«روز از نو روزی از نو»
بهروز ریحانی

علی لاریجانی رئیس مجلس در سخنرانی‌اش به مناسبت تحلیف حسن روحانی گفت: « این شرایط ما را به یاد سخن «مارکس» می‌اندازد که گفت: «تاریخ همواره تکرار می‌شود ابتدا به صورت تراژدی و سپس بصورت یک نمایش کمدی» لاریجانی از یکی دیگر از فرهیختگان و اندیشمندان تاریخ به نام «ولتر» هم نام برد و به نقل از «ولتر» گفت: «پوشاندن لباس قانون برای استعمار و استثمار آخرین درجه فساد می‌باشد.»

رئیس مجلس نظام بدون اینکه بخواهد بر دو نکته‌ی کلیدی و اساسی که در ارتباط با حکومت جمهوری اسلامی صادق می باشد انگشت گذاشت. اول اینکه تاریخ اعتدال، مدره و اصلاح‌طلبی یکبار بصورت تراژدی در دوران هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی بوقوع پیوست، همان تاریخ اینبار با نمایش کمدی حسن روحانی تکرار می‌شود.

دوم «ولتر» فیلسوف نامدار فرانسوی که علی لاریجانی او را برای سخنرانی خود خرج کرده است چنانچه در قید حیات می‌بود بدون تردید حکومت آخوندی را مورد لعن و نفرین قرار می‌داد و به همین دلیل توسط روحانیون حاکم بر ایران به بند و زنجیر کشیده می‌شد چرا که آن فیلسوف عصر روشنگری اروپا، تا آنجا بر علیه کشیشان کلیسای کاتولیک آن دوران شوریده بود که مقام‌های کلیسای کاتولیک قصد داشتند از آئین خاکسپاری مسیحی برای «ولتر» بزرگ جلوگیری کنند. گفته «ولتر» که «پوشاندن لباس قانون برای استثمار آخرین درجه‌ی فساد می‌باشد» به تمام و کمال در مورد حکومت جمهوری اسلامی، قانون‌گذاران و کارگزاران آن صدق می‌کند. فقر، استثمار، فلاکت، فساد، فحشا، جنایت و چپاول از برکت همین حاکمیت در جامعه‌ی ایران نهادینه شده آنهم نه در قرن هفده وهیجده میلادی که «ولتر» می‌زیست، بلکه در قرن بیست ویک که انسان و جامعه‌ی بشری در اوج شکوفایی، فراوانی و آزادی می‌بایست باشد. بعنوان یک نمونه که روزمره در رسانه‌ها و سایت‌های حکومتی منعکس می‌شود، فروش دختران جوان ایرانی در شیخ‌نشینان کشورهای خلیج‌فارس که این معاملات  ننگین ناشی از فقر و استثماری می‌باشد که آخوندهای حاکم به لایه‌های اجتماعی تحمیل کرده‌اند.

اگر یک فیلم مستند از دوران ریاست جمهوری هاشمی ‌رفسنجانی و محمد خاتمی ساخته شود، به دوران حسن روحانی که می‌رسیم، ‌فقط نام بازیگر اصلی (رئیس‌جمهور) عوض خواهد شد، گفتمان ، قول و قرارها، تعریف و تمجیدها، خط و نشان کشیدن‌ها،‌ سیاست‌های داخلی و خارجی، چاپلوسی از «رهبر معظم انقلاب» (خامنه‌ای) و ... تکرار مکررات خواهد بود. هر سه این افراد (رفسنجانی، خاتمی، روحانی) خدا، پیامبر و دوازده امام را از عرش به زمین می‌کشانند تا به پیرامون خود به قبولانند که دوران ریاست جمهوری ‌شان همراه با سازندگی، اصلاح‌طلبی و اعتدال بوده و می‌باشد، درحالیکه با نگاهی گذرا و بررسی کوتاهی از شرایط جامعه ‌ایران به سادگی می‌توان پی‌برد که به اندازه‌ی ارزنی حقیقت در کردار وعملکردشان وجود نداشته و ندارد. می‌گویند گذشته چراغ راه آینده است.

