انتخاب گزارشگر ویژه مردِ مسلمانِ غیرعرب و تصحیح چند اشتباه
ایرج مصداقی

 

گزارش بی بی سی و دیگر رسانه‌های فارسی زبان از انتخاب گزارشگر ویژه ایران و گزارش‌های نادقیق و نادرستی که این رسانه‌ها در طول چند ماه گذشته در  ارتباط با موضوع گزارشگر ویژه ارائه داده‌اند مرا وا داشت تا مطلب زیر را جهت آگاهی عمومی و تصحیح اشتباهات صورت گرفته بنویسم.

 

در خبر بی بی سی و در معرفی احمد شهید گزارشگر تعیین شده از سوی شورای حقوق بشر برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران آمده است:

 

« آقای شهید سومین گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در ارتباط با ایران پس از انقلاب اسلامی است».

 

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2011/06/110617_l07_un_humanrights_envoy_iran.shtml

 

رادیو دویچه وله خبر داد:‌‌

 

«نخستین‌بار پس از انقلاب ایران، رینالدو گالیندوپل به عنوان گزارشگر ویژه ایران از سوی سازمان ملل انتخاب شد. »

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,6551634,00.html?maca=per-rss-per-all-1491-rdf

 

رهانا سایت وابسته به خانه حقوق بشر ایران نیز در خبررسانی نادرست گزارش داد:

 

«پیش‌تر از آن نیز «گالین دوپول» و «موریس کاپیتورن » به عنوان گزارش‌گر حقوق بشر در ایران تعیین شده بودند که به جز یک سفر کوتاه آقای دوپول هیچ‌گاه دست‌رسی به اسناد و مدارک در ایران فراهم نشد .»

 

http://www.rahana.org/archives/41478

 

علی خرم سفیر سابق دولت جمهوری اسلامی در ژنو نیز به غلط از دو گزارشگر ویژه نام ‌برد.

 

http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/58/bodyView/13193

 

غالب رسانه‌های وابسته به دولت جمهوری اسلامی نیز احمد شهید را سومین گزارشگر ویژه ایران معرفی کردند!

 

در حالی که احمد شهید چهارمین گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در ارتباط با ایران است و نه سومین. در اثر اطلاع‌رسانی نادرست رسانه‌های فارسی زبان داخلی و خارجی عملاً اولین گزارشگر ویژه نقض حقوق بشر در ایران حذف شده است و نامی از وی نیست.

 

اولین گزارشگر ویژه نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران آندریاس آگوئیلار Andres Aguilar)  ) ونزوئلایی یکی از متخصصین حقوق و روابط بین‌الملل بود. وی بر اساس قطعنامه ۵۴/ ۱۹۸۴در ۱۹ اکتبر ۱۹۸۴ به عنوان نماینده ویژه برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران تعیین شد.

 

آگوئیلار به علت عدم همکاری دولت میرحسین موسوی در سال ۱۹۸۶ از مقام خود استعفا داد.

 

وی در گزارش خود  (E/CN.4/1985/20)  به کمیسیون حقوق بشر  با اظهار نگرانی، از تعداد زیاد و وزن موارد نقض حقوق بشر در ایران یاد می‌کند.

آگوئیلار تأکید می‌کند به علت «فقدان تماس مستقیم» در موقعیتی نیست که اطلاعات دریافتی را ارزیابی کند.

او در گزارش خود به موارد نقض حقوق بشر در ارتباط با حق حیات (ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق آزادی از شکنجه یا رفتار بی‌رحمانه، و مجازات‌های غیرانسانی یا اهانت‌آمیز (ماده 7)؛ حق آزادی و امنیت شخصی و آزادی از بازداشت خودسرانه و بازداشت (ماده 9)؛ حق برخورداری از محاکمه عادلانه (ماده ۱۴)؛ حق آزادی فکر، وجدان و مذهب و آزادی بیان (مواد 18 و ۱۹) و حق اقلیت‌های مذهبی در اجرای شعائر دینی خود (ماده 27 ( اشاره می‌کند.

وی در گزارش خود در پاسخ به ادعاهای دولت جمهوری اسلامی و تأکید بر قوانین اسلامی، یاد‌آوری می‌کند که ایران علاوه بر میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، تعداد دیگری از ابزار‌های بین‌المللی در زمینه حقوق بشر را تصویب کرده است و بر طبق قوانین بین‌المللی «هیچ دولتی نمی‌تواند ادعا کند که مجاز به عدم رعایت حقوق بنیادین مانند حق زندگی، آزادی از شکنجه، آزادی فکر، وجدان و مذهب، و حق برخورداری از یک محاکمه منصفانه بر اساس حقوق به رسمیت ‌شناخته شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های بین‌المللی حقوق بشر است؛ هرچند که مدعی باشد چنین رفتارهایی بر اساس قوانین ملی یا مذهبی مجاز شمرده شده است.

نماینده ویژه در گزارش خود تأکید می‌کند که «ایران از یک «دوره سخت» عبور کرده است. ... در وضعیت انقلابی یا بعد از انقلاب بحث‌های قابل‌فهمی در مورد فلسفه، اصول و دکترین‌‌هایی که بر اساس آن‌ها بایستی بازسازی جامعه در پرتو روح عدالت و انصاف صورت بگیرد وجود دارد. این‌ها مسائلی است که نیاز به تأمل و بحث دارد، اما جامعه ملل نمی‌تواند بپذیرد که کشوری خود را تا سر حد انکار اعتبار نظام قانونی که از طریق پذیرش همگانی توسعه یافته و به عنوان یکی از عناصر مهم در روابط بین دولت‌ها، ستون فقرات جامعه مللی که امروز وجود دارد را تشکیل داده، منزوی کند.» 

نماینده ویژه معتقد است که قوانین بین‌المللی به طور کلی و قوانین حقوق بشر به خصوص «مفاهیم ایستا» نیستند، این قوانین در حال تحول هستند و کمیسیون از زمان آغاز به کار خود مبتکر تحولات جدید زیادی بوده است. برخی از آنها هنوز در مرحله جنینی هستند. با این حال، بایستی به خاطر داشت که جامعه ملل، از طریق ارگان‌هایش و از طریق عمل همزمان، قوانین بین‌المللی را توسعه می‌‌بخشد. یک دولت نمی‌تواند خود را از این روند جدا کرده و اعتبار نرم‌های به وجود آمده بوسیله‌ی درک مشترک را انکار کند.

نماینده ویژه ابراز تمایل می‌کند که از جمهوری اسلامی دیدار به عمل آورد اما تأکید می‌کند که هیچ‌ پاسخی از سوی مقامات ایرانی به نامه ‌هایش دریافت نکرده است.

وی تأکید می‌کند که ۲ سال قبل، دولت جمهوری اسلامی بطور مشروط از نمایندگان دبیرکل ملل متحد برای سفر به ایران دعوت کرده بود. دولت ایران خواستار آن شده بود که کمیسیون حقوق بشر هیچ قضاوت منفی راجع به ایران نکند. شرایط مذکور توسط کمیسیون حقوق بشر پذیرفته نشد و این کمیسیون قطعنامه‌های متعددی را به تصویب رساند.

 

پس از استعفای اگوئیلار، رینالدو گالیندوپل در سال ۱۹۸۶ به نمایندگی از سوی کمیسیون حقوق بشر برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران انتخاب می‌شود. اولین گزارش وی به کمیسیون حقوق بشر E/CN.4/1987/23)  ) در ۲۸ ژانویه ۱۹۸۷ داده می‌شود. پیش از آن وی یک گزارش مقدماتی  (A/41/787)  به اجلاس نوامبر ۱۹۸۶مجمع عمومی ارائه کرده بود که در آن به ارتباطات خود با نماینده ویژه قبلی و کسب تجربیات او در برخورد با دولت جمهوری اسلامی اشاره کرده بود.

 

پس از استعفای گالیندوپل، موریس دنبی کاپیتورن در ۲ آگوست ۱۹۹۵ از طرف رئیس کمیسیون حقوق بشر به عنوان جایگزین رینالدو گالیندوپل که در ماه مارس ۱۹۹۵ استعفا داده بود انتخاب شد. وی گزارش دیدار شش روزه خود از ایران (۱۰ تا ۱۶ فوریه ۱۹۹۶) را در قالب گزارش (E/CN.4/1996/59) در تاریخ ۲۱ مارس ۱۹۹۶ به کمیسیون حقوق بشر  ارائه داد. و پس از آن هیچ‌گاه اجازه دیدار از ایران را نیافت. (۱)

 

در خبر بی بی سی در مورد انتخاب آقای احمد شهید به عنوان گزارشگر ویژه ایران آمده است:

 

 «این نخستین بار است که شورای حقوق بشر سازمان ملل، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد، برای کشوری گزارشگر ویژه تعیین می‌کند.»

 

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2011/06/110617_l07_un_humanrights_envoy_iran.shtml

 

امید معماریان نیز در مقاله‌ای که در فروردین ماه ۱۳۹۰ در سایت بی بی سی انتشار یافت به اشتباه خبرداد که «دولت ایران در کنار تنها دو کشور بدنام در زمینه حقوق بشر، یعنی برمه و کره شمالی قرار می‌گیرد که دارای گزارشگر ویژه هستند»

 

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2011/03/110323_l10_om_un_human_rights_council_geneva.shtml

 

همین اطلاعات نادرست را خانم شیرین عبادی و دیگر مصاحبه کنندگان با رسانه‌های فارسی زبان بدون آن که خود تحقیقی در این زمینه به عمل آورند بارها تکرار کردند!

 

این نخستین بار نیست که شورای حقوق بشر سازمان ملل برای نظارت ویژه بر وضعیت حقوق بشر در کشوری گزاشگر ویژه، نماینده ویژه و یا کارشناس مستقل (که در عمل تفاوتی به لحاظ حوزه مأموریتی و مسئولیت‌ ندارند)  تعیین می‌کند. تنها دو کشور کره شمالی و برمه دارای گزارشگر ویژه نیستند. سابقه‌ی تعیین گزارشگر ویژه کشوری به دهه ۸۰ میلادی و کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل بر می‌گردد. این مأموریت پس از انحلال کمیسیون حقوق بشر و تأسیس شورای حقوق بشر در سال ۲۰۰۶ به عهده این شورا گذاشته شد. یكی از نكات مهم سند تأسیسی شورای حقوق بشر ابقای وضعیت حقوق بشر كشوری در كنار بررسی ادواری جهانی ( (UPR است. بر این اساس شورای حقوق بشر وظیفه ایجاد مأموریت‌های جدید و یا تمدید وضعیت‌های كشوری گذشته و یا توقف آنها را عهده‌دار است.

