تابویی بنام فلسطین بخش چهارم
کورش گلنام

 

نگاهی کوتاه به سازمان های سیاسی فلسطینی

پیش گفتار بخش چهارم

در بخش نخست، به کوتاهی در باره مهم ترین رویدادهای جهان که بستری آماده برای پدید آمدن روش های خشونت آمیز و مبارزه انقلابی مسلحانه به ویژه در میان گروهای چپ را فراهم کردند، اشاره شد. یک نکته مهم دیگر که باید آن را نیز به میان آورده و مورد توجه قرار داد این است که بررسی انقلابی گری های سال های آخر دهه 1960 تا 1980 نگاهی گذرا به تاریخ است و چرایی شکست این انقلابی گری ها. این نفی جان فشانی  های انسان های دلیری نیست که با تصویری که از جهان آن روزگار داشتند، دست از همه آسایش، عشق و پیوندهای خانوادگی شستند، شمار فراوانی جان بر سر اندیشه و پیمان خود نهادند و آزادی خواهی آرمان بزرگشان بود. تاریخ ولی درس آموز است و همآن گونه که گذشته های پر افتخار پیشرفت های انسان، چهره بزرگان و از جان گذشتگی ها را می نمایاند، کجی ها و کج راهه ها، ناراستی ها و چهره ستمگران و خیانتکاران را نیز به نمایش می گذارد. آن دوران به "جنگ سرد" بین دو بلوک شرق و غرب و نقش پررنگ  کاربرد واژه "امپریالیسم" که پایه اندیشه بلوک شرق و تبلیغ های سیاسی هر روزه و پی در پی این بلوک در میان نیروهای مبارز گوناگون از آن میان چپ بود، بسیار کمتر توجه می شد. شمار زیادی از انسان های پاک باخته و از جان گذشته براستی قربانی بازی های پشت پرده ای شدند که از آن آگاه نبودند. چنین است که امروز، زمانی که در سندهای تاریخی می خوانیم که چهره و ستون پایه برنامه ریزی های گوناگون ترور، گروگان گیری، هواپیما ربایی و... در سازمان مارکسیست لنینیستی جبهه خلق برای آزادی فلسطین از سال 1970 با ک.گ.ب. قرار داد داشته و زیر پوشش مبارزه با اسراییل برای آنان نیز مأموریت انجام می داده است، باورش برای ما سخت و گاه دردناک می شود. نگارنده نیازمند به این یادآوری بود.

 1 ـ سازمان آزادیبخش فلسطین

الف ـ سازمان آزادیبخش فلسطین پ.ال.او.(1) که چون "چتری" شماری سازمان های گوناگون فلسطینی را در بر می گرفت، در سال 1964 با پیشنهاد اتحادیه کشورهای عربی در نشست قاهره، بنیان نهاده شد. مهم ترین و بزرگ ترین این سازمان ها "الفتح" بود که سیاست ملی گرایی متمایل به چپ داشت و در سال 1958 وسیله یاسر عرفات(2) ایجاد شده بود. ولی سازمانی رادیکال تر از الفتح که از دید نفوذ و بزرگی، کوچکتر از الفتح ولی عمل گراتر بود، سازمان کمونیستی"جبهه خلق برای آزادی فلسطین: پ.اف.ال.پ.(3) یود که پس از جنگ شش روزه 1967 (4) شکل گرفت. پس از شکست سنگین کشورهای عربی در جنگ شش روزه و در گیری خونین سپتامبر 1970 با نیروهای اردونی که "سپتامبر سیاه" نامیده شد و به بیرون رانده شدن عرفات و نیروهایش از اردن انجامید، گروه های رادیکال تر و چپ رو تری چون همین "جبهه خلق برای آزادی فلسطین" با نام کوتاه شده: پ.اف.ال.پ. و  "سپتامبر سیاه" شکل گرفتند. تنها پس از دو سال از درون سازمان نخست نیز سازمان های دیگری  سر بر آوردند که مهمترین آن ها د. اف.ال.پ.(5 )"جبهه دموکراتیک خلق برای آزادی فلسطین" بود که چندان جایگاهی نیافت و بیشتر در سوریه سازماندهی داشت.

