"روايتي از يك قرائت"
تأملاتي پيرامون نظام انديشگي "سازمان مجاهدين خلق ايران" (بخش اول)
امیر خوش سرور
بیتردید نگارش مقالهای در مورد« سازمان مجاهدین خلق ایران» و بازکاوی و بازاندیشی مبانی فکری و انگاره های تئوریک آن در فضا و گفتمان سیاسی حاکم بر جامعه ایران کاری بس دشوار و طاقتفرساست؛ نگاه خاص حاکمیت، گفتمان دینی حاکم، کمبود منابع مطالعاتی و همچنین انتقاد کلیشه ای آمیختگی اسلام و مارکسیسم، فقر مطالعاتی بسیاری را به ارمغان اورده و متعاقبا هر گونه پژوهش مستقلی را به محاق توقیف رهنمود کرده و شناخت مبانی فکری سازمان را غیرممکن و حتی غیر مطلوب! ساخته است.
اما نگارنده سه دلیل و دو پرسش برای پرداختن به مجاهدین دارد؛
اولا: به باور راقم این سطور شش نوع تیپ روشنفکری (بازرگان، شریعتی، سروش، مجتهدشبستری، ملکیان و نو شریعتیها) که درر میان دین باوران برشمرده میشود با یک نقص آشکار مواجه است چرا که یکی از انواع تیپیکال آن مورد غفلت سهوی و چه بسا عمدی واقع شده است.
منبع:پژواک ایران