 

بروندی: در سال ۲۰۰۴ کمیسیون حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۲۰۰۴/۸۲ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در کشور بروندی کارشناس مستقلی را انتخاب کرد. در سال ۲۰۰۸ شورای حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۹/۱۹ تا تأسیس یک کمیسیون مستقل حقوق بشر ملی مأموریت کارشناس مستقل Fatsah OUGUERGOUZ  را تمدید کرد.

 

کامبوج: در سال ۱۹۹۳ کمیسیون حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۹۹۳/۶ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در کامبوج گزارشگر ویژه‌ای را انتخاب کرد. در سال ۲۰۰۹ شورای حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۲۵/ ۱۲ به مدت یکسال مأموریت گزارشگر ویژه Surya Prasad SUBEDI را تمدید کرد.

 

جمهوری دمکراتیک کره: در سال ۲۰۰۴ کمیسیون حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۲۰۰۴/۱۳ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در کره گزارشگر ویژه‌ای را انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۰ شورای حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۳/۱۴ به مدت یک سال مأموریت گزارشگر ویژه Marzuki DARUSMAN را تمدید کرد.

 

هائیتی: در سال ۱۹۹۵ کمیسیون حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۹۹۵/۷۰ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در هائیتی کارشناس مستقلی را انتخاب کرد. در سال ۲۰۰۸ شورای حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۹/۱ مأموریت کارشناس مستقل Michel FORST را تمدید کرد.

 

میانمار (برمه): در سال ۱۹۹۲ کمیسیون حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۹۹۲/۵۸ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در میانمار گزارشگر ویژه‌ای را انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۰ شورای حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۳.۲۵ به مدت یک سال مأموریت گزارشگر ویژه Tomás OJEA QUINTANA را تمدید کرد.

 

سومالی: در سال ۱۹۹۳ کمیسیون حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۹۹۳/۸۶ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در هائیتی کارشناس مستقلی را انتخاب کرد. در سال ۲۰۰۹ شورای حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۲/۲۶ مأموریت کارشناس مستقل Shamsul BARI  را تمدید کرد.

 

سودان: در سال ۲۰۰۹ شورای حقوق بشر بر اساس قطعنامه ۱۱/۱۰ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در سودان کارشناس مستقلی را انتخاب کرد. در همین سال مأموریت مزبور به عهده‌ی Mohamed Chande Othman   گذاشته شد.

 

سرزمین‌های اشغالی فلسطین از ۱۹۶۷: در سال ۱۹۹۳ شورای حقوق بشر سازمان ملل بر اساس قطعنامه ۱۹۹۳/۲ برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در سرزمین‌های اشغالی فلسطین تا پایان اشغال از سوی اسرائیل گزارشگر ویژه‌‌ای را تعیین را کرد. در حال حاضر این مأموریت به عهده‌ی Richard FALK  است.

 

اشتباهات فوق تنها مختص به بی بی سی یا دویچه‌وله نیست، رادیو فردا، صدای آمریکا ، رادیو زمانه و ... نیز اشتباهات مزبور را در طول چند ماه گذشته تکرار کرده‌ و اطلاعات غلطی را از سوی گزارشگران و منابعی که با آن‌ها به گفتگو می‌پردازند انتشار داده‌اند. 

 

از این که بگذریم خانم شیرین عبادی اطلاعات نادرستی دیگری را نیز از طریق گفتگو با خبرنگار رادیو فردا به افکار عمومی ارائه می‌دهد که از درجه اهمیت بیشتری برخوردار است. وی در پاسخ به سؤال الهه روانشاد که پرسیده بود:‌

 

«خانم عبادی، نه در این سال‌های اخیر، اما در سال‌های گذشته، گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران منظور شده بود. تا چه حد حضور آنان به وضعیت حقوق بشر در ایران کمک کرد؟»

 

می‌گوید:


«در آن زمان آقای رینالدو گالیندوپل و دکتر موریس کاپیتورن دو گزارشگر ویژه سازمان ملل بودند که به ایران سفر کردند و می‌توانم بگویم حضورشان تقریبا تاثیر مثبتی داشت. زیرا بعد از این که آقای خاتمی بر سر کار آمدند و اوضاع بهتر شد و فضای باز سیاسی تا حدودی مشخص شد، این دو گزارشگر را برداشتند.»



http://www.radiofarda.com/content/f2_iran_human_rights_special_rapporteur_shirin_ebadi_bug_victory_political_prisoners/3536745.html

 

رینالدو گالیندوپل در سال ۱۹۹۵ در دوران رفسنجانی به خاطر عدم همکاری این دولت با او استعفا داد و جانشین وی کاپیتورن پس از انتخاب از سوی کمیسیون حقوق بشر در فوریه ۱۹۹۶ و در دوران ریاست جمهوری رفسنجانی برای اولین و آخرین بار توانست به ایران سفر کند و در تمام دوران خاتمی وی علیرغم تعاملی که با این دولت داشت و امتیازهایی که برای سفر به ایران به آن می‌داد قادر به سفر به ایران و تهیه گزارش از نزدیک نشد.

کمیسیون حقوق بشر ملل متحد متأسفانه به جای محکومیت این عمل که بر اساس قوانین بین‌المللی غیرقابل پذیرش است در آوریل ۲۰۰۲ به خاطر ترکیب خاص کمیسیون حقوق بشر از صدور قطعنامه در ارتباط با جمهوری اسلامی، زیمبابوه و چچن خودداری کرد.

 

در جریان پنجاه‌و هشتمین نشست کمیسیون حقوق بشر دولت خاتمی در توطئه‌ای هماهنگ با کشورهای اسلامی و ناقض حقوق بشر مانع صدور قطعنامه محکومیت نقض حقوق بشر در ایران شد و از این طریق ضربه‌ای جدی‌ به وضعیت نابسامان حقوق بشر در ایران وارد کرد.

از آن‌جایی که هر ساله مأموریت گزارشگر ویژه برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران در یک بند قطعنامه مزبور گنجانده می‌شد به خاطر عدم تصویب قطعنامه نقض حقوق بشر در ایران، گزارشگر ویژه نیز انتخاب نشد و مأموریت کاپیتورن برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران پایان یافت.

 

شیرین عبادی در گفتگوی یاد شده «بهبود وضعیت حقوق بشر» در ایران و «فضای باز سیاسی»، را دلیل برداشتن «این دو گزارشگر» معرفی می‌کند که از اساس نادرست است. متأسفانه خانم عبادی اظهار نظر‌های تخصصی و فنی در مورد مسائل حقوق بشری را به ملاحظات سیاسی و امتیاز دادن به بخشی از نظام جمهوری اسلامی آغشته می‌کند که کاری است مذموم و ناپسند.

 

قطعنامه نقض حقوق بشر در ایران که از تصویب کمیسیون حقوق بشر نگذشت از سوی کشور اسپانیا به نمایندگی از سوی اتحادیه اروپا پیشنهاد شده بود و با راي مثبت کشورهای آرژانتین، اتریش، بلژیک، کانادا، کستاریکا، کرواسی، جمهوری چک، اکوادور، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، مکزیک، پرو، لهستان، پرتقال، اسپانیا، سوئد، بریتانیای کبیر و ایرلند روبرو شد.  

 

و کشورهای ناقض حقوق بشر از جمله بحرین، عربستان سعودی، چین، جمهوری عربی لیبی، سودان، پاکستان، جمهوری عربی سوریه، اندونزی، مالزی، سنگال، الجزایر، کوبا، جمهوری دمکراتیک کنگو، نیجریه، فدراسیون روسیه، توگو، ونزوئلا، ارمنستان و ویتنام به حمایت و پشتیبانی از دولت جمهوری  اسلامی به مخالفت با آن برخاستند و کشورهای

برزیل، بروندی، کامرون، شیلی، گواتمالا، کنیا، جمهوری کره، سرالئون، آفریقای جنوبی، سوازیلند، تایلند، اوگاندا، اروگوئه و زامبیا در هماهنگی با دولت جمهوری اسلامی به آن رأی ممتنع دادند.

 

گزارش پنجاه و هشتمین اجلاس کمیسیون حقوق بشر  صفحه‌ی ۴۵۸

 

 http://www.un.org/terrorism/pdfs/2/G0215272.pdf

 

چنانچه ملاحظه می‌کنید پایان یافتن مأموریت گزارشگر ویژه نه به خاطر بهبود وضعیت نقض حقوق بشر در ایران بلکه به خاطر توطئه‌ی مشترک دولت خاتمی و کشورهای ناقض حقوق بشر عملی شد. در واقع دولت خاتمی قادر شد با انواع ترفند‌ها به تلاش‌های ۲۰ ساله دولت‌های مختلف جمهوری اسلامی برای پایان دادن به نظارت کمیسیون حقوق بشر و نماینده ویژه این کمیسیون بر نقض ابتدایی‌ترین آزادی‌هایی فردی و حقوق بشر در ایران جنبه عملی دهد.

هر ۴ دیدار  گزارشگران ویژه (گالیندوپل و کاپیتورن) در دوران رفسنجانی اتفاق افتاد. حتی دیدار آقای عابد حسین و عبدالفتاح آمور گزارشگران ویژه آزادی بیان و بردباری مذهبی نیز در دوران رفسنجانی صورت گرفت. و در ۶ سال اول ریاست جمهوری خاتمی، به هیچ یک از گزارشگران موضوعی و یا گزارشگر ویژه اجازه بازدید از کشور را ندادند. تنها در سال ۲۰۰۳ آن‌هم پس از موفقیت خاتمی در پایان دادن به مأموریت گزارشگر ویژه و حذف نظارت کمیسیون حقوق بشر بر وضعیت نابسامان حقوق بشر در ایران، دولت او  اجازه داد که گروه کار بازداشت‌های خودسرانه و گزارشگر آزادی بیان از ایران دیدار کنند. در واقع دولت خاتمی دارای کارنامه‌‌ سیاهی در تعامل با دستگاه‌های حقوق بشری سازمان ملل است.

 

برخلاف اظهارنظر خانم شیرین عبادی «گزارشگران بدون مرز» در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۲ در یک بیانیه رسمی (E/CN.4/2002/NGO/133) که به عنوان سند سازمان ملل منتشر شد ایران را بزرگترین زندان روزنامه‌نگاران در خاورمیانه معرفی کرده بود. 

 

http://daccess-dds-ny.un.org/doc/UNDOC/GEN/G02/107/98/PDF/G0210798.pdf?OpenElement

 

البته در سال ۲۰۰۲ و سال‌های بعد، جنگ عراق نیز مزید بر علت شد تا حقوق مردم ایران از کف برود و وضعیت حقوق بشر در ایران رو به وخامت رود.