با وجود جدایی ها و تشکیل سازمان های کوچک گوناگون، نا همگونی ها در میان همه این سازمان ها، بیشتر در شیوه کار و پیشبرد سیاست ها بود و در مجموع آن ها یکدیگر را نفی نکرده و در راه آرمان نهایی خود که آسیب رساندن و نابودی اسراییل بود، همبستگی نشان می دادند. فدائیان به رهبری یاسر عرفات سال ها مبارزه مسلحانه داشتند ولی این جبهه خلق برای آزادی فلسطین بود که از سال های پایانی دهه 1960 به بعد با هواپیما ربایی ها، گروگان گیری ها و بمب گذاری ها و ...توجه بیشتر جهانیان را  به درگیری میان اسراییل و فلسطینی ها جلب نمود. برای نمونه می توان از گروگان گیری وزیران اوپک در سال 1975 وسیله کارلوس و گروه او و یا گروگانگیری ورزشکاران اسراییلی در المپیک مونیخ در سال 1972 وسیله گروه سپتامبر سیاه یاد کرد که جنجال زیادی به پا کردند. در این دوران، این برنامه های تروریستی شاید هیجان هایی به ویژه در گروه های چپ بر انگیخت ولی در نهایت ایجاد ترور و وحشت در گستره جهان که دیگر می توانست  همه را در هر جا هدف قرار دهد، نه تنها در سال های پس از آن کارکردی به سود فلسطینی ها نداشت که وزنه را بیشتر به سود اسراییل سنگین نمود و همآن گونه که در پیش گفتار بخش نخست اشاره رفت، از سال 1988 دگرگونی ای در روش سازمان آزادیبخش فلسطین پ.ال.او. به رهبری یاسر عرفات پدید آورد و او از روش های خشونت آمیز دوری کرده، راه مسالمت آمیز و صلح جویانه را برگزیدکه سر انجام نیز در سال 1994 به قرارداد اسلو  انجامید که شوربختانه تا امروز نیز نتوانسته اجرا شود گر چه قراردادهایی میان اسراییل و دولت خودمختار فلسطین بسته شده است.

نقش ویرانگر حکومت اسلامی ایران

 آیا نیاز است که یاد آور شد که پس از انقلاب و روی کار آمدن رژیم بنیاد گرای ریا کار فاشیستی/ اسلامی در ایران، این حکومت با همه نیرو بارها در کار صلح بین فلسطینی ها و اسراییلی ها کارشکنی و خرایکاری نموده است و هر روز بر آتش درگیری ها ی دو سو نفت ریخته است زیرا یک پایه وجودی سیاست ریا کارانه و هژمونی طلبی این حکومت در منطقه همین سینه زدن برای فلسطینی ها و فریاد "وا مسلمانا" و نابودی اسراییل است که فلسطینی ها را دچار بیشترین آسیب ها نموده است و آن ها را بیش از پیش از یکدیگر دور نموده است. همه از داستان تلخ درگیری های خونین بین حماس و فتح در سال 2007 آگاه هستیم که چگونه "فلسطینیان هم پیمان و برادر" با فتنه گری ها و دست های پنهان و آشکار حکومت اسلامی ایران در پشتیبانی از حماس، خون یکدیگر را ریختند و یکپارچگی این دو بخش فلسطین از بین رفت. در این جا آخرین آمار میزان هواداری از سازمان های گوناگون فلسطینی در فوریه 2014 بر گرفته از مقاله روزنامه نگار، نویسنده و پژوهشگر پر کار سوئدی بانو "لنا بریتنر"(6) را، که خود از منبعی دیگرگرفته، می آورم که چند امر مهم را نشان می دهد: یکی پایین آمدن فراوان میزان هواداری از حماس، وضع بسیار بهتر و تقریبن(تقریبا") یکسان فتح، ناچیز بودن هواداری از جهاد اسلامی و بسیار نا چیز تر هواداری از دو گروه چپ و میزان بالای آنان که به هیچ یک از این گروه ها باور ندارند:

سازمان فتح                                          32،9%

" "  حماس                                           23،3%

جهاد اسلامی                                        13،5%

جبهه خلق برای آزادی فلسطین                 4،2%

جبهه دمکراتیک خلق برای آزادی فلسطین    1،5%

آنان که دیدگاهی نداشته اند                     24،6%

این در حالی است که حماس در گزینش 2006، 58% و فتح 33% هوادار داشته اند. می بینیم که نتیجه پیروی از سیاست حکومت اسلامی ایران برای حماس به کجا انجامیده است! 

شاید تا چندی پیش در پندار کسی هم نمی گنجیدکه مهمترین و بیشترین شمار کشورهای عربی و مسلمان، امروز در برابر آتش افروزی های حکومت اسلامی ایران و برای مبارزه با ترور و تروریست پروری این حکومت به اسراییل دست هم کاری و هم راهی بدهند!

