صدا و سیما و همکارانش در مورد فرایند عزل نابهنگام او) خبر داریم، اما روشن نیست که او تا چه حد در هدایت و مدیریت خزانه چند صد میلیارد دلاری بیت نقش موثر دارد. آن‌هایی که می‌خواهند رهبر آینده را تعیین کنند، به منابع تحت کنترل او نظر خواهند کرد. البته ثروت هیچ نهادی بدون نظارت و پاسخگویی، به اندازه دستگاه رهبری نیست.
۳. و در نهایت، مشخص نیست که آیا اعضای شورای امنیت ملی و سازمان اطلاعات سپاه و فرماندهان این نیرو می‌توانند بر مجتبی اجماع کنند، یا خیر. اگر این‌ها با کسی مخالف باشند (مثل حسن خمینی)، او حتما رهبر نخواهد شد؛ حتی اگر از بیت خامنه‌ای باشد. مجتبی در ماه‌های اخیر یکی از نزدیکان خود را در نهادهای امنیتی (حسین طائب) به دلیل ناکارآمدی در برابر عملیات موساد در ایران، از دست داده است. نیروهای قدیمی‌تر اسلام‌گرا، مثل موتلفه، نیز بعید است رهبری فردی مثل مجتبی را بپذیرند، اما آن‌ها در مجلس و دولت به حاشیه رانده شده‌اند.
وقتی آنچه در مورد فرایند تعیین و تسهیل جانشینی می‌دانیم و آنچه نمی‌دانیم، در کنار هم قرار دهیم، نتیجه این است که مجتبی یکی از نامزدها و رقبای جدی است، اما در اینکه نیروهای طرفدار و همراه او بتوانند او را به خط پایان برسانند، تردیدهایی وجود دارد. رقیب او برای نیروهای امنیتی و نظامی، ابراهیم رئیسی است که وفاداری‌اش به نظام را با کشتار ۶۷ اثبات کرده است. او به اندازه مجتبی چهره‌ای منفور در میان اکثر مردم ایران است (نتایج نظرسنجی‌های دانشگاه مریلند در مورد محبوبیت او در سال ۱۴۰۰ ارزشی ندارند، چون در آشپزخانه سپاه طبخ شده‌اند) اما تنها موضوعی که برای تصمیم‌گیران اهمیت ندارد، افکار عمومی است.
حذف رقبا
نکاتی که گفته شد، قرار نیست پرده از توطئه‌ای برای تعیین رهبر آینده نظام حاکم بر ایران بردارد، چون کارهایی که انجام می‌شود نه توطئه، بلکه فراهم کردن مقدمات به دست نیروهای طرفدار افرادی خاص، یا کنار گذاشتن افرادی دیگر برای تضعیف نامزدهای احتمالی دیگر است. برای نمونه، بر هم زدن هر ساله سخنرانی حسن خمینی در مراسم سالگرد مرگ پدربزرگ او هدفی جز دادن سیگنال به مقام‌های تعیین‌کننده برای حذف او از فهرست نامزدهای رهبری آینده ندارد. اگر‌ چنانکه نیروهای آتش‌به‌اختیار ادعا می‌کنند، هاشمی رفسنجانی در استخر فرح حذف شده باشد، این حذف مشخصا برای حذف یکی از رقبای کسب کرسی رهبری آینده بوده است. با از دست رفتن بیشتر قوای دماغی خامنه‌ای در سال‌های آینده (اگر عمر بیشتری داشته باشد)، شاهد یارگیری و حذف‌های بیشتری، در پیوند با افزایش احتمال رهبری مجتبی خامنه‌ای یا رقبای او خواهیم بود.