در سال ۲۰۰۲ با آن که دولت آمریکا عدم تصویب قطعنامه نقض حقوق بشر در ایران توسط کمیسیون حقوق بشر را مورد انتقاد قرار داد

http://www1.voanews.com/english/news/a-13-a-2002-04-23-28-US-66483437.html?textmode=0

 

 اما به دلیل تدارکی که برای حمله به عراق می‌دید نیاز به حمایت دولت جمهوری اسلامی داشت. به همین دلیل این کشور و اتحادیه اروپا کوششی برای ارائه قطعنامه محکومیت نقض حقوق بشر در ایران به مجمع عمومی سازمان ملل که فاقد محدودیت‌های کمیسیون بود نکردند و  مجمع عمومی هم به تأسی از کمیسیون حقوق بشر از تصویب قطعنامه نقض حقوق بشر در ایران خودداری کرد. از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۱ تنها در سال ۲۰۰۲ دولت جمهوری اسلامی در هیچ یک از ارگان‌های حقوق بشری ملل متحد (شامل کمیسیون حقوق بشر، سو کمیسیون حقوق بشر و مجمع‌ عمومی ملل متحد) محکوم نشد.

 

گزارشگر ویژه مرد مسلمان ، غیر عرب

مسئله بعدی اطلاع رسانی در ارتباط با دلیل و محرک اصلی انتخاب گزارشگر ویژه مسلمان مرد برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران است. شورای حقوق بشر از ابتدا به جای تأکید روی صلاحیت‌ها و کیفیت‌های فردی گزارشگر ویژه برای پیگیری نقض حقوق بشر در ایران و جدیت او در دفاع از حقوق قربانیان نقض حقوق بشر، به دنبال برآورده کردن شروط دولت جمهوری اسلامی و باج‌خواهی‌های مطرح شده از سوی این دولت بود که خواه ناخواه جایگاه گزارشگر ویژه را تضعیف می‌کند. در این میان اخبار ارائه شده از سوی فعالان حقوق بشر به جز سایت «عدالت برای ایران» همه واقعیت را بیان نمی‌کند.   

دکتر عبدالکریم لاهیجی در گفتگو با رادیو زمانه و پیشتر خانم شیرین عبادی و آقای هادی قائمی و ... بدون اشاره به باج‌خواهی‌های دولت جمهوری اسلامی انتخاب گزارشگر ویژه مسلمان آسیایی برای نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران را نتیجه‌ی توصیه و خیرخواهی خود به شورای حقوق بشر معرفی کردند.

 

دکتر عبدالکریم لااهیجی در این رابطه خبر داد :

 

«از بدو امر، یعنی از همان زمان که شورای حقوق بشر تصمیم گرفت برای ایران گزارشگر ویژه منصوب کند، ما با توجه به تجربه‌ای که قبلاً در ارتباط با گزارشگران سابق ایران داشتیم که از آمریکای لاتین و کانادا (رینالدو گالیندوپل و موریس کاپیتورن) انتخاب شده بودند، تماس‌هایی را با اعضای شورا گرفتیم و به آنها گفتیم ترجیح ما این است و بهتر است که این گزارشگر جدید یا از آسیا باشد و یا از آفریقا. حتی توصیه کردیم که اگر بشود، بهتر است این گزارشگر جدید مسلمان نیز باشد.»



http://radiozamaneh.biz/society/humanrights/2011/05/31/4386

 

آقای قائمی در پاسخ به سوال امیر مصدق کاتوزیان از رادیو فردا که پرسیده بود:  

 

«آقای لاهيجی در گفت و گوی قبلی با ما گفته بودند فرضاً ممکن است که بشود يک گزارشگر ويژه حقوق بشر که مسلمان هم باشد، تعيين کرد. اين يا راه های ديگری مدنظر هست برای کسانی که در خارج سعی می کنند که مقدمات چنين سفری را فراهم کنند با بيشترين همکاری حکومت ايران؟»

 

پاسخ داد :

 

«بله. صد در صد نظر خود ما با آقای لاهيجی و ديگر فعالان و سازمان های بين المللی که در اين زمينه پيشنهاد خواهند داد همين است که آن شخص کسی باشد که سابقه خوشنامی داشته باشد در مورد کشورهای ديگر، گزارش‌های معتبری داده باشد و کلاً موجه باشد از نظر حقوقی، يک حقوقدان برجسته بين المللی باشد، مسلمان باشد و کسی نباشد که دولت ايران بتواند روی شخص و سابقه او عدم ويزا دادن به او را مطرح کند.

 

http://hriran.com/1389-09-10-15-49-17/1389-09-13-18-53-36/3037-1390-01-12-11-45-53.html

 

در حالی که این همه واقعیت نبود.

 

علی خرم سفیر اسبق دولت جمهوری اسلامی در ژنو در گفتگو با سایت «دیپلماسی ایرانی» که متعلق به صادق خرازی است به صراحت اعلام کرد که دولت جمهوری اسلامی برای پذیرش گزارشگر ویژه سه شرط تعیین کرده بود:

 

« ایران سه شرط برای پذیرش گزارشگر ویژه حقوق بشر گذاشته بود مرد بودن، مسلمان بودن و غیر عرب بودن. بنابراین شورای حقوق بشر هم در گزینه‌های خود این سه شرط را مورد توجه قرار داد. پیش از این دو گزارشگر ویژه برای ایران تعیین شده بود که یکی از امریکای لاتین بود و دیگری از کانادا.»

 

http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/58/bodyView/13193

 

گذاشتن شرط برای پذیرش گزارشگر ویژه سیاست جدید دولت جمهوری اسلامی نیست. به هنگام انتخاب آگوئیلار اولین نماینده ویژه کمیسیون حقوق بشر نیز دولت میرحسین موسوی به عنوان پیش شرط پذیرش وی خواستار آن شده بود که کمیسیون حقوق بشر هیچ قضاوت منفی راجع به ایران نکند!

 

حتی استعفای گالیندوپل نیز در اثر فشارهای دولت جمهوری اسلامی و خواست این دولت مبنی بر تغییر گزارشگر ویژه بود. با این حال تنها یک بار به کاپیتورن اجازه دیدار از کشور داده شد.

 

در نگاه من انتخاب یک گزارشگر ویژه مسلمان آسیایی غیر عرب مرد صرف‌نظر از این که چه کسی باشد تن دادن به خواست‌های رژیم به بهانه‌ی بی‌اثر کردن «بهانه‌‌جویی»‌های دولت جمهوری اسلامی و پرهیز از «درگیر شدن» با آن، امتیازی است بی‌حاصل که پیش از شروع مأموریت نماینده ویژه به این دولت داده می‌شود و قطعاً آخرین امتیاز نخواهد بود. چنین سیاستی پیشاپیش باعث تضعیف موقعیت نماینده ویژه و مأموریت وی می‌شود.

در سه دهه گذشته چنین امتیازهایی به هیچ‌ یک از کشورهای ناقض حقوق بشر داده نشده است. با توجه به این سیاست احتمالا از این پس نماینده ویژه برای بررسی وضعیت حقوق بشر در کره شمالی، کامبوج و ... بایستی چشم بادامی، غیراروپایی ، ترجیحاً کمونیست و ... باشد. یا برای بررسی وضعیت نقض حقوق بشر در برمه فردی بودایی انتخاب شود و وضعیت حقوق بشر در سری‌لانکا و ... را فردی هندو دنبال کند و همینطور آفریقایی‌ها و آمریکای لاتینی‌ها شرایط خاصی را متناسب با وضعیت‌شان تعیین کنند.

 

با وجود تن دادن شورای حقوق بشر به خواست رژیم مبنی بر این که نماینده ویژه «زن» نباشد آیا می‌توان به جدیت شورای مزبور در پیگیری نقض حقوق بشر در ایران دل بست؟ آیا می‌توان در جهت احقاق حقوق زنان در ایران که روزانه نقض می‌شود قدم مؤثر برداشت؟

 

دکتر عبدالکریم لاهیجی  همچنین در گفتگو با رادیو فردا می‌گوید:‌

 

«اين را باز به تجربه می‌گويم. با وجودی که در دو سفری که آقای گالين دوپل و دو يا سه سفری که آقای کاپيتورن به ايران رفت و مقارن آن، گزارشگر های موضوعی به ايران می رفتند که بيشتر آنها با دخالت خود ما بود، ما سعی می کرديم از کشورهای مسلمان باشند، آقای عادل [عابد] حسين از پاکستان [هند]، خانم اسماء جهانگير، باز از پاکستان... يعنی سعی می کرديم بيشتر گزارشگرها به ايران... البته بعضی مثل خانم اسماء جهانگير نتوانست به ايران برود برای اينکه موضوع تحقيق ايشان راجع به اعدام های غيرقضايی بود.»

 

گالیندوپل سه دیدار در سال‌های ۶۸، ۶۹ و ۷۰ از ایران داشت و کاپیتورن تنها یک بار در سال ۱۳۷۴ قادر به دیدار از ایران شد. گزارشگران موضوعی و اعضای گروه‌های کاری برای گزارش موضوعات خاص و ویژه‌ای، مثل شکنجه، اعدام، آزادی بیان، آزادی مذهبی، وضعیت زنان، بازداشت‌های خودسرانه، حقوق کودکان، مفقودین غیرارادی و اجباری و ... انتخاب می‌شوند و در مورد کلیه کشورها گزارش می‌دهند و به هنگام انتخابشان برخلاف نظر آقای لاهیجی تنها چیزی که در نظر گرفته نمی‌شود دین و مذهب آنان  است. چرا که آن‌ها قرار نبود و نیست که وضعیت آزادی بیان و اعدام‌های فراقضایی در کشورهای مسلمان را گزارش کنند. عابد حسین و یا اسما جهانگیر برای ایران و یا کشورهای مسلمان انتخاب نشده بودند بلکه وضعیت آزادی بیان و اعدام‌های غیرقضایی در سراسر دنیا را زیر نظر داشتند.

 

آقای عبدالفتاح آمور گزارشگر ویژه بردباری مذهبی به ایران سفر کرد کما این که به بسیاری از کشورهای دنیا نیز سفر کرد.