 ب ـ تا سال 1967 رهبری سازمان آزادیبخش فلسطین در دست "احمد شقیری"(7)، بود که نامش در منبع ها با نگارش گوناگون نوشته شده است. او از شخصیت های بنام عرب، زاده لبنان از مادری ترک و پدری فلسطینی بود که سال ها از سوی دولت های گوناگون عرب مسئولیت های مهمی در سازمان های جهانی داشت و کتاب های فراوانی نیز نوشت. او بیشتر زیر نفوذ جمال عبداناصر رهبر مصر بود. پس از جنگ شش روزه و شکست کشورهای عربی در همین سال، با بالا گرفتن انتقادها از نقش کشورهای عرب در تصمیم گیری ها در این سازمان، او از رهبری بر کنار شد و "یحیا حمودا(8)"( در عربی "حموده" با دو نقطه روی ه)، جانشین او شد. در پی بیشتر شدن انتقادها از روش این سازمان یا بهتر "جبهه"، در سال 1969 گروه مستقل "فداییان" به رهبری یاسر عرفات که در میان عرب ها"ابو عمار" نیز نامیده می شد، رهبری سازمان را در دست گرفتند. عرفات که به یک چهره سرشناس جهانی تبدیل شد تا سال مرگ خود در 2004 یعنی سی و پنج سال رهبری این سازمان را با افت و خیز های فراوان در دست داشت. او از سال 1996 نیز به عنوان رئیس دولت خود مختار فلسطین بر گزیده شد. 

درگیری ها در درون این سازمان زیاد بوده است. پس از شکل گیری حزب بعث در عراق و سوریه،که خود را سکولار می نامیدند، و نفود گروه های وابسته به این دو حزب در درون سازمان آزادیبخش فلسطین، ناهمگونی های درونی بیشتر شد. این سازمان هم زمان در سیاست بیرونی خود نیز دوران های سختی را پشت سر نهاد و در پی در گیری های خونین با اسراییل، با شاه حسین در اردن و با فالانژها در لبنان بارها سرگردان شده و دو بار با یاری سازمان ملل توانست از اردن و لبنان بیرون برود. حکومت اسلامی ایران با بر باد دادن سرمایه های مردم ایران و هزینه کردن میلیارد ها دلار به پشتیبانی همه جانبه از گروه های بنیاد گرای مذهبی چون حماس، جهاد اسلامی و حزب الله لبنان و نفوذ در عراق و سوریه  پرداخته تا در رویاهای خام خود اسراییل را نابود کند.

در دنباله در بخش پنجم، به سازمان مارکسیست، لنینیستی با گرایش مائوئیستی "جبهه خلق برای آزادی فلسطین"، پ.ال.اف.پ. خواهم پرداخت که نفوذ و کوشش ها و پیوندهای ی آن را تا اندازه ای در دانمارک و سوئد دنبال کرده ام. 

 

کوروش گلنام

پنجشنبه 19 اسفند 1395 ـ 9 مارس 2017 

زیرنویس:

PLO, Palestine Liberation Organisation - 1

Yassir Arafat, 1929 - 2004 - 2

PFLP, Popular Front for the Liberation of Palestine - 3

4 ـ جنگ شش روزه از 5 تا 10 ژوئن 1967 میان اسراییل و  هفت کشور عربی: اردن، سوریه، مصر، عراق، عربستان سعودی، کویت و الجزایر رخ داد که شکست سنگین این هفت کشور و از دست دادن بخش های زیادی از آن میان بلندی های جولان در سوریه و شبه جزیره سینا در مصر را در بر داشت.

DFLP, Democratic Front for the Liberation of Palestine - 5

Lena Breitner - 6

https://tankaromib.wordpress.com/2014/08/25/vart-tog-guillous-favoritorganisation-dpflp-vagen-och-pflp-ledaren-fahoum-en-opinionsundersokning-i-gaza/

لنا بریتنر اکنون همسر "گونار اک بری" مأمور پیشین سازمان امنیت سوئد است که ده سال درسازمان های چپ و فلسطینی نفوذ کرده و اعتماد فراوان ودیع حداد را به خود جلب نمود. در آینده بیشتر در باره او خواهم نوشت.