منبع:ایندیپندنت فارسی


فهرست مطالب مجید محمدی در سایت پژواک ایران 

*علیه یهودستیزی و اسرائیل ستیزی اتحاد اسلامیسم، مارکسیسم و فاشیسم علیه یهودیان و دولت سکولار آنها [2023 Nov] 
* پنج مجموعه پرسش و پنج خلط در راستای صلح‌طلبی توهمی  [2023 Oct] 
*ستاد فرماندهی عملیات جنایی حماس و جهاد اسلامی در تهران است  [2023 Oct] 
*چگونه می‌توان منابع یک دولت-ملت را غارت کرد و آن را به خاک سیاه نشاند؟  [2023 Sep] 
*سه هدف تغییرناپذیر هر جنبش اعتراضی در ایران آینده: انحلال سپاه و بسیج، تعطیلی روحانیت شیعه، و برکناری همه مقامات رژیم  [2023 Sep] 
* نهادهای انتصابی رژیم اسلامی در ایران بلاموضوع شده‌اند   [2023 Aug] 
* دادخواه گیج و گنگ یا سوسیالیست متوهم در برابر یک انتخاب سخت  [2023 Apr] 
*شرم بر دولت بایدن  [2023 Feb] 
*لابی رژیم کودک کش، شبکه ی عوامل آن در بوق های تبلیغاتی غربی، و اصلاح طلبان شیپور را از سمت گشادش می نوازند  [2023 Feb] 
*جامعه ایران به شرایط ماقبل ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ باز نخواهد گشت  [2023 Jan] 
*۱۲ پرسش در باب وکالت سیاسی به شاهزاده رضا پهلوی در دوران براندازی و گذار از یک رژیم تمامیت‌خواه  [2023 Jan] 
* روحانیت شیعه، بزرگ‌ترین بازنده انقلاب سکولار و آزادی‌خواهانه ۱۴۰۱  [2022 Dec] 
*زمان گردهمایی ۱۰۰هزار نفری در واشنگتن دی‌سی فرا رسیده است  [2022 Oct] 
* ماشین سرکوب جمهوری اسلامی خسته و متزلزل شده است   [2022 Oct] 
*صدها هزار نفر را کتک می‌زنند تا مردم را قانع کنند مهسا را کتک نزده‌اند  [2022 Sep] 
* کشته شدن مهسا امینی و «اسلام‌هراسی»  [2022 Sep] 
*بخت مجتبی در نشستن بر کرسی ولایت فقیه  [2022 Sep] 
*خیز برداشتن برای جنگ با ناتو بعد از تبدیل امنیت ملی به کالای اسقاطی  [2022 Jul] 
* سرنوشت صدام در انتظار پوتین است  [2022 Mar] 
*چهار ننگ ابدی که بر پیشانی روحانیت شیعه باقی خواهد ماند  [2022 Mar] 
*مراسم سالگرد انقلاب در سال ۱۴۰۰ هیچ ربطی به انقلاب ۵۷ نداشت  [2022 Feb] 
*چگونه می‌توان یک دولت-ملت را به نکبت و فلاکت کشاند؟  [2022 Jan] 
*یورونیوز فارسی: باجی که اتحادیه اروپا به رژیم اسلامی داده است  [2022 Jan] 
* ممنوعیت‌ زنان به ورزشگاه ها؛ ممنوعیت‌های ابلهانه یا منافع پنهان   [2021 Dec] 
* بی‌نظیری سه قوه‌ دافعه، تخریب و وحشیگری امپراطوری شیعه در تاریخ امپراطوری‌ها  [2021 Dec] 
*فلاکت‌ها را چگونه توجیه می‌کنند؟   [2021 Dec] 
* اندیشکده‌های «نظام»: موسسات زیباسازی سیاست‌ها و تصمیم‌های لات‌ها و چاقوکش‌ها   [2021 Dec] 
*هزینه‌های یکدستی حاکمیت و نیروهای گریز از مرکز   [2021 Dec] 
*گران کردن بنزین عملی‌ترین راه‌ حل بحران کسری بودجه برای دولت رئیسی   [2021 Oct] 
* آیا نسل «همه‌چیزدان‌»‌های شیعه رو به انقراض است؟  [2021 Oct] 
*تبلیغات سیاسی و «چانه‌زنی در بالا» سطح مهمل‌گویی را ارتقا می‌دهد استدلال‌هایی که مرغ پخته را به خنده می‌اندازد [2021 Sep] 
*تحفه‌هایی که با پست هوایی امریکایی-فرانسوی تحویل می‌شوند   [2021 Aug] 
*آیا ۳۰ میلیون دوز وارداتی رئیسی هم به ۶۰ میلیون دوز وارداتی روحانی خواهد پیوست؟   [2021 Aug] 
* شعارهای مترو صادقیه و پاساژ علاء‌الدین به شعارهای ملی تبدیل خواهند شد  [2021 Jul] 
*جمهوری اسلامی ایران دوران سختی در پیش رو دارد  [2021 Jul] 
*چشم‌اندازهای دولت ابراهیم رئیسی   [2021 Jun] 
*آینده‌ سیاسی محمدجواد ظریف   [2021 Jun] 
*روش‌های رقابت میان نامزدهای «نظام»  [2021 Jun] 
*چهار محور تبلیغات سیاسی به نفع حماس و جهاد اسلامی  [2021 May] 
*جانشینی خامنه‌ای + بازیگران کلیدی در رویداد ۲۸ خرداد ۱۴۰۰   [2021 Apr] 
*سه گونه سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا   [2021 Apr] 
* ایرانیان سال را با هشت دروغ خامنه‌ای آغاز کردند   [2021 Mar] 
*سمت و سوی پنج پرونده امنیتی جمهوری اسلامی  [2021 Mar] 
*دانشگاه مریلند یا آشپزخانه‌ بیت، سپاه و دستگاه‌های امنیتی؟   [2021 Mar] 
* اسلامی‌سازی علوم؛ از آکادمی منیر‌الدین حسینی و مغازه مصباح تا دانشگاه هاروارد  [2021 Feb] 
*دلایل توقیف نفتکش و غنی‌سازی ۲۰ درصدی در آستانه انتقال قدرت در آمریکا  [2021 Jan] 
*کارنامه‌ی بی‌حاصل سیاست مماشات و خشنود‌سازی برای مهار جمهوری اسلامی  [2020 Dec] 
*در «بیت» خامنه‌ای چه می‌گذرد؟   [2020 Nov] 
*در جنگ ایران و عراق هر دو کشور شکست خوردند هیچ جنگی مقدس نیست  [2020 Sep] 