هشت سال ریاست جمهوری رفسنجانی که او آن را دوران سازندگی می‌نامد، بزرگترین غارت‌گری‌ها و چپاول‌ها در آ ن زمان انجام گرفت. رفسنجانی از یک طرف دست فرماندهان سپاه پاسداران و بسیج را در امور اقتصادی باز گذاشت و از سوی دیگر، علی فلاحیان وزیر جنایتکار اطلاعات را مأمور ترور و قتل‌ مخالفین و منتقدین کرد. با رهنمودهای سردار سازندگی (رفسنجانی)، جوخه‌های ترور؛ دکتر شاپور بختیار، ‌دکتر عبدالرحمان قاسملو، دکتر کاظم رجوی و ... را سلاخی کردند.

دوران هشت ساله‌ی ریاست جمهوری محمد خاتمی که با یادآوری آن قند در دل اصلاح‌طلبان آب می‌شود؛ البته برای گفتار درمانی جهت رسیدگی به آسیب‌های روحی و روانی تئورسین‌ها و سران اصلاح‌طلب مفید بود، اما برای مردم ایران، مملو از سخن سرایی و لفاظی‌های پامنبری محمد خاتمی می‌باشد. مفهموم آزادی برای خاتمی فقط شامل خودی‌ها می‌شد، محمد خاتمی حتی حاضر نشد برای نهضت آزادی که خودشان را موافقین غیر حاکم می نامیدند پروانه و مجوز فعالیت صادر کند. خاتمی بصراحت می‌گفت:«نگاه من به آزادی از موضع حفظ نظام است و کسانی در ایران حق فعالیت و حیات سیاسی دارند که به اسلام و رهبری اعتقاد داشته باشند». جامعه‌ مدنی و قانون‌مدار که خاتمی همچون نقل و نبات آن را تکرار می‌کرد؛ همانی بود که عطاءاله مهاجرانی وزیر ارشاد دولت او خواستار آن بود؛‌ مهاجرانی بعد از افشای فیلم سنگسار توسط مجاهدین خلق، به جناح «سخت‌سر» و ولی‌فقیه نظام رهنمود می‌داد که مجازات سنگسار را درملاء‌عام انجام ندهیم بلکه درملاء‌خاص و با ترکیب عناصر حزب‌الله و وفادار نظام  انجام دهید؛ همین وزیر ارشاد اصلاح طلبی که در حال حاضر لندن‌نشین می‌باشد، نه تنها با اصل قانون ضد بشری سنگسار مخالفتی نداشت، بلکه برای مخفی نگه‌داشتن آن از دید جهانیان و سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر، کاسه داغتر از آش برای قاتلین قوه‌ی قضائیه نظام شده بود. سرکوب و کشتار دانشجویان در تیرماه سال ۷۸ دو سال بعد از صدارت محمد خاتمی را مردم ایران فراموش نخواهند کرد که در طی آن پاسداران و بسیجیان تحت حاکمیت مدنی و قانونی محمد خاتمی، دانشجویان را از طبقات فوقانی خوابگاه‌ها به پائین پرتاپ می‌کردند، اما علیرغم آن همه خوش خدمتی که محمد خاتمی در حق ولی‌فقیه انجام داد، علی خامنه‌ای با یک تو دهنی محکم بر خلاف رسم سالیان  گذشته، از حضور محمد خاتمی در مراسم تنفیذ و تحلیف جلوگیری به عمل آورد.

با مروری بر سخنرانی حسن روحانی در مراسم تحلیف و حرف‌های او در دوران پیش و پس از انتخابات، تو گویی رفسنجانی و محمد خاتمی را به دو نیمه تقسیم کرده‌اند و از ترکیب آن دو نیمه حسن روحانی را بوجود آورده‌اند.

