ابتذال نامه
امیر خوش سرور
تنهایی میراثی است که "باور" با ولع سیری ناپذیر یک حیوان وحشی
با بخشودگی خیره کننده،
بی کم و کاست،
تقدیم وجود نازنین "ما" می کند
باور من
باور تو
"ما"!!!
***
بختک خوش سیمای "سیگار" را
با اندک ترحمی در قبال برخی از جوارح همان وجود نازنین
فرو می بلعم
بدین سان پیوند خجسته باور و سیگار را در سپهر منیت خود
جشن می گیرم
باشد تا امر مسلط، ابتذال نامه مرا
دلیل جر خوردن کون گشادش بداند!
به سنت حتی از نوع فرهیخته پزشکی اش
باید با فشار زائد الوصف زندگی شاشید
***
تنهایی به توان (2)
"توان" مندتر است!
بیست و پنجم مهر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و نه/ ساعت 12:38 شب
منبع:پژواک ایران