Ahmad Shokairi (Shuqayri, Shuqairi..) 1908 - 1980 - 7

Yahya Hammuda, 1908–2006 - 8

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب کورش گلنام در سایت پژواک ایران 

*یک مادر؛ بر گرفته از کتاب «پسران در تابوت های فلزی« (۱) [2017 Aug] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد بخش سوم و پایانی، حزب دِمُکرات های سوئد [2017 Jul] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد بخش دوم [2017 Jul] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد [2017 Jul] 
*خامنه ای و «ترقه بازی»!  [2017 Jun] 
*ما ایرانیان و «حافظه تاریخی» [2017 May] 
*گزینش ریاست جمهوری در حکومت اسلامی، یک نمایش ‏خسته کننده!‏  [2017 May] 
*نگارش فارسی و دردسرها (بخش دوم و پایانی)  [2017 Apr] 
*نگارش فارسی و دردسرها [2017 Apr] 
*بازار شام گزینش ریاست جمهوری در ایران [2017 Apr] 
*تابویی بنام فلسطین (بخش ششم) [2017 Apr] 
*تابویی بنام فلسطین بخش پنجم [2017 Mar] 
*تابویی بنام فلسطین بخش چهارم [2017 Mar] 
*تابویی بنام فلسطین! بخش دوم [2017 Feb] 
*تابویی بنام فلسطین!‏ بخش نخست  [2017 Jan] 
*نکته هایی در باره بر خورد با مرگ رفسنجانی  [2017 Jan] 
*خرید اسلحه از اسراییل تنها به ماجرای مک فارلین ‏خلاصه نمی شود [2017 Jan] 
*پرسش هایی در باره "گفتگو با یک مامور امنیتی پیشین"‏  [2016 Dec] 
*در پشتیبانی از کار تاریخی احمد منتظری  [2016 Dec] 
*گردهمآیی در پاسارگاد و برخورد جناب محمد رضا ‏شالگونی [2016 Nov] 
*سرگدشت شگفت انگیز یک نویسنده سوئد [2016 Oct] 
*حزب چپ سوئد، حزبی که جدی گرفته نمی شود  [2016 Oct] 
*پیک نت و دنباله روی از سیاست های روسیه [2013 Jan] 
*اسراییل و سیاستی نادرست [2012 Nov] 
*حکومت اسلامی، پشت پرده در گیری های تازه بین اسراییل و حماس [2012 Nov] 
*محکومیت حکومت اسلامی به جنایت علیه بشریت در دادگاه مردمی  [2012 Oct] 
*توطئه تازه علی خامنه ای وهاشمی رفسنجانی برای فریب مردم [2012 Oct] 
*منشور ملی و پایه های درست آن [2012 Oct] 
*اعتماد به خاتمی، گم راهی است [2012 Oct] 
*اکنون نوبت آرژانتین است! [2012 Sep] 
*چرایی اعتراف فریدون عباسی دوانی به دروغ گویی [2012 Sep] 
*کانادا و واکسن ضد حکومت اسلامی  [2012 Sep] 
*نشست سران جنبش عدم تعهد و شکستی دیگر [2012 Sep] 
*اگر زلزله در جنوب لبنان بود.... [2012 Aug] 
*نزدیک شدن سرنگونی بشار اسد و هراس بیشتر خامنه ای [2012 Aug] 
*برای یک ایران آزاد - بخش سوم [2012 Jul] 
*برای یک ایران آزاد - بخش دوم [2012 Jul] 
*برای یک ایران آزاد- بخش نخست [2012 Jul] 
*این هم یک نمونه تلخ دیگر! [2012 Jun] 
*رفتار حکومت اسلامی با افغانستانی ها شرم آور است [2012 May] 
*افشاگری های هولناک یک مقام پیشین حکومت و پرسش ها [2012 May] 
*اعتماد به حکومت اسلامی، بسیار خطرناک است! [2012 Apr] 
*حلقه گم شده! [2012 Mar] 
*نماز آدینه دو هفته پیش و علامت خامنه ای به بمب گذاران!  [2012 Feb] 
*زندگی در گذشته، نقدی بر نوشته علی کشتگر [2012 Jan] 
* نمابش انتخابات و به منبر رفتن خامنه ای [2012 Jan] 
*نمایش انتخابات و کوشش برای حرکتی ملی [2012 Jan] 
*پشتیبانی از درخواست محاکمه علی خامنه ای [2011 Dec] 
*به بهانه نامه نویسی‌ها به خامنه‌ای! [2011 Dec] 
*آن که باید "اقرار به اشتباه" و بد تر از آن اقرار به خیانت کند علی خامنه ای است نه دیگری! [2011 Dec] 