 

اگر با استدلال آقای لاهیجی پیش برویم هیچ‌یک از گزارشگران موضوعی مهم نبایستی به ایران بروند یا زمینه برای پذیرش آن‌ها فراهم نیست چرا که خانم‌ها و آقایان کریستف هینس گزارشگر ویژه اعدام‌های فراقضایی؛ فرانک لارو، گزارشگر ویژه ارتقاء و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان؛ خوان مندز، گزارشگر ویژه در مورد شکنجه؛ مارگارت سکاگیا، گزارشگر ویژه در مورد وضعیت مدافعان حقوق بشر؛ سانتیاگو کورکوئرا، رئیس و اکثریت اعضای گروه کاری ناپدیدشدگان قهری و غیر ارادی، هاینر بیلیفیلد گزارشگر آزادی دین و عقیده، گابریلا کارینا کانول د آلبوکوئرکو ا سیلوا گزارشگر ویژه استقلال قضات و وکلای مدافع، اکثریت اعضای گروه‌کاری بازداشت‌های خودسرانه؛ رئیس و اکثریت اعضای گروه کار در زمینه تبعیض علیه زنان در قانون و در عمل؛ و ... هیچ‌یک مسلمان نیستند و این بهانه دادن به دست رژیم است. در حالی که طی سالیان گذشته خانم اسما جهانگیر که مسلمان بود و مدت‌ها گزارشگر ویژه زنان و اعدام‌های فراقضایی هیچ‌گاه در دولت خاتمی و احمدی‌نژاد نتوانست به ایران سفر کند.

اما لویی ژوانه فرانسوی در رأس هیأتی از سوی گروه کار بازداشت‌های خودسرانه از ایران دیدار کرد. آمبویی لیگابو گزارشگر ویژه آزادی بیان، گابریلا رودریگز  گزارشگر «حقوق بشر مهاجران» میلون کوتاری، گزارشگر ویژه «مسکن مناسب» در دوران خاتمی و احمدی نژاد که مسلمان هم نبودند توانستند از ایران دیدار به عمل بیاورند.

 

هدف من در این مقاله زیر سؤال بردن فعالان حقوق بشر و فعالیت‌های آنان که به ارتقای وضعیت حقوق بشر در ایران کمک می‌کند نیست. اما به نظرم دانستن و  اطلاع رسانی درست حق مردم است و یکی از پایه‌ای ترین اصول حقوق بشر.

 

 

ایرج مصداقی

 

۱۸ ژوئن ۲۰۱۱

 

www.irajmesdaghi.com

 

irajmesdaghi@yahoo.com

 

 

۱-  خانم عفت ماهباز در یادداشتی که در سایت رادیو زمانه انتشار یافت از دیدار خود با کاپیتورن در سال ۱۹۹۳ و دو سال و نیم پس از اقامت‌شان در خارج از کشور خبر داد:

 

«در سال ۱۹۹۳، بعد از گذشت دو سال و نیم که به خارج از کشور آمدم، به سازمان ملل رفتم و با موریس کاپیتورن دیدار داشتم و به او از آنچه که بر من و دیگر زندانیان گذشته بود، آنچه در زندان دیده بودم و یا«خاوران» شنیده بودم، از گورهای جمعی و از روز آمدن گالیندوپل به زندان اوین -از جمله ماجری دیوار و آن دو زندانی بدلی- گفتم.»

http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/society/humanrights/2011/04/30/3631

 

به منظور اطلاع رسانی درست و توجه دادن به خانم ماهباز که اگر مرتکب اشتباهی شده‌اند آن را تصحیح کنند در یادداشت کوتاهی در بخش نظرات رادیو زمانه متذکر شدم :

«کاپیتورن در ۲ آگوست ۱۹۹۵ از طرف رئیس کمیسیون حقوق بشر به عنوان جایگزین رینالدو گالیندوپل که در ماه مارس ۱۹۹۵ استعفا داده بود انتخاب شد. قطعاً خانم ماهباز در سال ۱۹۹۳ نمی‌توانست با وی دیدار داشته باشد. اولین دیدارهای کاپیتورن با شاهدان در ژنو در ابتدای سال ۱۹۹۶ و پیش از سفر به ایران صورت گرفت. وی گزارش دیدار شش روزه خود از ایران (۱۰ تا ۱۶ فوریه ۱۹۹۶) را در قالب گزارش (E/CN.4/1996/59) در تاریخ ۲۱ مارس ۱۹۹۶ به کمیسیون حقوق بشر ارائه داد.»

 

http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/society/humanrights/2011/04/30/3631

 

در واکنشی ناشایست و غیرقابل توجیه و غیرمنطقی خانم ماهباز به جای پذیرش اشتباه و تصحیح آن، و تشکر از کسی که اشتباهشان را یادآوری کرده، همچنان روی دیدار با کاپیتورن در سال ۱۹۹۳ پافشاری کرده! و با هتاکی و اتهام‌زنی، من را به مزدوری و همکاری با دولت جمهوری اسلامی و وزارت اطلاعات متهم کرد و متأسفانه رادیو زمانه علیرغم تأکیدش بر این که «کامنت‌هایی که حاوی اتهام، توهین و یا حمله شخصی باشد هرز محسوب می‌شود و منتشر نخواهد شد.» در اقدامی غیرحرفه‌ای و ناپسند اقدام به انتشار پاسخ وی کرد:

 

«اقایان و خانم هایی که تلاش برای دروغ نشان دادن برخی از مسایل طرح شده در باره حقایق چهره جمهوری اسلامی، در خاطرات من و برخی از زندانیان دیگر دارند . ایا نمی توان گمان برد دست در جیب جمهوری اسلامی و وزارت اطلاعات دارند و مزد به روز می خورند .ا[گر] روزگاری به اجبار تن به مزدوری داده اند و امروز داوطلبانه و راهشان را با عنوان قهرمانی پیش می برند
این مزد بگیران بی گمان روزی نامشان هویدا خواهد شد ... جرم ان است که هنوز مزد بگیر باشیم در چهره انقلابی»

 

 http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/society/humanrights/2011/04/30/3631

 

 

 

 