بدون اینکه بخواهم به سوابق حسن روحانی در ۳۵ سال گذشته بپردازم و نقش او را درسیاست ‌های امنیتی، نظامی،‌ اتمی و تروریسم مورد کاووش قرار دهم، سخنان او در مراسم تحلیف آئینه تمام نمایی از وارونه‌گویی، دو پهلو سخن گفتن و بلبل‌زبانی‌های صد تا یک غاز می‌باشد. حسن روحانی در مورد زنان ایران می‌گوید: «در پی گام‌های بلندی که نظام جمهوری اسلامی برای تکریم منزلت زنان برداشته دولت تدبیر و امید ( یعنی دولت روحانی) استیفای هر چه بیشتر حقوق زنان و حضور آنان در زمینه‌های اجنماعی را از اهم وظایف خود می‌داند.»

این هندوانه گذاشتن زیر بغل زنان تحت ستم ایران در حالی صورت می‌گیرد که حتی یک وزیر زن در وزرای پیشنهادی حسن روحانی به مجلس وجود ندارد و از این نظر محمود احمدی‌نژاد که به فالانژ و مرتجع‌بودن شناخته می‌شد یک گام از شیخ اعتدالیون جلو می‌باشد. گام‌های بلندی که حسن روحانی مدعی است جمهوری اسلامی برای زنان ایران برداشته، یک قلم آن خودسوزی و خودکشی هزاران هزار دختر و زن در دوران حکومت نکبت‌بار آخوندی می‌باشد که تاکنون در هیچ کشوری در خاورمیانه سابقه نداشته و اساسا محصول جور و ستم،‌ سرکوب و تبعیض است که این رژیم بر زنان آزاده‌ی ایران اعمال کرده و می‌کند.

حسن روحانی که مراسم تحلیف را برای طرف حساب های خارجی تدارک دیده بود خطاب به دولت‌ها و افکار جهان  گفت:‌ »ما در پی تغییر مرزها و دولت‌ها نیستیم. ما با حرف دگرگونه در نظام‌های سیاسی مخالفیم و بکارگیری زور را نقطه‌ی مقابل مردم سالاری و تعیین سرنوشت ملت‌ها می‌دانیم.»

ببینیم این لفاظی میان‌تهی تا کجا عاری از حقیقت و واقعیت می‌باشد. سپاه یا نیروی قدس، با فرماندهی قاسم سلیمانی، از ارکان مهم رژیم ایران می‌باشد که مسئولیت فعالیت‌های نظامی – سیاسی برون مرزی دارد. مأموریت اصلی سپاه قدس، تجهیز نظامی، ‌سازماندهی و سرمایه‌گذاری روی جریانات و جناح‌های سیاسی در کشورهای مختلف بویژه کشورهای اسلامی و منطقه می‌باشد. در ضمن سپاه قدس مسئولیت راهبرد سیاست‌های خارجی نظام را بر عهده دارد، به گفته‌ی فریبرز صارمی ،‌استاد دانشگاه و پژوهشگر روابط بین‌الملل مقیم آلمان «سپاه قدس نفوذ بسیار زیادی درعراق، سوریه، لبنان و خاورمیانه دارد و درصدد مبارزه با عربستان و ترکیه می‌باشد»، فرمانده سپاه قدس، قاسم سلیمانی، بطور مستقیم زیر نظر علی خامنه‌ای رهبر نظام انجام وظیفه می‌کند. حال با این تفاصیل باید از حسن روحانی اعتدال‌گرا پرسید قسم شما در امور سیاست خارجی را باور کنیم یا دم خروس ولی‌فقیه در سپاه قدس را؟! اینکه گفته‌اید:«نظام ما هیچ‌گاه سر جنگ با دنیا نداشته و ما تمامی تلاش‌های خود را معطوف به مهار جنگ‌طلبان و جنگ‌افروزان خواهیم کرد» را بپذیریم یا فعالیت های گسترده‌ی نظامی - سیاسی سپاه قدس از شاخ آفریقا تا آسیای میانه و از خاورمیانه تا آمریکای لاتین را؟! اگر ذره و قطره‌ای حقیقت در این شعارهای حسن روحانی وجود داشته باشد،‌ می‌بایستی در اولین قدم برای نشان دادن حسن نیت خود به  مخاطبین  خارجی؛ خواهان انحلال سپاه قدس شود در غیر اینصورت معلوم می‌گردد مانند سالیان گذشته آخوندها در حرف وسخن‌رانی از تعاملات بین‌المللی و سازنده و آرامبخش دم می‌زنند و در عمل توسط  نیروی قدس و دیپلمات‌های خود به اغتشاش و صدور تروریسم در دیگر کشورها مبادرت می‌ورزند.