*جنون جنگ [2011 Nov] 
*همه پرسی آزاد، هم چنان بهترین گزینه [2011 Nov] 
*جناب گنجی، شما چرا! [2011 Nov] 
*اداره یک سرزمین شایستگی می خواهد! [2011 Oct] 
*به رهبر خود خوانده: تو برو خود را باش! [2011 Oct] 
*زشتی های روزگار! [2011 Sep] 
*جنبش سبز، هم چنان سبز است! [2011 Sep] 
*سیاست تازه ترکیه، سیاست باخت! [2011 Sep] 
*دشنه در قلب دریاچه ارومیه! [2011 Sep] 
*سوریه وحکومت اسلامی [2011 Aug] 
*آب که از سر گذشت.... [2011 Aug] 
*"اصلاح طلبان حکومتی" هم چنان در کج راه! [2011 Jul] 
*مجلس بی اختیار! [2011 Jul] 
*مراکش نیز دچار دگرگونی شد ولی ایران.... [2011 Jun] 
*کودتاگران، دو سال پس از کودتا [2011 Jun] 
*حماس و صلح جویی! [2011 May] 
*ما و انقلاب در جهان عرب [2011 Apr] 
*کودتا چیان و نیرنگ تازه آنان برای فریب ساده دلان! [2011 Apr] 
*نیروهای نظامی، زمان از دست می رود، به مردم بپیوندید! [2011 Mar] 
*آیا قذافی تا پیش از این دیکتاتور نبوده است؟ [2011 Mar] 
*نمی توان انقلاب مصری ها و تونسی ها را هم دزدید! [2011 Feb] 
*اعدام، جنایت است! [2011 Jan] 
*در باره افشاگری های ویکی لیکس [2010 Dec] 
*دانشجویان درخشیدند! [2010 Dec] 
* آمریکا این چنین می خواهد جلو آسیب های ناشی ازافشاگری های ویکی لیکس را بگیرد  [2010 Dec] 
*نیرنگ ها رنگ باخته است! [2010 Nov] 
*با نخبگان خود چنین نکنیم! ما وآرامش دوستدار [2010 Nov] 
*راه مرگ و ویرانی! [2010 Nov] 
*طبرزدی ودیگر مبارزان دربند را دریابیم! [2010 Oct] 
*نوری زاد و نوشتن نامه به «رهبر گرامی»! [2010 Oct] 
*دست آورد زیاده گویی ها! [2010 Oct] 
*محکوميت طبرزدی نشان توانايی نيست که درماندگی است!  [2010 Oct] 
*دیپلمات های جدا شده و چشم داشت ها [2010 Sep] 
*چرا [2010 Sep] 
*سرانجام به اینجا رسیدند: مکتب ایرانی! [2010 Aug] 
*بنیاد برومند و کاری با «بنیادی» درست! [2010 Aug] 
*نمایشنامه ای به نام «شهرام امیری»! [2010 Jul] 
*جنبش سبز، هر روز یک گام به پیش [2010 Jul] 
*چهره بی پوشش دین اسلام [2010 Jul] 
*جناب شیخ، دروغ نگو [2010 Jul] 
*تصویب یک «کاغذ پاره» دیگر [2010 Jun] 
*مرداب «خودکامگی وترس از جنبش مردمی»! [2010 Jun] 
*گروگان گیری، سیاست شناخته شده حکومت اسلامی [2010 May] 
*خون جوشان پنج قربانی دیگر [2010 May] 
*سالروز 22 خرداد و هراس کودتاگران [2010 May] 
*هدف مند کردن یارانه ها با چه انگیزه هایی؟ [2010 Apr] 
*نارسایی در رهبری، نقطه سستی اپوزیسیون - ناتالی بسر [2010 Apr] 
*شفاف گویی رمز پیروزی است [2010 Apr] 
*نخستین نشانه های اثر بخش بودن مبارزه منفی با حکومت اسلامی [2010 Apr] 
*به سوی جبهه سوم [2009 Mar] 
*دختر دانشجو نپذیرفت که به او تجاوز کنیم، بازداشتش کردیم! [2008 Jul] 
*بر ما چه رفته است؟ - ۴  [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است؟ (۳)  [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است؟(۲)  [2008 Jun] 
*چه خبر خوبی! [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است ؟ [2008 Jun] 
*نماینده پیشین مجلس: "نظام مشروعیت ندارد" [2008 Apr] 
*اپوزیسیون زیر نورافکن انتخابات قلابی!  [2008 Mar] 
*مردم "نقشه های" همه شما را "به هم می ریزند"! [2008 Mar] 
*انتخابات یا مردم فریبی؟! [2008 Feb] 
*لابی های حکومت اسلامی ونقش آنها [2008 Feb] 
*"جمله تاریکیست این محنت سرای" [2007 Dec]