بیش از 30 سال حاکمیت سیاه جمهوری اسلامی. سرکوب و اختناق، ترور و ایجاد قانونی آپارتاید جنسی و تحمیل بیحقوق به نیمی از جامعه بشری ایران، گواه وجود آپارتاید جنسی در ایران تحت حاکمیت مذهب است. این شرایط مانع بزرگی سر راه همبستگی و همکوشی انسانها در زندگی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است. بارقه آپارتاید جنسی را میتوان لمس کرد، دید و بوضوح نشان داد.

جمهوری اسلامی از نظر سیاسی ، زنان را بعنوان وسیله و تایید قوانین اسلامی خود در جامعه مورد استفاده قرار میدهد. اما زنان خود در آسایش و امنیت نیستند. در تظاهرات در اول صف اعتراضات بنفع رژیم شرکتشان میدهند، اما قوانین علیه حرمت و انسانیت خودرا تقویت میکنند، یعنی زنان مجبور میشوند علیه حرمت خود حرکت کنند. چگونه در زمان آپارتایید نژادی در آفریقا؛ کارگران سیاه پوست در آفریقای جنوبی، بوتسوانا و نامیبیا در تولید جامعه شرکت داشتند و تمام نعمات را تولید میکردند اما درنهایت فقر و تبعیض نژادی بسر میبردند. یا دولتهای سفید پوست سیاه پوستان را اجیر میکردند برای سرکوب سیاهان دیگر.

.

جمهوری اسلامی با ایجاد قوانین تبعض جنسی زنان را عملا از شرکت در فعالیتهای اجتماعی و سیاسی و اقتصادی، حتی میخواهد مانع کوچکترین شرکت آنها در جامعه باشد. در ایران بیش از شصت در صد زنان و دختران در دانشگاه ها حضور دارند، این خود تحت فشار مبارزات زنان و مردم جمهوری اسلامی مجبور شده زنان را در فعالیتهای جامعه شرکت و دخالت دهد اما با ایجاد قوانین تبعیض جنسی مانع جدی کار آنهاست. برای اثبات این مسائل اشاره میکنم به قوانین ضد زن جمهوری اسلامی و نظر شمارا به قوانین ضد انسانی در حکومت مذهبی جلب مینمایم..

1/

مثلا در کار وکالت و در سطح کارشناسی در ماده 459 قانون مجازات عمومی؛ زنان کارشناس با مردان کارشناس فرق دارند. اين قانون ميگويد گواهی دو کارشناس خبره مرد برای تشخيص جرم کافيست.در غير اينصورت اگر يک کارشناس خبره مرد و دو زن خبره کارشناس نظر بدهند نيز تشخيص قابل قبول است. اينجا به عينه علم و دانش توانايی علمی زنان، تخصص و تحصیلات آنها ارزش مساوی با مردان در همان سطح ندارد و دانش زنان نصف مردان بحساب ميايد. مضاف بر اینها آپارتاید جنسی زنان را مجبور میکند (مثل سیاهان در آمریکا که حق نداشتند بغل دست سفید پوستها در اتوبوس بنشینند) در بخش عقب اتوبوس سوار شوند و در همه محلهای عمومی در جامعه زنان باید پشت سر مردان بصف بایستند.

2/از نظر اقتصادی و شرکت در فعالتهای اقتصادی، قوانین جمهوری اسلامی میگوید؛

براساس بند چهار از اصل چهل و سوم و بند شش از اصلهای نوزدهم، بيستم و بيست و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی:" اجبار افراد به کار معينی و بهره کشی از ديگری ممنوع است. مردم ايران از هر قوم وقبيله ای که باشند از حقوق مساوی برخوردارند.رنگ، نژاد، زبان و مانند اينها سبب امتياز نخواهد بود. همه افراد از زن و مرد در حمايت قانون قرار دارند. هر کس حق دارد شغلی را که بدان مايل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق ديگران نيست برگزيند"

اولا در اين قانون از برابری جنسی صحبتی در ميان نيست. ثانيا دست صاحب کار را باز گذاشته تا تحت نام مخالفت با شئونات اسلامی يا مصالح عمومی هر بلايی را سر کارگر زن بياورد. مثلا اگر زنی شوهرش مخالف کار کردنش باشد هيچ کس بهش کار نميدهد. طبق ماده 1105 قانون مدنی "مرد رييس و سر پرست خانواده است" حتی جديدا برای صاحب کارانی که زن هستند قانون وضع کرده اند که زنان صاحب رستوران بايد يک مباشر مرد داشته باشند. طبق ضوابط جديد اداره نظارت بر اماکن عمومی ؛ زنان برای مديريت رستوران بايد يک مباشر مرد داشته باشند. در غير اينصورت از فعاليت آنها جلوگيری خواهد شد. رئيس اتحاديه صنف رستوران داران ميگويد: "طبق ضوابط جديد زنان علاوه بر گذراندن تمام مراحل قانونی و ارائه مدارک لازم بايد يک مرد را بعنوان مباشر خود معرفی کنند. در غير اينصورت اجازه کسب نخواهند گرفت" بقول مسئول نيروی انتظامی با نبودن مباشر مرد، امنيت اجتماعی منطقه بخطر ميافتد

.

اینها قوانین و مقرارات تبعیض جنسی و چهارچوبه اداری آپارتاید جنسی در ایران را نشان میدهند. اینها نمونه های روشن و بارزی است که درست آپارتاید جنسی در ایران جمهوری اسلامی را رسمیت بخشیده و بهمین خاطر نصف انسانهای جامعه ایران در پرتو ضد انسانی بودن قوانین مذهبی و اسلامی جزو شهروندان درجه دوم هستند

.

در روز هشت مارس باید علیه این توهین به بشریت ایستاد. جمهوری اسلامی، جمهوری قتل و کشتار و تحمیل بیحقوقی به انسان و نیز زنده کننده دوران توحش انسانها در عصر سیاه و حجر است. باید علیه قوانین آپارتاد جنسی در ایران متحد و یکپارچه شد. صف مبارزات آزادیخواهانه و برابری طلبانه در هشت مارس باید به مارش مبارزه علیه آپارتاید جنسی در ایران تبدیل شود. باید همصدا علیه کلیه قوانین تبعیض جنسی و حجاب ایستاد. جمهوری اسلامی با تحمیل قوانین تبعیض جنسی و آپارتاید جنسی در ایران توانسته است صف مبارزات مردم برای سرنگونی را دچارانشقاق کند. باید در هشت مارس همکوش و همدوش علیه این وضعیت و علیه حاکمیت سیاه جمهوری اسلامی ایستاد. اگر بتاریخ هشت مارس و مبارزات پیگیر زنان و مردان آزاده برای برابری نگاه کنیم ، بوضوح پیداست که هیچ جامعه ای نمیتواند آزاد و انسانی باشد مگر مسئله برابری انسانها را عملا به پلاتفرم زندگی مردم درجامعه تبدیل کرده باشد.

زنده باد 8 مارس

زنده باد آزادی برابری

اسماعیل مولودی

اول مارس 2010

منبع:پژواک ایران