جامعه سرمایه داری برای بدست آوردن بیشترین سود سرمایه اش آگاهانه اخلاق و منشی را بکار میگیرد که اتحاد بین انسانهارا بر هم زند. با اختلافات ملی ، مذهبی ، جنسیتی، رنگ پوست و نژاد مردم را به جان هم انداخته. همین اخلاق و فرهنگ مردسالار طبقه کارگر را آلوده کرده و حتی محیط ...زندگیش را از هم پاشیده است، آلودگی ذهنی و فرهنگی کارگر به اخلاق مردسالار و ضد زن دقیقا هدف طبقه سرمایه دار است زیرا صف اتحاد بین مردم و اندیشیدن به حقوق و احترام به برابری انسان مخالف اهداف پلید سرمایه است. سرمایه داری با بوجود آوردن مذهب و اشاعه فرهنگ مرد سالار و گسترش آپارتایید جنسیتی بردگی را بر زن و مرد تحمیل میکند. در خانواده که باید کانون گرم زندگی مشترک انسانها باشد مرد قدر قدرت و زن باید مطیع و گوش بفرمان مرد باشد. در این سیستم مرد برده مزدی که با نیروی کار خود زندگی بخور و نمیری برای خود و خانواده اش فراهم کند، همچنین زن بدون مزد باید تیمار دار و کلفت خانه اسباب آسایش مرد مزد بگیر را فراهم کند تا مرد در بازار کار فرمانبر اهداف سرمایه باشد. همچنانکه مرد در جامعه سرمایه داری برده در بازار کار است زن هم برده در خانه و هم ملک طلق مرد در این سیستم اجتماعی است. به اقصی نقاط دنیا نگاه کنید زن همیشه با مردش تداعی میشود. در جامعه اروپا در نتیجه مبارزات آزادیخواهانه دهه های 1950 و 60 میلادی بیوقفه انسانها مبارز توانستند مسله برابری زن و مرد را قانونی و نهادینه کنند اما در محیط کار ازنظر حقوق و مزایا هنوز که هنوز است زنان کمتر از مردان مزد میگیرند و در اکثر مراکز تصمصم گیری اداری و اقتصادی و ادارات و شرکتهای بزرگ در دنیا زنان جایگاه زیادی در راس این ارگانها و شرکتها ندارند. یعنی حتی در جامعه سرمایه داری که بعضی از حقوق و مزایا برای انسانها(حق رای همگانی، جدایی مذهب از دولت، بهداشت و آموزش تا حدی) برسمیت شناخته شده ولی هنوز زنان نسبت به مردان یک درجه پایین تر هستندزیرا اخلاق و فرهنگ مرد سالار که به نفع سود دهی سرمایه است حرف آخر را میزند. مثلا حق رای دادن افراد جامعه نهادینه شده اما کل سیستم سرمایه داری اکثر قریب به اتفاق تصمیم گیران در رده بالا هنوز مردان هستند. مردان سرمایه داری که سیستم رابه نفع سرمایه خود سازمان میدهند. در همین سوید که مسله برابری خیلی قوی تر از کشورهای دیگر است هنوز زنان در خیلی از عرصه ها جایگاه برابر با مردان ندارند. هنوز در محیط های کاری زنان تحقیر میشوند و یا با هزاران اما و اگر زنان توانسته اند جای خودرا باز کنند آنهم در مقیاسی محدود. چرا چون جامعه مرد سالار که ستون فقراتش بر تحقیر انسان هاست اختلاف جنسیتی را باز تولید میکند تا بتوان با ایجاد رقابت در بین انسانه بیشترین سود دهی سرمایه بدست آید. بهر رو در جامعه سرمایه داری و در هیرارشی بردگی سرمایه زن پایینترین موقعیت را دارد بهمان اندازه که مرد مزد بگیر هم در جامعه در موقعیت پایین تری از سرمایه داران قرار دارند. بنابراین هومانیست دروغینی که سرمایه داری ادعایش را میکند در مورد مسله زن و مرد ، در مورد حاکمیت و سود دهی سرمایه هنوز خیلی جاها عقب است. هنوز سالانه هزاران تجاوز به زنان انجام میگیرد. به هند نگاه کنید، به کارخانه های پارچه بافی کشورهای اروپایی در بنگلادش، هند، برمه، ویتنام .... هرساله هزاران تن کشته و زخمی در محیط کار برایشان بوجود می آید. در همین رابطه است که مسله اومانیسم و برابری انسان که گاها در قانون کشورهای سرمایه داری وجود دارد جز فریب و دغل کاری چیز دیگری نیست ، برابری انسان امر واقعی کمونیستها و کارگران آگاه است . زیرا مسله زن و مرد و اختلاف جنسیتی مانند هر موضوع دیگری یک امر طبقاتی است ، به جامعه و فونکسیونهایش نگاه کنید همه چیز مهر طبقاتی دارد و با منافع طبقاتی سنجیده میشود. مثلا این همه جامعه سرمایه داری برای مردم آفریقا و آسیا ادعای دلسوزی