اما آنچه حقیقی و واقعی و تجربه شده است، ریاست جمهوری و منصب و مقام آن در چارچوب نظام ولایت فقیه، حتی اگر به فرض محال بخواهد، نمی‌تواند در مسائل اساسی جامعه ایران و جهان،‌ سیاست‌هایی متفاوت و مخالف نظرات   «مقام معظم رهبری» اتخاذ کند. حسن روحانی چکیده و ماحصل سه دوره‌ی ریاست جمهوری رفسنجانی، محمد خاتمی و احمدی‌نژاد می‌باشد،‌ سیدعلی خامنه‌ای در مراسم تنفیذ حسن روحانی با اشراف کامل به همین مسئله گفت:«آقای روحانی فردی آزموده شده و جزء عناصر و خدمتگزاران قدیمی نظام اسلامی می‌باشد»، این سخن به این مفهوم می‌باشد که پاشنه‌ی نظام از تمامی جهات بر همان منوال گذشته خواهد چرخید و «روز از نو روزی از نو».

 

behroozreyhani@yahoo.com

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب بهروز ریحانی در سایت پژواک ایران 

* نقش اصلاح طلبان خامنه ای در انقلاب ۱۴۰۱ [2022 Oct] 
*روایت مرگ ها در قیام ۱۴۰۱ [2022 Oct] 
*قیام ۱۴۰۱مهسا/ چه باید کرد؟ [2022 Oct] 
*ما همه مهسا هستیم [2022 Sep] 
*آنشلوس اواکراینی ولادیمیر پوتین [2022 Feb] 
*نعل وارونه زدن مسئول کمیسیون شورای ملی مقاومت [2021 Dec] 
*سیاست‌های فاجعه بار آمریکا در خاورمیانه [2021 Aug] 
*سایت‌های مجاهدین خلق، مملو از نشیمنگاه سعید بهبهانی  [2021 Aug] 
*ممنوع‌الخروج  [2021 Aug] 
*خروش خوزستان زرخیز، استیصال ولی فقیه  [2021 Jul] 
*محاکمه یک بازجو و شکنجه‌گر، سؤال از سازمان مجاهدین [2021 Jun] 
*ترور محس فخری‌زاده و قوانین بین‌الملل  [2020 Nov] 
*شجریان مرغ سحر ایران زمین جاودانه شد [2020 Oct] 
*حرافی‌های حسن روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل [2020 Sep] 
*جمهوری اسلامی چرا نوید افکاری را اعدام کرد  [2020 Sep] 
*جای خالی جان بولتون در گردهمایی مجاهدین خلق  [2020 Jul] 
*آخوند خودکشی نمی‌کند  [2020 Jun] 
*پرویز خزایی، دیپلمات سابق فتوای قتل صادر می‌کند [2020 May] 
*« زندگی کرونایی، انسانها و حیوانات» [2020 Apr] 
*تحلیلی ازسخنان خامنه ای در نماز جمعه [2020 Jan] 
*کشتار مسافرین هواپیمایی غلط کردن خامنه ای  [2020 Jan] 
* قاسم سلیمانی «شربت شهادت سر کشید» [2020 Jan] 
*یک پیام  [2019 Dec] 
*بازداشت یک جنایتکار در سوئد؛ همدستی شورای ملی مقاومت با آخوندها ‏ [2019 Nov] 
*چرا نباید اموال عمومی را تخریب کرد  [2018 Jan] 
*قیام‌های ایران زمین / ویژگی‌های آن  [2018 Jan] 
*مصطفی تاجزاده و «نوار آیت‌الله منتظری»  [2016 Aug] 
*«مسعود رجوی زنده است» [2016 Jul] 
*گل بود به سبزه نیز آراسته شد  [2016 Jan] 
