روز 12 اسفند  1390 روز برگزاری انتخابات نمایندگان نهمین دوره مجلس اسلامی است (درست دوماه دیگر). جمهوری اسلامی در چند ماه اخیر به انواع و اقسام مختلف در مورد مسئله انتخابات حرف زده، خط و نشان میکشد و به یک معنا خودرا برای یک تقابل جدی مهیا میکند. مهیا کردن به این معنا، راه انداختن جو رعب و وحشت، آماده کردن مزدوران برای تقابل با جامعه ( جدیدا حقوق و مزایای بسیجی را هم بالا برده است) و در تدارک یک ضد حمله علیه مردم است.

عبدالصمد خرم آبادی مشاور دادستان کل کشور اعلام کرده با انتخابات شوخی نداریم. این یعنی تهدید، شمشیر از رو بستن و نیز مجوز دادن به اوباشان جمهوری اسلامی که تمام انترنت را کنترل کنند و فضای وحشت و ترور را دامن بزنند . دستگاه امنیتی از زبان فرمانده سپاه اعلام میکند که تهران از نظر سیاسی و اخلاقی مناسب نیست. مسئله اشغال سفارت انگلیس، فاکتور درگیری بوجود آوردن در تنگه هرمز هم مزید بر علت و استفاده داخلی دارد، یعنی متوجه کردن افکار عمومی به مسئله خارجی و نشان دادن اینکه خطر خارجی وجود دارد. جمهوری اسلامی نطفه اش با بحران و بحران سازی بسته شده. حکومتهای دیکتاتور و ضد بشر با بوجود آوردن فضای تشنج میکوشند جامعه را در یک انتظار دایمی سیاسی نگهدارند و این یک جنگ روانی است. این نوع حکومتها از فضای بحرانی و تشنج آمیز امروز دنیا، اتفاقات سیاسی در آفریقا و خاورمیانه، هم نهایت استفاده را میکنند و اساسا بحران فاکتور هویتی آنهاست.
دیدیم در انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 چگونه ددمنشانه به اپوزیسیون درونی خود حمله کردند. از زندانی کردن شان تا تواب نمودنشان و به حصر خانگی رساندنشان، همه و همه نشان از جنایتکار بودن و ضد آزادی عقیده و بیان بودن این حکومت فاسد است. فضای سیاسی و بحرانی دنیا و نیز نا امنی اقتصادی و اجتماعی تر کیبی است برای تداوم حیات این نوع حکومتها. بعد از انتخابات ریاست جمهوری در سال 1388 که همه فکر میکردند حکومت اسلامی یک دست شده و اعتراضات را سرکوب کرده؛ دیدیم که اختلافات باز دوباره بنوعی سر بر آورد و تشنج و بحرانهای جدی از مجلس تا گروه بندی های درون مجلس به راه افتادند. فساد های مالی، مسئله بیکاری و رشد اعتراضات کارگری، سرکوب بی رحمانه هر گونه اعتراضی، همه اینها باز دال بر این ادعاست که جمهوری اسلامی بدون بحران و تنشهای داخلی و خارجی هویتی ندارد. این وضعیت و این فضای سیاسی را میتوان از زبان و نوشته های مسئولین دولتی و عقیدتی جمهوری اسلامی فهمید. مصلحی وزیر اطلاعات اعلام کرده که این انتخابات حساس است و باید هوشیارانه بر گزار شود. کیهان در شماره چند روز پیش خود نوشت که سران فتنه مراقب باشند؟؟؟؟!!! در داخل مجلس اسلامی نیرو ها خودرا آرایش میدهند. مصباح یزدی و احمدی نژاد بعنوان یک فراکسیون جبهه درست کرده اند و نیز اصولگرایان دم از انتخاباتی آزاد و بدون تاثیرات جناح ها میزنند. گله مزدور حز اله و دار و دسته قمه کش سپاه ، بسیج در روز 9 دیماه باز عربده کشان برای مردم مبارز جامعه خط و نشان کشیدند.   

همه اینها هویت وما هیت رژیم جنایتکار اسلامی را نشان میدهد. با این فضا و ژست سیاسی حکومت اسلامی ادعا میکند که انخابات را در فضایی آرام باید برگزار شود. اما بعد دیگر این معادله، یعنی بعد دیگر تعیین تکلیف سیاسی در ایران، مبارزات مردم آزادیخواه، برابری طلب میباشد. در یک نگاه گذرا میتوان دید که وضعیت از چه قرار است. حکومت اسلامی به مثابه هر حکومت جنایتکاری هیچگونه آزادی تشکل، مطبوعات و بیان را برسمیت نمیشناسد. اما این تنها حکومتها نیستند که تعیین کننده اند، بلکه فاکتور مبارزات مردم و توازن قوا میتواند هر گونه حرکت و حتی ددمنشی حکومتهارا ترمز بزند و مهار کند.  

وضعیت رژیم و وضعیت مردم و انتخابات مجلس!

منبع:پژواک ایران