همچو برگی غريب
تنها بود
در برابر خيل شمشير بد ستان د ستار بند
د ر گرمايی طاقت فرسا
بی آب و
بی آذوقه
حتا يک قطره شير
برای رفع عطش
و گرسنگی کود کان معصوم
در ميان نادانان
رفيقان نيمه راه
و د جالان رنگارنگ...

اما

شک نکرد
سر برکف
د ر راستای انديشه و
آرمانش
بی بيم و
بی هراس
ايستاد

که تا اکنون
حسين ماند
با نامش
و يزيد
با ننگش...

که يزيديان زمانه ما
دستار بندان حاکم
و امامان خون و
سروغ
نيز نخواهند ماند

با کار
 ( زينبی )
يا
( حسينی ) مان...

بی شک و
بی ترديد...

منبع:پژواک ایران