*موشک باران مجاهدین خلق و دیپلمات «کافه گرانده» [2015 Nov] 
*تعامل و تقابل وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی [2015 Apr] 
*«امانتداری» مالی- اخلاقی «تنها آلترناتیو» [2015 Jan] 
*«بچه‌ام راحت شد» [2014 Oct] 
*«ارتش اسرائیل باید جایزه نوبل دریافت کند» [2014 Jul] 
*«نظام جنایت، به یاد غلامرضا خسروی» [2014 Jun] 
*«نعلین وارونه» [2014 Feb] 
*تنها آلترناتیو و موزیک رپ [2014 Jan] 
*توافق هسته‌ای در ژنو یادآور پیمان مونیخ [2013 Nov] 
* فتواهای سایت آفتابکاران و گرداننده‌ی آن  [2013 Oct] 
*اشتباه تاکتیکی نظام، خطای استراتژیک آمریکا [2013 Oct] 
*کشتار مجاهدین خلق، سکوت سبزهای وطنی [2013 Sep] 
*قتل‌عام مجاهدین خلق، هماهنگی کامل [2013 Sep] 
*«روز از نو روزی از نو» [2013 Aug] 
*تحلیف حسن روحانی و حضور یک «ولگرد بیکار» [2013 Jul] 
*دو استعفا و این همه جار و جنجال – بخش آخر [2013 Jul] 
*دو استعفا و این همه جار و جنجال – بخش دوم [2013 Jul] 
*گیرافتادن در تونل اتمی آخوندها [2013 Jul] 
*تحولات مصر و دیپلماتی که سربالایی می‌رود [2013 Jul] 
*دو استعفا و این همه جار و جنجال (بخش اول) [2013 Jun] 
*حسن روحانی و دولت‌های غربی [2013 Jun] 
*«کوه موش زائید» [2013 Jun] 
*خامنه‌ای «ما بین سه صندلی» [2013 Jun] 
*بی مایه فطیر است [2013 Jun] 
*«انتخابات مهندسی شده» [2013 May] 
*تمام قد شورای ملی مقاومت ایران [2013 May] 
*«امانت داری مجاهدین خلق» [2013 Jan] 
*لالایی شش ماده‌ای جمهوری اسلامی برای سوریه [2012 Dec] 
*یک شاخه‌ی گل به یاد ستار [2012 Nov] 
*چندگانگی سیاست‌های وزارت امور خارجه آمریکا  [2011 Jul] 
*«بگذار صد گل بشکفد» [2011 Jul] 
*پیام یأس یکی از سخنگویان شورای ملی مقاومت  [2011 Feb] 
*دیگ به دیگ میگه روت سیاهه [2011 Feb] 
*رعناي آواز ايران [2010 Oct] 
*"موافقی که معاند شد"  [2010 Apr] 
*اصلاح‌طلبان خوش‌نشین، تشویق و تحریک به آدم‌ربایی [2010 Mar] 
*"حکومت وحشت یا وحشت حکومتی  [2010 Feb] 
*"توصیه هایی به دکتر کریم قصیم-2-" [2010 Jan] 
*"توصیه هایی به دکتر کریم قصیم- 1-" [2010 Jan] 
*میرحسین موسوی شش ماه بعد از انتخابات [2010 Jan] 
*نوبل صلح ، اوباما ، ایران [2009 Oct] 
*یک مقایسه ، یک سؤال [2009 Aug] 
*هشدار به فعالین حقوق بشری و سیاسی [2009 Aug] 
*هشدار به فعالین حقوق بشری و سیاسی [2009 Jul] 
*شاخ شکسته [2009 Jul] 
*نماز جمعه ، پرده ماقبل آخر [2009 Jul] 
*چه شد ؟ چه میشود ؟ (2) [2009 Jun] 
*چه شد ؟ چه میشود ؟ (1) [2009 Jun] 
*چاقو دسته خودش را نمی برد [2009 Jun]