این همه رنگ

این همه نیرنگ

تو محو تماشای رنگ پریده ام

 بازارِ  پچپچه، گرم

 تاریخ تکرار

  تکرارِ  تاریخ

رسمِ ِ  نامردمی

اما

 تنهایی مطبوعی  است

زیر چتر یاد تو

                 نفس کشیدن

در کوچه های بی قواره ی غربت

شره می کند باران

 روی ناامیدی من

و خیابانی که پایانش 

 خانه ی من نیست

گوش می کنم به صدای نیامدنت

سرانگشتان تلواسه های سرخ  

از ماشه ی یادم می گذرد

خیره بر روزهای درراه مانده   

بغض های گلوگیر

کهربایی چشمانت

مهربانانه غروب کرد  

بر اسمان زورقی که رنگ طلوع را ندیده بود 

منبع:پژواک ایران