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج مصداقی

فهرست مطالب ایرج مصداقی در سایت پژواک ایران 

*اسدالله لاجوردی چشم و چراغ خمینی و خامنه‌ای
*‏«نومسلمانان دو آتشه» در عرصه‌ی هنر
*علی فلاحیان جنایتکاری که از پرده بیرون می‌آید
*پوزش به خاطر اشتباهم در مورد تاریخ مصاحبه‌ی تلویزیونی احسان طبری
*برگی از تاریخ؛ «قرارداد ۱۹۱۹»، نایبیان کاشان، پدربزرگم حاج‌محقق‌الدوله
*محسنی‌اژه‌ای چرا خاوری را فراری داد ‏
*دکتر مسعود شیری «جاودانه‌ای» که غریبانه رفت
*پاسخی به ادعاهای محسن آرمین بازجو و شکنجه‌گر سابق و «اصلاح‌طلب» کنونی
*سو‌ءاستفاده از نام و یاد جاودانه‌ها ممنوع (به یاد حسن جهان آرا)
*آنچه از رئیسی در «کشتار ۶۷» دیدم
*سعید کریمیان چه کسی بود و چه سابقه‌ای داشت؟
*«گلزارخاوران» مشهد، پیش پای «آیت‌الله قتل‌عام» ذبح می‌شود
*شیوه‌های جدید مأموران وزارت اطلاعات در فضای مجازی
*تقدیر هم‌زمان دعایی از یک چهره‌ی ملی و یک «جنایتکار علیه بشریت»
*نگاهی به زندگی برادران ذاکر، مسئولان اطلاعاتی رژیم خمینی و فرقه‌ی رجوی
*خطرات «عشق‌بازی» خامنه‌ای با «امام زمان» برای ایران و منطقه ‏
*شیخ محمد یزدی رئیس قوه قضاییه که چماقدار بسیج می‌کرد
*هادی غفاری شکنجه‌‌گری در لباس «اصلاح‌طلبی»
*تحلیل CIA از تسخیر سفارت آمریکا در تضاد کامل با ادعا‌های مضحک فخرآور
*حسین طائب یکی از خطرناک‌ترین چهره‌های امنیتی
*دست‌پخت سایت «همبستگی ملی» و خانم دشتی
*هاشمی رفسنجانی و خامنه‌ای در نگاه آیت‌الله گلزاده غفوری
*گزارش محرمانه‌ی CIA در مورد هراس اتحاد شوروی از انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی
*گزارش محرمانه‌ی CIA در مورد مسئولیت مجاهدین در انفجار حزب جمهوری اسلامی
*رپرتاژ آگهی «صدای آمریکا» برای مطرح کردن «بچه‌پررو» و «رفیق‌آیت‌‌الله»
*هاشمی معمار سرکوب دهه ۶۰ بود و مانع کشتار در پس از ۸۸
*محمدی‌ری‌شهری جنایتکاری که به چپاول مشغول است
*محمدعلی سرلک تیرخلاص‌زن دهه‌ی ۶۰ که روزگار خوشی ندارد
*اسدالله «خالصی» هم پر کشید و رفت
*رؤسای زندان اوین در دهه‌ی ۶۰
*سعید حسین‌زاده، زندانی سیاسی معترض، محمد حسین‌زاده مدیر داخلی اوین در دهه‌ی ۶۰
*نصیر نصیری و اسماعیل شاهردوی و «بی‌معرفتی»
*محسن نادریان، لات با معرفت قربانی «قتل‌های زنجیره‌ای»
*سعید امامی «سرباز راستین اسلام» که بود و چه کرد؟
*موسوی اردبیلی یکی از مسئولان کشتار دهه ۶۰
*پسر وزیر بهداری، زندانی سیاسی ۱۳ ساله و شهید ۱۵ ساله‌ «جبهه حق علیه باطل»
*تیرخلاص‌زن‌های اوین در دهه‌ی ۶۰ که کشته شدند
*«ارتجاع غالب» و «ارتجاع مغلوب»، دو تیغه یک قیچی
*شبیه سازی صفحه‌ی فیس بوک من توسط دستگاه اطلاعاتی رژیم
*تجاوز به کودکان و «حافظه تاریخی» ما ایرانیان
*توطئه‌ وزارت اطلاعات و بخش سایبری آن تحت پوشش دفاع از «چپ»‌
*«تیرخلاص‌زنی» که در ویلای شخصی‌اش بیلیارد بازی می‌کند
*با چهره‌‌ی «حاج آقا حسینی» و شبکه‌ی اطلاعاتی رژیم آشنا شویم
*سوءاستفاده جنسی از کودکان و نوجوانان در زندان
*کپی کردن صفحه‌ی فیس بوکم توسط «از ما بهتران»
*نامه‌ی شریرانه‌ی نماینده‌ی مریم رجوی به «کانون دوستداران فرهنگ ایران» در واشنگتن
*خامنه‌ای‌ و قاری قرآن فاسد، خمینی و روحانیت فاسد
*مسابقه‌ی فوتبال در روز تاسوعا، بمبگذاری در «حرم امام رضا» در روز عاشورا
*بیایید تصور کنیم....
*با نحوه‌ی کارکرد دستگاه اطلاعاتی و امنیتی در فضای مجازی آشنا شویم
*فیروز محوی یا «دزد ناشی» کمیسیون خارجه‌ شورای ملی مقاومت!
*مشارکت «فرقه‌ی رجوی» در زمینه‌سازی قتل «فراز» و «رها»
*«فراز» و «رها» جدیدترین قربانیان «قتل‌های زنجیره‌ای»
*محسنی اژه‌ای همچنان محرمانه حکم قتل صادر می‌کند
*رازینی قاتلی که به جنایاتش «افتخار» می‌کند
*پورمحمدی جنایتکاری که شب‌ها راحت می‌خوابد
*آمار واقعی زندانیان قتل‌عام‌شده در تابستان ۶۷ و جعلیات پیرامون گور دسته‌جمعی
*فیلم کامل گفتگوی ایرج مصداقی با معاون مصطفی پورمحمدی در ژاپن
*«حاجی علوی و حاجی فلاحی» یا «حاجی رجوی و حاجی خزایی»
*توضیحی چند در مورد گفتگوی مهدی خزعلی با صدای آمریکا
*گفتگو با آوایی بازرس ویژه روحانی و خلف‌رضایی قاضی دیوان عالی‌ کشور، عاملان کشتار دهه‌ی ۶۰ ‏‏(بخش دوم) ‏
*گفتگوی اختصاصی با علیرضا آوایی یکی از مسئولان کشتار ۶۷ (قسمت اول)
*نگاهی گذرا به ریشه‌های قتل‌عام زندانیان در سال‌های ۶۰ و ۶۷
*دلایل واقعی کشتار زندانیان سیاسی در سال ۶۷
*از زندان برای آیت الله منتظری گزارش فرستادم
*ادعای جدید فرقه «صاحب‌مرده» رجوی مبنی بر عضویت من در هیأت کشتار ۶۷!
*گزارش کذب اعضای هیأت کشتار ۶۷ به آیت‌الله منتظری
*خروج مأموران ساواک از کشور در دیماه ۵۷، سفر به اسرائیل و اخراج از این کشور(گفتگو با پرویز معتمد)
*نگاهی دوباره به قاضی صلواتی و «برادر همسرش»
*پاسخی به ادعاهای بهروز جلیلیان در مورد «نه زیستن نه مرگ»
*بدون شرح!‌ آیا مسعود رجوی پاسخی برای این اسناد دارد؟
*آقای همنشین بهار! منظور وزیر کار امیر قاسم معینی است و نه هوشنگ انصاری
*اگر بهشتی زنده می‌ماند چه می‌شد؟‌
*مهدی سامع سرباز «ولی فقیه» در غیبت و «ارتجاع مغلوب»
*گوشه‌هایی از زندگی سراسر فساد کامران دانشجو چشم‌وچراغ خامنه‌ای در دانشگاه‌ها
*آیا عقلانیتی در اشرف دهقانی هست؟
*تلاش دستگاه اطلاعاتی رژیم برای تماس با پرویز ثابتی، ایجاد رابطه با آمریکا، شکایت از مجاهدین در گفتگو با پرویز معتمد
*نگاهی دوباره به نامه نگاری دبیر کنفدراسیون جهانی محصلین و مصطفی خمینی در دهه‌ی ۴۰
*مهدی سامع و «سه تفنگدار»ش
*بازداشت و دوران «حصر» خمینی تا تبعید در گفتگو با پرویز معتمد
*حمید اسدیان «مدیحه سرای» دربار رجوی و «ارزش غایی کلمات»
* جنگ و گریز ساواک با چریک «افسانه»‌ای حمید اشرف از نگاهی دیگر
*نگاهی اجمالی به سناریوی رژیم در مورد «زن» دستگیر شده در آلبانی
* مصطفی تاج زاده و «امام خمینی» و «دوران طلایی »
*دسته گل جدیدی که «تیرخلاص» زن اوین به آب داد
*داستان «استاد ادبیات از خراسان سرفراز» و «دیپلمات اسکاندیناوی»
*جنگ نیابتی شیعه و سنی و تعطیلی نهم ربیع‌الاول «آغاز امامت ولی عصر» و «عید‌الزهرا»
*«پرچم سرخ» تکان دادن سعید سلطانپور در روایت مجاهدین
*مروری بر «زخمی شدن قاسم سلیمانی» و «درب ضد انفجار اتمی» در تونل زیر زمینی سپاه در روایت مسعود رجوی
*جاودانه‌های خانواده‌ی محمدرحیمی در شعر زنده یاد نصیر نصیری
*شبکه‌ی نفوذی مجاهدین در رژیم، قربانی «خیانت» مسعود رجوی (بخشی از گزارش ۹۳)
* فیروز الوندی و «لاله‌های سرنگونش»
*«سرقت» شعرهای نصیر نصیری توسط مجاهدین و استفاده از آن در خاطرات محمود رویایی!
*نصیر نصیری همچون «بادی سرگردان» در جستجوی آشیانه‌‌اش
*آیا رژیم قصد آزادی رابرت لوینسون را دارد؟
*سید‌ابراهیم رئیسی جنایتکاری در مقام تولیت «آستان ضامن آهو»
*نگاهی ایدئولوژیک به نامه‌‌‌های مسعود رجوی خطاب به خبرگان و خامنه‌ای
*در رثای دکتر هادی اسماعیل‌زاده حقوقدان بزرگ میهن مان
*بارز شدن دشمنی هیستریک فرقه رجوی با زندانیان سیاسی مقاوم و مبارز
*دزد ناشی به کاهدان می زند («جنون» مسعود رجوی)
*«چه بی ثمر به در می‌کوبم» نگاهی به چند شعر نصیر نصیری
*عباس رحیمی آن «جان شیفته»
*کارزار غیرانسانی جماعت رجوی علیه بیماری عباس محمدرحیمی
*نقش اخلاق در رفتارهای سیاسی
*سرگیجه ی رجوی در برابر مظلومیت عباس محمدرحیمی
*حمله کینه توزانه ی مسعود رجوی به عباس محمدرحیمی سمبل جوانمردی و راستی
*مترجم نیروی دریایی آمریکا در زندان اوین؛ نماینده خمینی در نیروی دریایی، امام جماعت در آمریکا
*پیش‌بینی خروج نیروهای آمریکایی از عراق و خطرات ناشی از آن
*رجوی خواهان ادامه جنگ در لیبرتی، کمیساریای عالی پناهندگان خواهان انتقال فوری مجاهدین از عراق
*جنایت «لیبرتی» و مسئولیت مشترک خامنه‌ای و مسعود رجوی
*محمدحسن راستگو «مبتکر شیوه خاصی از آموزش و تفریح برای کودکان»
*پاسخ من به دستگاه اطلاعاتی و امنیتی رژیم برای مناظره در «دانشگاه هنر تهران»
*متن کامل نامه آیت‌الله گلزاده غفوری به ‌آیت‌الله منتظری: «با آب دیگری وضو بسازید»
*تلاش نافرجام فخرآور برای بدنام کردن اسماعیل خویی
*گل ــ زاده، نخ «دانه‌های تسبیح» * (قسمت دوم)
*من و فرهاد و زندان و «یه شب مهتاب» *
*«کشتار ۶۷» در شعر نصیر نصیری (شاعری که قربانی خمینی و رجوی شد)
*گفتگوی گزارشگران با ایرج مصداقی بمناسبت یادبود کشتار زندانیان سیاسی در تابستان 1367
