شرکای دیرینه‌ی رژیم، شرمسارانه اما پیوسته، هم‌سو و همراه با حاکمیت حرکت می‌کنند، بیانیه و اطلاعیه می‌دهند و با ژست نخ‌نمای «خیرخواهانه» کنار اصحاب جنایت (خامنه‌ای، پزشکیان، اژه‌ای، قالیباف و شمخانی.) و درست رو در روی انقلاب ملی مردم و رهبری آن می ایستند.

آن‌ها با چشمان سفیدِ خود، خروش و خشم ستم دیدگان را نمی بینند، نابینا کردن جوانان، کشتار خیابانی، به قتل رساندن مجروحان حتی در بیمارستان‌ها را نمی‌بینند.

اما از درخون‌ شویی برمی‌آیند؛ و پس ازتطهیر جنایت، کشتاری را که بنا به گزارش سازمان حقوق بشر ایران«از بالاترین برآوردها هم فراتر است» را به «عوامل خارجی» نسبت ‌دهند.

حال آن‌که واقعیت روشن است:
مسئول این جنایات هیچ‌کس جز خامنه‌ای و ماشین سرکوب او نیست. این جنگ، جنگ امروز و دیروز نیست؛ جنگی است که در تمام عمر نکبت‌بار جمهوری اسلامی علیه مردم ایران جریان داشته است.

۱۴ نواندیش دینی در بیانیه‌ی خود با عنوان «دفاع از اعتراض‌های عمومی مردم ایران و محکومیت خشونت و مداخله خارجی»
همه‌چیز را با لحنی «دلسوزانه» و «خیرخواهانه» می‌گویند، اما دقیقاً در نقطه‌ی حساس، به‌جای نام بردن از فرمانده خون‌ریز خامنه‌ای و دستان ناپاک و کودک‌کش سپاه، از «خشونت خارجی» سخن می‌گویند تا مسئولیت جنایت را در لفافه نگه دارند.

این رویکرد، نه بی‌طرفی که همسوئی با گفتمان قدرت مسلط است.

تطهیر قدرت، با زبان «خیر خواهانه واخلاق»

_____________________________

تجربه‌ی تاریخی نشان داده است: اخلاق ‌نمایی بدون نام بردن از عامل جنایت، قدرت را به چالش نمی کشد بلکه ویرانگر سفید می کند. شرکای دیرینه ج ا، که تا دیروز دست در جنایت و داشتند، مرتجعان و همراهان‌شان باید بدانند مردمی که یک‌بار فریب خمینی، آخوندها و آخوند صفتان رنگ و وارنگ را خوردند، دیگر برای یاوه‌های خررنگ ‌کنان تره خرد نمی‌کنند.

شرم بر آنان که فریب می دهند،
و شرم بر ما اگر دوباره فریب بخوریم.

منبع:پژواک ایران