به چشم خویش دیدم اهرمن بود 

به دنبالش روانه مرد و زن بود 

به گردش می نمود او گل و بلبل 

ولی آنها همه زاغ و ذغن بود 

به شاه مملکت توهین می کرد 

کلام و گفته اش لوش و لجن بود 

نگاهش بر جماعت هم چو قصاب 

به خیل گوسفندان در چمن بود 

زبانش هم چو افعی نیش میزد 

هزاران کژدمش اندر دهن بود 

همیشه وعده میداد بر عدالت 

حدیث عدل و دادش در دهن بود 

به او گفتیم : کو عدلی که گفتی ؟

به خنده گفت : آن خدعه من بود 

همه خاک وطن گلگون شد از خون 

که تا دنیا بفهمد که خمینی اهرمن بود 

ع . تنها

منبع:پژواک ایران