* جنایتکاران دهه ۶۰ پست دولتی دارند
*نصیر نصیری شاعری که قربانی خمینی و رجوی شد
*بقیه داستان «جیمزباند» و «رفیق آیت‌الله»
*روایت ایرج مصداقی از سیاه‌ترین دهه عمر جمهوری اسلامی - بخش نخست
*کوتاه و گویا؛ «انترناسیونال بچه‌پرروها»
*سکوت مسعود رجوی در قبال پذیرش پناهندگی یکی از متهمان قتل‌ کشیش‌های مسیحی در سوئد
*توطئه‌ی جدید دستگاه اطلاعاتی رژیم و مجاهدین علیه «نه زیستن، نه مرگ» و من
*«هوشنگ عیسی بیگلو» و «همنشین بهار» در روایت عرفان قانعی فرد پادوی دستگاه امنیتی
*رضا مصطفوی طباطبایی «خیر» حامی پرسپولیس یا یکی از عوامل گم‌شدن دکل نفتی
*به یاد مادر انسیه بخارایی کاشی (سید‌احمدی) که «لبخندش باغ ستاره‌ها بود»
*از جعل امضاهای ناشیانه پای بیانیه دلواپسان تا جعل امضا تحت نام «بیش از ۱۵۰۰نفر از دوستداران جنبش فدائی»
*اوین؛ از جوخه‌‌ی اعدام لاجوردی تا پارک قالیباف و لاریجانی
*چهل سال پس از ترور شریف واقفی؛ شباهت‌های رفتاری مسعود رجوی و تقی‌ شهرام
*چرا در مورد بیژن جزنی و حمید اشرف می‌نویسم؟
*من یا محسن درزی «تواب»، کدام یک بایستی پوزش بخواهیم؟
*سناریوی جدید دستگاه اطلاعاتی رژیم؛ مجاهدین عامل اسیدپاشی روی زنان
*فرخ نگهدار و تاریخی سراسر جعلی: چگونه جنبش فدایی، بیژن جزنی و حمید اشرف قربانی شده‌اند
*سازمان چریک‌های فدایی خلق و پذیرش رهبری خمینی در دوران انقلاب ضد‌سلطنتی
*«ایران اینترلینک» صدای دستگاه اطلاعاتی رژیم
*مسعود رجوی بیش از رژیم جمهوری اسلامی از نمایش جهانی فیلم «آن‌ها که گفتند نه» در هراس است
*کشتار وحشیانه با استناد به آیات قرآن و سنت
*پیش‌بینی هشت سال پیش نتایج تحریم اقتصادی رژیم و خروج نیروهای آمریکایی از عراق
*قاضی حسن تردست قاتل ریحانه جباری مرتکب جنایت دیگری شد
*دست‌خط‌های ارائه شده از سوی مجاهدین خلق به ایرج مصداقی
*واکنش رهبری عقیدتی مجاهدین به مقاله‌ی «مسعود رجوی سه دهه «فرار» از «جانبازی» و به خطر انداختن جان مجاهدین»
*تروریست سیدنی کیست و کتاب شعرش را چه کسی انتشار داد؟
*فراخوان «ستاد اجتماعی مجاهدین در داخل کشور» طنز یا فاجعه
*مسعود رجوی سه دهه «فرار» از «جانبازی» و به خطر انداختن جان مجاهدین
*پروژه‌ی «شهید‌سازی» از مرتضی سربندی مأمور اطلاعاتی و مسئول آموزش گارد پرواز سپاه پاسداران
*عملیات مروراید مجاهدین در بهار ۱۳۷۰ کردکشی یا دخالت سپاه‌پاسداران در عراق؟
*مجاهدین خلق، داعش، «انقلابیون عراقی»، «عشایر انقلابی»، بدون شرح
*تشابه احکام «داعش»‌گونه‌ی خمینی برای کشتار نظامیان و زندان سیاسی در مرداد ۶۷
*نگاهی دوباره به دیدگاه‌ه‌ای هفت سال پیش ایرج مصداقی پیرامون احتمال حمله‌‌نظامی، تحریم اقتصادی، بحران‌هسته‌ای و ...
*به مناسبت درگذشت امام جمعه شمیرانات: حجت‌الاسلام محسن دعاگو، امام جمعه، بازجو، شکنجه‌گر و فرمانده کمیته
*اعدام‌های ۶۷ از یک سال قبلش برنامه‌ریزی شده بود
*آزادی متهمان ترور «متخصصان هسته‌‌ای» یک رسوایی دیگر برای خامنه‌ای
*طرح یک پرسشنامه (مجاهدین در برابر پرسش‌های مردم) بخشی از «گزارش ۹۳»
*دخالت مجاهدین در امور داخلی عراق و حمایت از نیروهای تحت هژمونی «داعش» (بخشی از گزارش ۹۳)
*روحانیت انقلابی، متهم اصلی آتش‌سوزی سینما رکس آبادان
*مظفر الوندی پاسدار زندان یا مسئول دفتر «حقوق بشر» و دبیر مرجع «حقوق کودک»
* گورستان «خاوران»
*اعدام، یک پارامتر مهم در حیات سیاسی نظام جمهوری اسلامی است
*شبکه‌ی نفوذی مجاهدین در رژیم، قربانی «خیانت» مسعود رجوی (بخشی از گزارش ۹۳)
*قاضی محمد مقیسه و سه دهه جنایت علیه بشریت
*«فرد خوشنام» مجاهدین چه کسی است ؟
*سرنوشت مسعود دلیلی، یادآور سرنوشت سعید امامی (بخشی از گزارش ۹۳)
*توضیحی مختصر در مورد فرار مسعود رجوی از عراق و ترک صحنه‌ی جنگ
*دریافت «جایزه یواشکی» توسط خانم رجوی
*تصحیح یک اشتباه در ارتباط با گزارش ۹۳ و پوزش از آقای سعید جمالی
*گزارش 93 / واکاوی و بررسی فرهنگ و رفتار توتالیتاریستی مسعود رجوی
*ای کاش نه تیم ملی فوتبال، که جامعه‌ی ایران «کارلوس کی‌روشی» می‌داشت
*تصحیح یک روایت در مورد زنده یاد غلامحسین (شاپور) قناعتی
*«لعبتی هزار ماشالا»، نامه سرگشاده به عماد‌الدین باقی
*نگاه متفاوت من، محمد مصطفایی و وحید پوراستاد به علیرضا آوایی
*من و «حق» بیژن جزنی و کشتار ۳۰ فروردین ۱۳۵۴
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (بخش پایانی) نقش وابستگان فدراسیون فوتبال و تربیت‌بدنی در فساد
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۱۶) لومپنیسم در حاکمیت، لومپنیسم در فوتبال و ...
*«عشق» و نسل برآمده از انقلاب ضد سلطنتی
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۱۵) روحانیت و دلالان در فوتبال
*مسعود رجوی و «پرفسور راج بالدو» و جایزه «خدمات بشردوستانه بین‌المللی»
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۱۴) نقش رمالان، جادوگران و مداحان در فوتبال
*نوروز در زندان‌های دهه‌ی ۶۰
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۱۳) غوغای اعتیاد و دوپینگ
*انتخاب مریم رجوی به عنوان «پرافتخار زن سال ۲۰۱۳ » و پروفسور «راج بالدو»
*نگذارید دست‌های خونین خمینی را پاک کنند
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۱۲) سرمایه‌داران نوکیسه در فوتبال
*مرتضی فهیم کرمانی صادر کننده‌ی اولین حکم ترور، سنگسار و قطع دست
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۱۱) سرمایه‌داران نوکیسه و فوتبال
*سیدحسین موسوی تبریزی خشن‌ترین قاضی نظام، مدعی «اسلام رحمانی»
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته، سرمایه‌داران نوکیسه و فوتبال (۱۰)
*ادامه‌ی دشمنی دستگاه ولایت با زنده‌یاد فرخ‌رو پارسای
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۹) (سرمایه‌داران نوکیسه در فوتبال)
*علی یونسی و تکذیب محاکمه و اعدام نظامیان حزب توده
*ناصر میناچی مشمول «فامیل الدنگ»‌ نشد
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۸) هجوم سرمایه‌داران نوکیسه به بازار فوتبال
*مقوله‌ی حجت‌الاسلام «جعفر نیری» و مستند‌سازی کشتار ۶۷
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (بخش ۷) تحولات باشگاه پرسپولیس، استقلال و ...
*حسینعلی نیری رئیس دادگاه انتظامی قضات «رژیم کشتار »
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۶) دخالت سپاه پاسداران در فوتبال
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۵)
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۴)
*نگاهی دوباره به دستگاه اطلاعاتی نظام و قربانیان «انجمن پادشاهی»
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۳)
*طه طاهری (مسعود صدر‌الاسلام) و وزارت اطلاعات مسئول ربودن رابرت لوینسون
*سخنی با مریم رجوی؛ به یاد «گوهر» و «گوهر»ها
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۲)
*چند نفر در زندان قزلحصار اعتصاب غذا کرده‌اند؟ نگاهی به اطلاعیه دبیرخانه شورای ملی مقاومت
*نگاهی به فوتبال ایران در ۳۵ سال گذشته (۱)
*پاسخ مجاهدین به مقاله‌ی فریبا هادیخانلو «اشرف نشان» یا «تواب اتاق آزادی اوین»
*فریبا هادیخانلو «اشرف نشان» یا «تواب اتاق آزادی اوین»
*خطر اعدام متهمان ترور‌های هسته‌ای و «جاسوسی» برای موساد
*نهاد نمایندگی خامنه‌ای و تائید قتل‌عام‌های ۶۰ و ۶۷
*انشعاب و ایجاد تشکل؛ پاسخ به نامه‌ی سرگشاده‌ی آقای ریحانی
*حق تیر و شکنجه در قوانین جمهوری اسلامی
*رادیو بی بی سی و گزارش بیطرفانه‌اش از عراق
*پس از قتل‌عام در اشرف، کشتار بزرگتری در چشم‌انداز است
*علیرضا یعقوبی «اشرفی» امروز و همکار سعید امامی و فلاحیان دیروز
*لزوم مبارزه با شخصیت‌سازی و شخصیت پرستی و پرهیز از مطلق‌کردن افراد
*قاضی صلواتی یکی از اضلاع مثلت «جنایت علیه بشریت»
*نامه سرگشاده به شیرین عبادی، «اسلام رحمانی» چاره‌ی کار نیست
*آیت‌الله گلزاده غفوری و پذیرش وکالت عباس امیرانتظام
*چه چیز خشم «‌اهل حق» در ایران را برانگیخت و خودسوزی‌ها چرا آغاز شد؟
*واکنش مشابه‌ مجلس شورای اسلامی و «شورای ملی مقاومت» به «استعفا»
*نگاهی ایدئولوژیک به نامه‌‌‌های مسعود رجوی خطاب به خبرگان و خامنه‌ای
*محمد‌علی امانی رئیس اوین و عضوی از خانواده‌ی جنایتکار و غارتگر امانی
*انفجار حرم عسگرین و اعتراف ژنرال جورج کیسی
*بخش منتشر نشده‌ی گزارش ۹۲، نامه‌ی سرگشاده به مسعود رجوی