*نوبت بازنشستگی سیاسی حسن روحانی فرا رسیده است  [2020 Jul] 
*بازار پر رونق پیامبری، مهدویت و ارتباط با امام زمان در ایران  [2020 Jun] 
*دشمنی که نمی‌شناسند، سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا  [2020 May] 
*برنامه‌ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای ایران چیست؟   [2020 May] 
*میزان بی‌اطلاعی از مسائل ایران در گزارش‌های رسانه‌های غربی حیرت‌آور است  [2020 May] 
*خامنه‌ای: القای توهم منجی و فرار از پاسخگویی  [2020 Apr] 
*«نابحران» کُرونا و تحریم‌ها: نظام و لابی آن فرصتی برای تجدید قوا یافته‌اند  [2020 Apr] 
*پنج موج مهاجرت از جمهوری اسلامی، موج پنجم به غارتگران منابع کشور تعلق دارد،  [2020 Feb] 
*لابی جمهوری اسلامی ایران هم مانند خود آن غیرعادی است   [2020 Jan] 
*پنج افسانه در مورد قاسم سلیمانی  [2020 Jan] 
* از نظام قرار نیست «چیزی» باقی بماند   [2019 Dec] 
*آدرس‌های غلط تحلیلی در مورد اعتراضات آبان ۹۸  [2019 Nov] 
*از «یانکی گو هوم» تا «ایران برو بیرون»   [2019 Oct] 
*مغازه‌ی دو نبشی که جمهوری اسلامی باز کرده است   [2019 Oct] 
*روزی که «نرمش قهرمانانه‌ی- ۲» فرا خواهد رسید  [2019 Oct] 
*مداح اسرائیلی دیگر چه صیغه‌ای است؟ روش خلق این شتر گاو پلنگ   [2019 Sep] 
*چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟   [2019 Aug] 
*از همه‌ی دنیا طلبکارند، با همه‌ی نکبت و فلاکتی که به ارمغان آورده‌اند  [2019 May] 
*روش‌های مهندسی عقیدتی‌ـ‌سیاسی تجمعات ۲۰ هزار بلیت داربی بهار ۹۸ برای از‌ ما‌ بهتران  [2019 Apr] 
*یورونیوز فارسی آشکارا به دیگر بوق‌های تبلیغاتی فارسی‌زبان پیوسته است  [2019 Apr] 
*مردم ایران در دوران گذار، به رهبرانی مثل ترامپ نیاز دارند  [2019 Jan] 
*از زهرا کاظمی ‌تا جمال خاشقجی: رسوایی رسانه‌های غربی در گزارش نامتوازن قتل دو روزنامه‌نگار  [2018 Oct] 
*سوریه‌ای شدن، نه؛ یمنی سازی و ونزوئلایی شدن، آری  [2018 Oct] 
* کدام یک مبتذل است: موسیقی سوسن و جواد یساری یا امضای نامه‌ی لابی جمهوری اسلامی؟   [2018 Jul] 
*سه (بعلاوه یک) سناریو برای سقوط جمهوری اسلامی  [2018 Jul] 
* شش نمایش تهوع‌آور در حکومت اسلامی   [2018 Jul] 
*رهبران ایران اشغالگرند، یا هموطن؟  [2018 Jun] 
* تمام دروغ های ظریف   [2018 Jun] 
*اردک شَل روحانی، آغاز فروپاشی سیاسی  [2018 May] 
*رادیو فردا به یک خانه‌تکانی جدی نیاز دارد  [2018 Apr] 
*کاهش میانگین سن ازدواج دختران در ایران؛ چرا؟  [2018 Apr] 
*مرثیه ‌ای برای همه‌ء غرب ‌ستیزان   [2018 Mar] 
*تراژدی اسلام‌شناسی، خاورمیانه‌شناسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌های ایالات متحده   [2018 Feb] 
*رژیم‌های سیاسی با همه‌پرسی ساقط نمی‌شوند  [2018 Feb] 
*محمود احمدی نژاد: «رهبر انقلابی» که غیبش زد   [2018 Jan] 
*پا گذاشتن جمهوری اسلامی جای پای شوروی   [2018 Jan] 
*چهار ویژگی متمایز کننده‌ خیزش دی ۹۶: جدال با کابوس مستقر  [2018 Jan] 
*مهم‌ترین خطر امنیتی کشور: جمهوری اسلامی و تداوم آن   [2018 Jan] 
*«بازندگان جنبش اعتراضی دی ماه ۹۶»  [2018 Jan] 
*توهم «تغییر و اصلاح» به پشیمانی رسید  [2017 Dec] 
*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی   [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!   [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران   [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟  [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی  [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب   [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها   [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است  [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی  [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته   [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟  [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد  [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی   [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای   [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها  [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ  [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار  [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون  [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند  [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان  [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»   [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران   [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟   [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟  [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»   [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟  [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی   [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض  [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده  [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان  [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی  [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟  [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴  [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه  [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها   [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟   [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟  [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ وقتی مردم قدرت پرسش نداشته باشند [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟  [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند  [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست  [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا  [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی  [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی  [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی  [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت   [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم  [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز  [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم  [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟  [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه  [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای  [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش  [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی  [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران  [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی  [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی  [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند  [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»   [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی  [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم  [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا"  [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ  [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها  [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته  [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد  [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض  [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل  [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ تقديم به رافق تقی، نويسنده‌ی آذربايجانی که طعمه‌ی ترور و خشونت دين سازمان يافته شد [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...   [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته   [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟   [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب  [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار   [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه  [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی   [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب   [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری   [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است   [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  نام‌گذاری، دست‌کاری و تغییر مفاهیم و آمار، و از آنِ خود سازی [2009 Feb]