میکنند اما در عمل ستمکشی سرمایه حرف آخر را میزند. تمام اومانیسم سرمایه وقتی حتی ازش حرف زده میشود زمانی است که امنیت تولید و استثمار سرمایه باید تامین شده باشد. در بیست سال اخیر و اتفاقات خاورمیانه نگاه کنید فقط برای تاراج منابع نفتی و گاز عراق را به این روز انداخته اند، افغانستان را ویران کرده اند. در سوریه خشت روی خشت بند نیست و میلیونها زن، کودک وانسانهای ضعیف آواره شده اند. برابری زن و مرد جزو خواستهای هر جنبش و حرکت آزادی خواهانه و برابری طلبانه است. در سالهای اخیر در جنبشهایی که بهار عربی مشهور شده اند زنان و مردان آزادیخواه برای برابری در جامعه جان فشانی کردند، اما حاکمان سرمایه با اندک تغییری در تونس و نیز سرکار آوردن نظامیان در مصر فاتحه این حرکت را خواندند. در خود این جنبشها هم فرهنگ و اخلاق مذهبی و مردسالار کاملا بارز و عیان بود . این روش و اخلاق جامعه طبقاتی کل طبقه کارگر را به تفرقه و انشقاق کشانده است. زنان کارگر در خانواده، در جامعه و در محل کار مورد ستم فرهنگ و اخلاق مرد سالارانه قرا میگیرنرد. این سنت ضد برشی مرد سالار متاسفانه نیروی اتحاد طبقاتی را تضعیف کرده. باید با این سنت و فرهنگ مذهبی و مرد سالار متحدانه مبارزه شود. این بارز ترین نمونه است که نشان میدهد برابری و مبارزه برای برابری انسان تنها امر کمونیسم کارگری است، تنها طبقه کارگر است و کمونیسم کارگری است که انسان دوستی و برابری طلبی انسانها را محقق خواهد کرد. چون فرهنگ و اخلاق کمونیستی کارگری اساسا بر حرمت انسان صرف نظر از جنسیت، ملیت و نژاد پایه گذاشته شده است. زیرا کمونیسم کارگری هیچ نفعی در اختلاف بین انسانها را نمیبرد، طبقه کارگر تنها در اتحاد و برابری بین انسانها میتواند جامعه عاری از ستم و استثمار انسان را سازمان دهد. تاریخا هشتم مارس با جنبش کارگرى، حرکتهاى مردم آزادیخواه علیه بیحقوقى و نابرابرى در جهان شناخته شده است ( انتخاب تاريخ روز هشتم ماه مارس به عنوان روز جهانى زن به خاطره مبارزه زنان كارگر نساجى در سال ۱۸۵۷ در شهر نيويورك امريكا بر مى گردد) . باید در روز هشت مارس در سراسر دنیا به پاس مبارزات انسانهای برابری طلب، کمونیست و آزادیخواه که مسبب و بانی این روز جهانی هستند همه انسانهای آزادیخواه ضمن قدر دانی از مبارزات آنها تلاش کنند خواستهای و آمالهای هشتم مارس را عملی کنند. خواستهای انسانی و برابری طلبانه هشت مارس همیشه پر چم مبارزات زنان و مردان برابری طلب علیه تمام نابرابری های جامعه سرمایه داری خواهد بود. در روز هشت مارس امسال باید علیه آپارتاید جنسیتی جمهوری اسلامی ، این توهین به بشریت ایستاد. جمهوری اسلامی، جمهوری قتل و کشتار و تحمیل بیحقوقی به انسان و نیز زنده کننده دوران توحش و تجاوز به حقوق برابر انسانهاست. باید علیه قوانین آپارتاد جنسیتی در ایران و در دیگر کشورهای اسلامی متحد و یکپارچه شد. صف مبارزات آزادیخواهانه و برابری طلبانه در هشت مارس باید به مارش مبارزه علیه آپارتاید جنسیتیی ، مبارزه علیه فرهنگ ضد بشری مرد سالار و ناموس پرستی در ایران تبدیل شود. باید همصدا علیه کلیه قوانین تبعیض جنسیتی و حجاب ایستاد. جمهوری اسلامی با تحمیل قوانین تبعیض جنسیتی و آپارتاید جنسیتی در ایران توانسته است صف مبارزات مردم برای سرنگونی را دچارانشقاق کند. بوضوح پیداست که هیچ جامعه ای نمیتواند آزاد و انسانی باشد مگر مسئله برابری انسانها را عملا به پلاتفرم زندگی روزانه مردم درجامعه تبدیل کرده باشد. این باید به امر روز مره مبارزات کارگران تبدیل شود و برای بعمل در آوردن آن باید صف طبقه کارگر از اخلاق و فرهنگ مرد سالار و ضد زن جدا شود کارگران آگاه و مبارز و کمونیست باید در افشاگری فرهنگ ضد بشری مرد سالار پیش قدم باشند. ضامن اتحاد و پیروز ما مبارزه جدی و روز مره در صف خود با افکار و فرهنگ ضد بشری مرد یالاری باشد. 

منبع:پژواک ایران