*مکاتبات من با ابوالقاسم رضایی یکی از مسئولان مجاهدین در دیماه ۱۳۸۸
*سنگ بنای نابسامانی‌های کشور را هاشمی گذاشته-
* محمد مهرآیین، مظهر جنایت و فساد
*گزارش ۹۲، نامه‌ی سرگشاده به مسعود رجوی
*سیدحسین موسویان و شیخ حسن روحانی دو مدعی تحصیل در بریتانیا
*نگاهی به پرونده‌ی کهریزک و سوابق جنایتکارانه «قاضی حداد»
*حجت‌الاسلام محسن دعاگو، امام جمعه، بازجو، شکنجه‌گر و فرمانده کمیته
*نگاهی به زندگی جلیل بنده یکی از تیرخلاص‌زن‌های اوین
*سفر مصطفی محمد نجار به وین شلیک به لیست جدید اتحادیه‌‌ اروپا
*نقش مجید قدوسی یکی از عوامل کشتار ۶۷ در فوتبال
*سیدعباس ابطحی یکی از جنایتکاران علیه بشریت
*دستگیری یک شهروند اسلواکی اقدامی شکست‌خورده در راه تکمیل سناریوی ترورهای هسته‌ای
*حمله‌ی موشکی به لیبرتی آخرین اقدام تروریستی رژیم نخواهد بود
*«هوشنگ عیسی بیگلو» و «همنشین بهار» در روایت عرفان قانعی فرد پادوی دستگاه امنیتی
*آقای واحدی، بشارتی نه «خدا ترس است و نه با شرف»
*طه طاهری (مسعود صدر‌الاسلام) و وزارت اطلاعات مسئول ربودن رابرت لوینسون
*تلاش برای نجات تروریست‌های‌ سپاه قدس در تایلند
*نشریه‌ی پیکار، قاسم عابدینی و ترور آمریکایی‌ها
*رو در رو با فائزه هاشمی و «عبرت روزگار»
*آیا خامنه‌ای مخالف اعدام مارکسیست‌‌ها بود؟
* بدون شرح!
*«گفتگوهای زندان» و سندروم «دایی جان ناپلئون»
*مازیار بهاری و «اعترافات اجباری»
*حکم تاریخی دادگاه لاهه و واکنش ناگزیر «هیأت اجرایی راه کارگر»
*تاکسی زرد رنگ پژو ۴۰۵ و ترور پاسدار فریدون عباسی
*آیا مجاهدین و دشمنانشان فرهنگی مشابه دارند؟
*چه کسانی مستشاران آمریکایی در ایران را ترور کردند؟
*متهم کردن بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به مشارکت در ترور‌های هسته‌ای
*وزیر فتحی هوادار دکتر شریعتی چرا و چگونه «رفیق» شد؟
*«جهانبخش سرخوش» و «شرکا» همسو و همگام با رژیم
*من و «حق» بیژن جزنی و کشتار ۳۰ فروردین ۱۳۵۴
*آیا محمدی گیلانی حکم اعدام فرزندانش را داد؟
*نگاهی به جعلیات انتشار یافته از سوی ساموئیل کرماشانی در مورد مولود آفند و متهمان دستگیر شده در ایران
*ربودن مولود آفند، ارتباط آن با «ترورهای هسته‌ای»، اقلیم کردستان و موساد
* نگاهی دوباره به سناریوی «سربازان گمنام امام زمان» و قربانیان آن
*دلایل اتخاذ اقدامات امنیتی اجلاس «غیرمتعهدها» در تهران
*به فریاد متهمان بیگناه ترور «متخصصان هسته‌ای» برسید
*علیرضا آوایی، غلامرضا خلف رضایی زارع و چند جنایتکار علیه بشریت
*«حاج رضا» و کتایون ‌آذرلی و یک پروژه‌ی امنیتی
*چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید؛ پرسش‌هایی از سوی مخالفین ایران تریبونال
*دروغپردازی «حاج‌رضا» در مورد نحوه‌ی سفر به اروپا
*پرده‌‌ی دیگری از «داستان‌های هزار و یک شب» صاحب‌منصب قضایی رژیم
*«دو پیمانه آب و یک چمچه دوغ»، نگاهی به روایت‌های جعلی صاحب‌منصب قضایی رژیم
*پاسخ به چند سؤال در ارتباط با خاطرات و مصاحبه‌ی‌ تلویزیونی ثابتی و واکنش‌های پیرامون آن
*حاج احمد قدیریان مسئول گروه ضربت و جوخه‌های اعدام اوین
*«فرقان» در آیینه‌ی تاریخ
*مایک والاس و هاشمی رفسنجانی
*حمید رضا نقاشیان تجسم عینی حاکمیت فاسد
*چه کسی خامنه‌ای را در تیرماه ۶۰ ترور کرد؟
*تروریسم افسار گسیخته‌ی رژیم و مماشات بین‌المللی
*فراز و نشیب حزب توده در دهه‌ی ۶۰
*«اپوزیسیون» کی و چگونه کوک می‌شود؟
*سانسور بخش مهیج خبر «ان بی سی» در مورد نقش مجاهدین در ترور‌های تهران
*پرونده‌ی لیلا فتحی نمادی از ظلم و بی‌عدالتی دستگاه قضایی ولایت فقیه
*چه کسانی پشت بیانیه‌‌ی «کرکس‌ها متحد می‌شوند» هستند
*نقش رژیم در «قتل‌های زنجیره‌ای متخصصان» ایرانی
*نامه سرگشاده به آقای محمد نوری زاد
*نامه‌ی تیرماه ۱۳۶۶ آیت‌الله گلزاده غفوری به ‌آیت‌الله منتظری *
*نامه آیت‌الله گلزاده غفوری به ‌آیت‌الله منتظری: «با آب دیگری وضو بسازید»
*پاسخ به پرسش‌هایی چند در مورد بیانیه‌های ضد جنگ و تلاش‌های اکبر گنجی
*پاسخ به سؤالاتی چند در مورد گزارش آژانس بین‌المللی اتمی و امکان حمله نظامی غرب به ایران
*چند پرسش و پاسخ در مورد طرح ترور سفیر عربستان در آمریکا
*جاسوسی وابسته‌ی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی در لندن علیه دانشجویان ایرانی
*«باغ‌ها آنگاه که شکفته‌ترند کوله‌ی پاییز را پربار می‌کنند»
*«از اوج و موج نگاهت عشق پیدا بود»
*به یاد شهلا و فریده و همه‌ی جاودانگان
*به یاد مادر جهان‌آرا و جاودانه‌اش «حسن»
*رقص ققنوس‌ها و آواز خاکستر
*به روز کردن لیست تروریستی و واکنش‌‌های رژیم
*محمد سلیمی یکی از جنایت‌کاران علیه بشریت و دست‌اندرکاران قتل‌عام ۶۷
*راه بهبود حقوق بشر در ایران از رسیدگی به قتل های ۶٧ می گذرد
*معامله‌ بر سر آزادی دو کوهنورد آمریکایی و باقی ماندن نام مجاهدین در لیست تروریستی
*گفتگو در مورد گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر
*نوری‌زاده و زنده‌یاد شاپور بختیار
*مروری بر روایت هاشمی رفسنجانی از پایان قتل‌عام ۶۷ و اطلاعات ارائه شده از سوی دادستانی
*با آب هفت دریا نیز ننگ کشتار ۶۷ را نمی‌توان شست
*لیست تروریستی آمریکا و رابطه آن با نجات جان ساکنان اشرف
*مادر هنوز غصه‌ی عطیه را دارد
*مادر امامی و آغوش پر از عشق‌اش
*آیا مجید انصاری راست می‌گوید؟
*محمدرضا صدر عاملی و رخت‌‌ دامادی‌اش
*نحوه برخورد دولت موسوی با کشتار ۶۷ و موارد نقض حقوق بشر در مجامع بین‌المللی
*تصحیح اطلاعات ارائه شده نادرست در مورد گزارشگر ویژه و ...
*انتخاب گزارشگر ویژه مردِ مسلمانِ غیرعرب و تصحیح چند اشتباه
*هوشنگ اسدی بدون هیچ پروایی همچنان دروغ می‌گوید
*از بهناز شرقی نمین تا هاله سحابی
*با چهره‌ی مجید قدوسی یکی از مسئولان کشتار ۶۷ آشنا شویم
*توضیحی در ارتباط با نقد کتاب هوشنگ اسدی
*نقدی بر «نامه‌هایی به شکنجه‌گرم»، چرا هوشنگ اسدی دروغ می‌گوید؟
*کدیور و روایت کشتار ۶۷
*کشتار در اشرف و منادیان «اسلام رحمانی»
*طه طاهری (مسعود صدر الاسلام) و مفقودشدن رابرت لوینسون
*۱۹ بهمن شکوه یک مقاومت؛ غم و اندوه غریبانه‌ی زندانیان
*با چهره‌ی داوود روزبهانی فرمانده حمله به پایگاه موسی خیابانی آشنا شویم
*برای مظلومیت و تنهایی محمدعلی حاج‌آقایی
*با چهره‌ی مرتضی اشراقی عضو هیئت کشتار ۶۷ آشنا شویم
*«خبر کوتاه‌ بود اعدام‌ شان‌ کردند!»*
*مهدی نادری‌فرد یکی از عوامل اصلی کشتار ۶۷ در زندان گوهردشت
*یادی از آیت‌الله منتظری و نکاتی چند در ارتباط با میزگرد سیاسی ۳۰ آذر ۸۸ سیمای آزادی
*نامه سرگشاده به خانم زهرا رهنورد
*تاریخ گفت‌وگوهای درونی بخش مارکسیست لنینیست مجاهدین خلق و چریک‌های فدایی خلق
*فردا را چگونه باید ساخت؟
*برای آن‌هایی که خواهان حقیقت‌اند
*از به کارگیری شیوه‌های غیراخلاقی بپرهیزیم حتی در رابطه با دشمنانمان
*ايرج مصداقي و «غزل اميد»
*انتشار اخبار جعلی از سوی «پیک نت» در ارتباط با مهاجمان به خانه کروبی
*گرچه ما می‌گذریم راه می‌‌ماند ( در رثای جاوادنه‌های رضایی‌ جهرمی)
*معرفی عاملان و آمران و افراد مطلع از اعدام‌های مرداد ۶۷
*قتل‌عام ۶۷ در پاسخ‌های رسمی دولت جمهوری اسلامی
*ايرج مصداقي: غرب عاملان کشتار را مي‌شناسد
*نامه سرگشاده به میرحسین موسوی
*مادر امامی و آغوش پر از عشق‌اش
*«محمد نبودی ببینی»، برادرت را کشتند!
*گفت‌وگو با ايرج مصداقی درباره قاضی مقيسه: شريرترين چهره زندان‌های جمهوری اسلامی در دهه ۶۰
*«آیا زندگی باز به آن‌ها خواهد خندید»
*حق با شادی صدر است یا داریوش برادری
*برای مظلومیت و تنهایی محمدعلی حاج‌آقایی
*شورای حقوق بشر سازمان ملل و همسر سعید امامی!
*با چهره‌ی سید حسین مرتضوی یکی از جنایتکاران علیه بشریت آشنا شویم!
*بهار با بچه‌ها، بهار بی‌بچه‌ها (یادی از دلاوران خانواده‌‌ی مدائن)
*گفتگوی اشتراک با ایرج مصداقی در رابطه با کمپین دو میلیون امضا بر علیه مجازات اعدام
*داستان دستبوسی جنتی !
*«شرفیابی و درخواست عفو و انابه در حضور رهبری»
*اعدام توابان، تراژدی مضاعف
*سوءقصد به تواب نظام یا سناریوی جدید کودتاچیان
*احسان نراقی همچنان در خدمت قدرت
*نامه‌های علیرضا حاج صمدی به همسرش مریم گلزاده غفوری
*«کاظم» تبلور خشم و عصیان نسل برآمده از انقلاب ضد‌سلطنتی
*صدای «صادق» نسلی که در سکوت پرپر شد
*فرمانده حمله به پایگاه موسی خیابانی چه کسی بود؟
*کتاب «نگاهی به سازمان بین‌المللی کار، نقض حقوق بنیادین کار در ایران» - ایرج مصداقی
*وصیت نامه مریم گلزاده غفوری
*«سلامم غریبانه در هر خانه را خواهد زد»
*عبرت‌های روزگار
*گل- زادگان ( محمد کاظم)
*گل‌- زادگان ( محمدصادق)
*گل ــ زاده، نخ «دانه‌های تسبیح» * (قسمت دوم)
*مسعود علی‌محمدی آخرین قربانی دستگاه امنیتی ولایت فقیه
*دکتر گلزاده غفوری مدافع بزرگ حقوق مردم (قسمت اول)
*فرخ نگهدار و درد «فروپاشی» نظام
*شب لعنتی و فانوس (به یاد فاطمه کزازی)
*در رثای کسی که به جای حکومت بر سرهای بالای دار، بر قلب‌های مردم حکومت کرد
*پرسش و پاسخ در مورد فعل‌انفعالات عراق و وضعیت مجاهدین و ... (بخش دوم)
*پرسش و پاسخ در مورد فعل‌انفعالات عراق و وضعیت مجاهدین و ... (قسمت اول)
*آن کس که وابستگی‌های سیاسی و ایدئولوژیکش را نفی کند خود را نفی می‌کند
*امیر فرشاد ابراهیمی بازیچه‌ دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی
*گزارش‌های نادرست به ما خدمت نمی‌کنند- بخش سوم
*نقد فرهنگ سیاسی - حذف و سانسور در خاطرات زندان!- بخش دوم
*نقدی بر «آفتابکاران» نوشته‌ی محمود رویایی – بخش نخست
*به یاد آن که «عاشقانه زیست»
*همکاری یکی از فعالان اصلی لابی رژیم در انگلستان با فرماندهان سپاه پاسداران
*مسعود صدر‌الاسلام (طه طاهری)، همان صالح بازجوی معروف ۲۰۹ اوین نیست!
*گفت گو با ايرج مصداقي، نويسنده چهار جلد خاطرات زندان
*مذهب در خدمت شکنجه و کشتار
*احمد توکلی و قتل فجیع نرگس جباری
*آقای کروبی جنایات دیگر خامنه ای را هم افشا کنید
*کندوکاوی در وقایع پس از انتخابات 22 خرداد 1388
*همخوانی یک سیاست
*سخنی در باب فرصت طلبی گردانندگان سایت «اخبار روز»
*یگان ویژه پاسداران نیروی انتظامی و «نوپو»
*بازوهای نظام برای سرکوب جنبش های اعتراضی
*نامه سرگشاده به آقای مهدی کروبی
*فرهاد جعفری مدافع سینه چاک احمدی نژاد یا سهی سیفی وبگرد «روزآنلاین»
*آشنایی با چند تن از عوامل کشتار و جنایت در دهه‌ی ۶۰
*محمدرضا شریفی نیا تواب دو آتشه اوین و حامی احمدی نژاد
*نگاهی به سابقه‌ی چندتن از رهبران کودتای ۲۲ خرداد
*جعلیات جدید امیرفرشاد ابراهیمی در نامه سرگشاده به مجتبی خامنه ای
*پاسخ به سؤالات سایت گزارشگر در ارتباط با خیزش مردم ایران
*نگاهی به چهره‌ی چند جنایتکار
*مجید پورسیف کیست؟
*فاضل بازجوی بیرحم شعبه هفت اوین
*مجتبی حلوایی عسگر یکی از عاملان اصلی کشتار ۶۷
*تحلیلی بر نماز جمعه رفسنجانی
*فکور، بازجوی شعبه‌ی هفت اوین و تروریست بین‌المللی
*نقدی بر کتاب «آفتابکاران» نوشته محمود رویایی (مجموعه کامل)
*«فرهنگ» ناهنجار یک عضو شورای هماهنگی اتحاد جمهوری‌خواهان
*سخنی با اعضا و هواداران اکثریت و اتحاد جمهوریخواهان
*حجاریان و شقاوت یک نظام ضدبشری
*متن سخنرانی ایرج مصداقی در جلسه ایران، انتخاب دمکراتیک
*از ۳۰ خرداد ۶۰ تا ۳۰‌خرداد ۸۸
*آن کس که باید برود خامنه ای است
*کودتای جدید در رژیم کودتا
*با وزیر کشور کابینه‌ی احتمالی کروبی آشنا شویم
*سید ابراهیم نبوی و پرده پوشی یک دهه جنایت و سرکوب
*کندوکاوی در ارتباط با دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری
*میرحسین موسوی و «برکات سازنده اسلام»
*اظهارات مصطفی تاج‌زاده در توجیه کشتار ۶۷
*متجاوز را «انتخاب» نمی‌کنند!
*مهدی کروبی و میرحسین موسوی و کشتار ۶۷
*نگاهی به تاریخچه‌‌ی شکایت علیه نقض حقوق سندیکایی و آزادی انجمن‌ها توسط دولت‌های ایران (بخش دوم)
*نگاهی به تاریخچه‌‌ی شکایت علیه نقض حقوق سندیکایی و آزادی انجمن‌ها توسط دولت‌های ایران (بخش اول)
*ناصر منصوری را روی برانکارد به قتل‌گاه بردند
*نام واقعی مجید قدوسی چیست؟
*سرهنگ سید لطف‌الله اتابکی کیست؟
*گفتگوی پژواک ایران با ایرج مصداقی در ارتباط با نقش‌گروه‌های چپ و مجاهدین در استقرار جمهوری اسلامی، حمایت از خمینی و...
*ادعاهای نادرست راجع به عکس‌های جنایتکاران
*ماشین جعل و دروغپردازی راه توده و پیک نت
*سرگذشت من و سرگذشت یک ترانه
*به یاد آن که «بهنام» بود
*تجربه‌اندوزی از تاریخ
*در خلوت پرشکوه عاشقان آزادی جاری‌ست...
*خاوران و مادران
*نقدی بر گزارش دیده‌بان حقوق بشر در مورد آزادی بیان و تجمع در مناطق کردنشین
*اقتدار مادران
*حسین مهرپور و تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی
*میان ماه من تا ماه گردون!
*انتقام‌جویی نظام «عدل اسلامی» از خانواده‌ها (بخش دوم)
*چند نکته در ارتباط با مهر و موم کردن کانون مدافعان حقوق بشر
*انتقام‌جویی نظام «عدل اسلامی» از خانواده‌ها (بخش اول)
*برخورد گزینشی با حقوق زنان
*آرامگاه مادر !
*پرویز زند شیرازی نیز به ابدیت پیوست
*مادر، «افسانه است، اما دروغ نیست»
*دادگاه یا سرپوشی بر جنایت باندهای رژیم در شیراز
*رفیق‌دوست و حکم مهدورالدم
*مأموریت «یک اسکادران هموسکسوئل منحرف آمریکایی»!
*به پاس مقاومت و ایستادگی علی صارمی
*هشدارهای امنیتی سایت تابناک را جدی تلقی کنیم
*نوری زاده و دسته گل تازه به آب داده
*غلامرضا جلال و روایت‌های غیرواقعی زندان
*به یاد آن که «عاشقانه زیست»
*انتخاب اوباما شرایط را برای رژیم سخت‌تر می‌کند
*همنامی جنایتکاران و معضل اپوزیسیون- بخش دوم
*هویت اصلی داوود لشگری یکی از مسئولان کشتار ۶۷
*اپوزیسیون و معضل همنامی جنایتکاران
*آیا سانسور شاخ و دم دارد؟
*هیئت کشتار زندانیان سیاسی در روایت گروه‌ها و فعالان سیاسی!
*کشتار ۶۷، سعید شاهسوندی و پروژه‌ی جعل تاریخ
*بیستمین سالگرد کشتار ۶۷ و انتشار خاطرات جعلی
*گفتگو با ایرج مصداقی در مورد در مورد جناح‌های رژیم، خطر جنگ، خطرات اتمی شدن رژیم، وضعیت اپوزیسیون، جنبش‌های مردمی و ....
*سانسور زنان در انتخابات کانون نویسندگان ایران !
*«غنی سازی» دروغ و «توسعه» جعل در دستگاه رژیم
*پاسخ به «فراخوان» فریدون گیلانی و ذکر چند خاطره
*روایت وارونه‌ی مسعود بهنود و محسن سازگارا از ۳۰ خرداد
*سازگاران با جنایتکاران، ناسازگارا با قربانیان
*پاسخ به پرسش‌هایی چند در رابطه با کتاب «برساقه تابیده کنف»
*دست های خونین باندهای رژیم در انفجار شیراز
*داستان زنی که «هفت شوهر» دارد و حافظه‌ی تاریخی
*علی‌محمد بشارتی یکی از بنیانگذاران دستگاه سرکوب و جنایت رژیم
*امیرفرشاد ابراهیمی درس آموخته‌ی مکتب ولایت
*سید کاظم کاظمی، از بنیانگذاران سیستم اطلاعاتی، شکنجه‌گر و جلاد اصلی فعالین چپ ایران
*عید ۶۲ در زندان گوهردشت
*نوری‌زاده، بانک مرکزی جعلیات و عصاره ژورنالیسم بی‌اعتبار
*بخشی از نقشه‌‌های زندان‌های اوین، قزل‌حصار، گوهردشت و نیز محل‌های قتل‌عام تابستان۶۷ برگرفته شده از کتاب «نه‌زیستن، نه‌مرگ»(چاپ دوم)
*حاج احمد قدیریان مسئول گروه ضربت و جوخه‌های اعدام اوین
*دلایل واقعی کشتار زندانیان سیاسی در سال ۶۷
*بهنود پدیده‌ای که از نو باید شناخت
*محمد مهرآیین یکی از مهم‌ترین دژخیمان اوین
*نقش های گوناگون هوشنگ اسدی تواب فعال زندان
*کبوتر با کبوتر، باز با باز، کند همجنس با همجنس پرواز
*برگشتگان ازدیار مردگان
*ILO - پیشرفت دولت جمهوری اسلامی در سال های گذشته در سازمان ‌بین‌المللی کار (بخش هشتم - پاياني)
*ILO - نگاهی به کنفرانس بین‌المللی کار و سیاست های به کار گرفته شده از سوی رژیم در این کنفرانس‌(بخش هفتم)
*ILO - تشکل‌های کارگری رژیم از نگاه سازمان بین‌المللی کار (بخش ششم)
*ILO - خانه کارگر جمهوری اسلامی (بخش پنجم)
*ILO - تشکل‌های کارگری در جمهوری اسلامی و مغایرت آن ها با کنوانسیون‌های بین‌‌المللی (بخش چهارم
*ILO - گزارش کمیته متخصصین در ارتباط با اجرای کنوانسیون ها و توصیه نامه ها به نود و سومین کنفرانس بین‌المللی کار و کمبودهای آن (بخش سوم)
*ILO - کنوانسیون های بین‌المللی که مورد تصویب دولت‌های ایران قرار گرفته‌‌‌اند (بخش دوم)
*ILO - کنوانسیون‌های بین‌المللی، ترفند‌های رژیم (بخش اول)
*برای مادرهایمان، «دل‌پاکان» و «دل‌سوختگان» روزگار
*کشتار ۶۷ در شعر زندان
*نگاهی گذرا به نمایشنامه‌های زندان
*اعلامیه جهانی حقوق‌بشر دستاورد بزرگ بشریت
*یقه واقعیت را نمی‌توان گرفت؛ (در مورد کتاب نه زیستن نه مرگ)
*آقای زرافشان به کجا می‌روید؟
*احکام خمینی و خامنه‌ای به حسینعلی نیری رئیس هیئت قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷
*نظرات «استاد» عبدالله شهبازی و چگونگی برخورد بقایای حزب توده با او
*روزشمارقتل‌عام ۱۳۶۷
*مسئولان قتل‌عام زندانیان سیاسی
*بخشی از نقشه‌‌های زندان‌های اوین، قزل‌حصار، گوهردشت و نیز محل‌های قتل‌عام تابستان۶۷ برگرفته شده از کتاب «نه‌زیستن، نه‌مرگ»(چاپ دوم)